Toine Heijmans is rondreizend columnist van de Volkskrant. Daarnaast is hij romanschrijver.
Zwembaden hebben het zwaar in deze tijd van ‘minder knaken’, zoals de wethouder het noemt, de gemeente is er wegens reparaties dik 2 miljoen euro gemeenschapsgeld aan kwijt, maar hier wordt het zwembad ook nog eens deel gemaakt van geopolitieke strijd. Daar heeft de gemeenteraad niets over te zeggen maar ze doet het toch, en zo trekt de oorlog in de haarvaten van de maatschappij. Al is het ook gewoon de platte hedendaagse politiek die je wel in de Tweede Kamer ziet.
Het zwembad (‘aquacentrum’) van Den Helder is een jong bouwwerk uit chique baksteen en nog chiquer hardhout, met midscheeps een camouflagegrijze silo. Dat is duiktoren Triton 12, een ‘categorie A-object’ waar burgers en soldaten veilig het duiken oefenen, voor de lol of voor de oorlog. De burgers brengen hun kinderen naar zwemles en wachten geduldig in de warme zwembadlucht, militairen in uniform melden zich voor het verplichte conditiezwemmen: in deze marinestad liggen vrede en strijd dicht bij elkaar.
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Ook vreemde mogendheden zoals Israël kunnen in de duiktoren terecht, kregen gemeenteraadsleden tijdens een werkbezoek te horen. Ze oefenen er het ontsnappen uit een duikboot. Sindsdien is het bal: GroenLinks stelde raadsvragen waarin de term ‘genocide’ valt, waarop de PVV met de Stadspartij een motie indiende om ‘te voorkomen dat gemeentelijke faciliteiten worden ingezet als politiek instrument om een specifiek land of bevolkingsgroep uit te sluiten’.
Ze gaan er niet over, maar de motie wordt als extra agendapunt 19 toegevoegd aan de toch al topzware agenda van de gemeenteraadsvergadering. Die dikke 2 miljoen voor reparaties aan het jonge zwembad (scheuren in vloeren, kapotte waterfilters) zijn een hamerstuk.
De politiek vergadert hier onder een prachtig gebint van balken; ten bewijze dat dit een stad van bootjes is staat het gemeentehuis op het schitterende werfterrein Willemsoord. Het gaat een lange avond worden, de politiek wankelt alweer na het wegsturen van een wethouder, Den Helder trekt van oudsher een zog aan bestuurscrises. Toch zijn ze opgewekt aan het werk, dit is de levende democratie. De grootste partijen heten Beter voor Den Helder, Behoorlijk Bestuur en Fractie Pastoor.
Belangrijke onderwerpen: agressieve daklozen, gedumpt afval en vooral de bezuinigingen die dit kabinet de gemeenten oplegt. ‘Minder knaken is minder taken’, zegt de wethouder nog eens; de raad roept hem op daar dan ook werk van te maken (‘procesoptimalisatie’, ‘bestuurlijke efficiëncy’).
Tijdens een van de schorsingen schiet ik Vincent van den Born aan, PVV-fractievoorzitter en tevens (onzichtbaar) Tweede Kamerlid, en vraag of hij met de zwembadmotie over Israël niet zelf de geopolitiek binnenhaalt in de overbelaste raadszaal. ‘Dat is de bal terugkaatsen!’, zegt hij. GroenLinks is ermee begonnen, ‘die zorgen voor polarisatie’. Zijn fractiegenoot Frank Feeburg begint over zwembadmedewerkers die nu bedreigd worden: ‘Het kán gewoon niet, hier raadsvragen over stellen.’
Verder vinden ze het prima dat Israëlische soldaten duiken in de duiktoren.
Tijdens een andere schorsing vraag ik Marije Boessenkool van GroenLinks hetzelfde. Het waren maar raadsvragen, zegt ze, die trouwens onbeantwoord bleven. ‘Als het antwoord was geweest: gaan we niet over, prima. Nu maakt de PVV het politiek, dat is wel jammer.’
Tegen middernacht komt Israël dan echt op tafel. De wethouder zegt dat niet de gemeente erover gaat, maar het ministerie: ‘Er zijn gewoon protocollen voor en we volgen het landelijke beleid.’ Maar dit gaat niet om de inhoud, het gaat om politiek zoals je die ook wel in de Tweede Kamer ziet.
De PVV noemt GroenLinks ‘de partij van de exclusie’. De Fractie Pastoor zegt: ‘Hoe háált GroenLinks het in z’n hoofd’, en Beter voor Den Helder zegt: ‘Wat GroenLinks doet is gevaarlijk.’ Samen Actief zegt: ‘We ontnemen niemand het recht om ongedeerd te ontsnappen uit een duikboot.’
Feeburg zegt: ‘Waar was GroenLinks bij alle oorlogen in Afrika? Daar hoor ik GroenLinks nooit over.’
Boessenkool zegt: ‘Wij kiezen voor onze principes, zorgvuldigheid en morele helderheid, en daar hoor ik de PVV dan weer verdacht weinig over.’ Ook zij wordt inmiddels bedreigd, zegt ze, ‘we spelen een klein oorlogje wat dat betreft.’
Levende democratie: motie aangenomen. Al gaan ze er dus niet over.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant