Als jij net als veel Tweakers-redacteuren constant onderweg bent met je laptop, weet je hoe fijn het is om geen zwaar, log bakbeest met je mee te hoeven zeulen. Een paar decennia geleden, in de jaren negentig, bracht HP al – voor die tijd – ontzettend lichte laptops uit in de Omnibook-lijn, die minder dan anderhalve kilo wogen. De naam Omnibook is niet meer inherent verbonden aan lichte laptops, maar sinds 2024 gaan de consumentenlaptops van HP door het leven onder deze naam: Pavilion, Envy en Spectre vallen tegenwoordig hieronder. De superlichte laptops blijven herkenbaar aan de Aero-benaming. Zo ook de HP Omnibook 7 Aero 13, met in deze configuratie een prijs van zo’n 1200 euro, die we bespreken in deze quicktest. Wat lever je in met zo’n reispartner die minder dan een kilogram weegt?
De compacte behuizing, die inderdaad bijzonder licht aanvoelt, is het eerste onderdeel dat weggeeft dat je te maken hebt met een midrangelaptop in plaats van een ultrabook. De laptop is naast zijn plastic constructie ook vervaardigd uit aluminium, maar bijzonder stevig voelt het geheel niet aan. Het deksel kun je zonder al te veel kracht verdraaien en het toetsenbord veert een beetje mee als je fanatiek aan het typen bent. Die behuizing is exclusief verkrijgbaar in het grijs, wat de laptop niet misstaat. Wel jammer zijn de schermranden: in een wereld waar bezels van laptopschermen alsmaar krimpen, is de bovenste bezel van deze laptop juist wat dikker. Eerdere HP Aero-laptops waren hier ook onderhevig aan; toch hadden we dit juist bij zo’n ultralicht en compact model graag anders gezien. Wellicht had de laptop dan nog iets kleiner kunnen zijn.
Zo'n dunne behuizing levert in dit geval gelukkig niet in op aansluitingen. Links is er een USB-A-poort met een doorvoersnelheid van 10Gb/s aanwezig. De rechterkant beschikt over 5Gb/s-USB-A, HDMI 2.1, 2x USB-C 3.1 Gen 2 (10Gb/s) en een 3,5mm-combi-jack. Aan i/o dus geen gebrek. Als we toch iets moeten aanwijzen om te zeuren: we hadden liever minstens één USB4-poort gezien. Bovendien was USB-C aan weerszijden handig geweest, zodat je aan elke kant van de laptop makkelijk kunt docken of een extern scherm kunt aansluiten om je werkplek netjes te houden.
Het toetsenbord typt fijn. De toetsen hebben redelijk wat travel en geven een duidelijke feedback, al veert het chassis dus wel een beetje mee als je fanatiek aan het tikken bent. Ook komt de achterzijde van de laptop een beetje omhoog als je het scherm openklapt, doordat de onderste rand van het scherm dan een soort voetje vormt, wat bijdraagt aan een goede typervaring. De glazen touchpad is dan weer minder prettig. Dit komt niet alleen doordat het geen haptisch touchpad is, wat je in deze prijsklasse overigens zelden tegenkomt, maar ook door de registratie van je vingers. Dat merk je voornamelijk wanneer je met een ingedrukte beweging bijvoorbeeld langere stukken tekst wilt selecteren of bestanden probeert te verslepen: dat gaat vaak niet helemaal lekker. Om te kijken hoe de rest van de onderdelen zijn vormgegeven schroeven we de laptop open.
De onderkant is erg makkelijk los te halen en is bevestigd met slechts vier Phillips-schroefjes. Zoals in nagenoeg elke dunne moderne laptop is het werkgeheugen vastgesoldeerd. Ons model beschikt over 32GB ram, maar er zijn ook 16GB-varianten van de Aero op de markt. De wifikaart, ssd, relatief kleine accu en ventilator kun je redelijk eenvoudig zelf vervangen. Hieronder zie je een overzicht van alle specificaties.
We schreven eerder al over de Ryzen 7 AI 350, een van AMD's nieuwste cpu's uit de subtop. Ten opzichte van de vorige generatie Ryzen-cpu's zijn de verbeteringen klein en Intel, Qualcomm en Apple doen het dit jaar beter als het op efficiëntie aankomt. We draaien een paar benchmarks om achter de absolute prestaties van de AI 350 in de krappe behuizing te komen.
De gpu van de Omnibook 7 Aero scoort prima, maar vooral de multicore cpu-prestaties blijven in Cinebench achterwege ten opzichte van vergelijkbare laptops. Dat maakt van de Omnibook nog geen traag model, maar voor workloads die veel van de cpu vragen is er een ruim aanbod van laptops die daarmee beter uit de voeten kunnen. Sommige daarvan zijn zelfs nog lichter, zoals de Zenbook A14. Ook is de igpu van de Ryzen-processor niet langer de favoriet: de Arc-gpu in de tweede generatie Core Ultra-processoren is tegenwoordig sneller.
Nu zeggen absolute prestaties niet alles, want zeker in zo'n licht pakket dat maar een enkele ventilator aan boord heeft verwacht je throttling. Daarom hebben we een Blender-duurtest gedraaid om te zien in hoeverre de prestaties inkakken als je de Omnibook voor langere tijd aan het werk zet.
De laptop hoeft zijn prestaties niet tot nauwelijks terug te schroeven om oververhitting te voorkomen. Verkijk je hier niet op de prestaties zelf, want de Snapdragon-laptops hebben deze specifieke test gedraaid in een nieuwere, snellere versie van Blender. Dat maakt voor de throttling overigens niet uit: de lijnen geven alsnog keurig weer wanneer de prestaties teruggeschakeld worden.
Om de processor koel te houden, wordt de enkele fan behoorlijk aan het werk gezet en dat hoor je: de Aero is in elke benchmark een van de luidste laptops die we in deze vergelijking testen. Het zal voor iedereen anders zijn, maar op sommige momenten vond ik het geluid daadwerkelijk storend. Bovendien wordt de onderkant van de laptop behoorlijk warm. De temperatuur loopt niet zo hoog op dat je de Aero niet meer op schoot kunt hebben, maar noemenswaardig is het wel. Het toetsenbord heeft daarvan weinig last en blijft net zo comfortabel werken.
HP heeft keuzes moeten maken om de laptop zo licht mogelijk te houden. Welk onderdeel weegt veel? Precies: de accu. Voor een exemplaar met meer capaciteit was klaarblijkelijk geen ruimte, dus de laptop moet het doen met een accucapaciteit van slechts 43Wh. Dat vertaalt zich niet altijd een-op-een naar een slechtere accuduur, maar in het geval van de Omnibook Aero helaas wel. Nagenoeg alle laptops waartegen we de ultralichte notebook afzetten hebben een langere adem.
In de praktijk betekent dat nog niet dat je om de paar uur wanhopig naar een lader aan het grijpen bent, want elf uur bij licht gebruik zal voor de meeste mensen voldoende zijn – al doet de concurrentie het dus veel beter. Vergeet bovendien ook niet dat je de laptop kunt laden met zo'n beetje elke USB-C-lader die je hebt liggen, al zal niet iedereen constant een 65W-lader met zich meedragen om het volledige vermogen van de laptop te benutten. Bovendien zou een lange accuduur juist welkom zijn op een laptop die gemaakt is om constant mee onderweg te zijn.
Als je onderweg ook nog eens veel (digitale) meetings moet bijwonen, is de HP-laptop juist wél weer fijn om bij je te hebben. Hij is voorzien van een 5-megapixelwebcam die je prima voor de dag laat komen tijdens het videobellen. Bovendien kun je dankzij de 50Tops-npu bepaalde camera-effecten van Copilot+ gebruiken, zoals het automatisch framen van je beeld, oogcontact nabootsen als je even niet in de webcam kijkt en het redelijk overtuigend vervangen van de achtergrond. De webcam beschikt ook over infrarood om de laptop vlot te ontgrendelen met Windows Hello. Verder is de webcam voorzien van een fysieke privacyshutter. De twee ingebouwde microfoons zijn daarnaast ruim voldoende voor het luid en duidelijk overbrengen van je stemgeluid.
Om het even bij videobellen te houden: het geluid van de mensen waarmee je spreekt zal ook goed verstaanbaar zijn. De twee speakers klinken voor midrangelaptopbegrippen namelijk prima. Het volume kan redelijk hard, al klinkt het geluid minder vol en rijk dan bij high-end laptops, en ook de bas blijft in dat opzicht wat achter. Je hoeft dus geen Macbook-, Zephyrus- of Surface-achtige audiospektakels te verwachten.
Het matte ips-scherm dat je onder de webcam en microfoons aantreft is niet fantastisch. Zoals wel vaker bij zijn net-geen-premiumlaptops, lijkt HP niet veel tijd te hebben gestoken in de schermkalibratie. De helderheid is met een maximum van 478cd/m² nog wel in orde, maar het aantal kleurfouten is relatief hoog en de afwijking in kleur is dan ook zichtbaar met het blote oog. Bovendien vallen zowel de sRGB- als de DCI-P3-dekking lager uit dan op andere laptops. Ook kan het scherm verversen met maximaal 60Hz, waar andere laptops in deze prijsklasse dat regelmatig dubbel zo snel kunnen om je een vloeiendere ervaring te bieden. Waarschijnlijk heeft HP deze keuze bewust gemaakt om de matige accuduur zo veel mogelijk in bescherming te nemen. De 16:10-beeldverhouding en de resolutie van 2560x1600 pixels, waardoor alles op het kleine 13,3"-paneel haarscherp is, kunnen we dan wel weer waarderen.
De HP Omnibook 7 Aero 13,3” is een interessante laptop voor wie veel onderweg is en vooral niet wil merken dat hij of zij een laptop in de tas heeft zitten. Dat komt niet per se door de laptop zelf, maar eerder door het gebrek aan concurrentie: moderne laptops met een gewicht onder de kilogram komen bijna niet voor. De Aero blinkt op zijn gewicht en ruime aanbod van aansluitingen na nergens in uit. De accuduur en in mindere mate de trackpad zijn zelfs matig: zaken die we juist bij een ideale laptop voor onderweg belangrijk vinden. In bijna alle scenario’s zouden we daarom de Zenbook A14 verkiezen boven de Omnibook Aero. Alleen als je volgende laptop echt niks mag wegen én je afhankelijk bent van x86-toepassingen, vinden we de Omnibook Aero een goede keuze.
Redactie: Dennis de Vries Testlab: Denny Verwoert Eindredactie: Marger Verschuur
Prijs bij publicatie: € 1.199,-
Vanaf € 1.199,-
Vergelijk prijzen
Bekijk alle uitvoeringen (4)
HP Store
€ 1.199,-
€ 1.199,-
Bekijk
Bekijk hier alle configuraties van de HP Omnibook 7 Aero 13
Source: Tweakers.net