Het meest veelzeggende zinnetje in de krant van donderdag stond in een stuk van Marieke de Ruiter en ging over de kloof tussen stad en platteland. Die kloof is al jaren een veelbesproken onderwerp aan talkshowtafels en bepaalde de afgelopen jaren zelfs de uitkomst van verkiezingen, maar wat blijkt uit onderzoek van het Sociaal en Cultureel Planbureau? Die kloof bestaat vooral in ons hoofd.
Ieder statistisch bewijs ontbreekt, maar omdat Caroline van der Plas al zes jaar lang op televisie mag beweren dat niemand in Amsterdam weet waar Overijssel ligt, levert haar BBB momenteel vijf ministers en staatssecretarissen en heeft ze tevens de grootste fractie in de Eerste Kamer.
Over de auteur
Jarl van der Ploeg is journalist en columnist voor de Volkskrant. Hij werkte eerder als correspondent in Italië. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Nu bestaan politici die munt slaan uit imaginaire problemen natuurlijk al langer. Toen Dilan Yesilgöz genoeg had van kabinet-Rutte IV, verzon ze zonder gêne ‘duizenden mensen’ die jaarlijks Nederland binnenkwamen dankzij ‘nareis op nareis’. We gingen eraan kapot, zei ze, het was een schande en toen uitkwam dat het in werkelijkheid om slechts zeventig mensen per jaar ging, zat ze al lang en breed in een nieuw kabinet, dat elf maanden later overigens ook zou vallen vanwege wederom een trits verzonnen cijfers over de asielinstroom.
Als we alle politici moeten geloven, zijn alle politici natuurlijk manipulatieve leugenaars, maar het vervelende is wel dat Nederland ondertussen ook kampt met een aantal echte problemen. Bijvoorbeeld dat de inkomensongelijkheid hier almaar toeneemt. Of dat een op de drie Nederlandse 15-jarigen inmiddels ‘onvoldoende geletterd’ is. Of dat diezelfde jongeren gemiddeld zes uur per dag op hun telefoon zitten.
Dat ze daar bovendien zoveel rotzooi zien dat de acceptatie van homoseksualiteit onder middelbare scholieren met 20 procentpunt is afgenomen. Dat homoseksuele jongeren mede daardoor 4,5 keer zo vaak een poging tot zelfdoding doen als leeftijdsgenootjes. En dat zelfs 21 procent van de transjongeren dit probeert.
Ook vrij problematisch: dat alle 745 Nederlandse oppervlaktewateren verontreinigd zijn vanwege industriële stortingen en pesticidengebruik in de landbouw. En dat Nederlanders mede daardoor zulke hoge concentraties pfas binnenkrijgen, dat bij vrijwel iedereen de kans op kanker toeneemt.
Of dat er in al onze buurlanden politici worden verkozen die de rechtsstaat aan het afbreken zijn. Dat de aarde opwarmt, maar Nederland toch de eigen klimaatdoelen niet haalt. Dat er een oorlog in Oekraïne woedt en Rusland ook zomaar de Baltische staten kan binnenvallen. Dat we dankzij die clown in het Witte Huis niet langer op de Navo kunnen vertrouwen, maar dat we zelf veel te weinig wapens hebben om ons eigen continent te verdedigen.
Dat de Nederlandse huurhuizen vorig jaar de grootste prijsstijging in dertig jaar tijd doormaakten, mede omdat het gros van de woningbouwprojecten (goed voor 0,6 procent van de ammoniakuitstoot) stil ligt vanwege een stikstofcrisis, terwijl de agro-industrie (goed voor 46 procent van diezelfde ammoniakuitstoot) ongehinderd door mag produceren, ook al is 70 procent van hun opbrengst bedoeld voor de export.
Dat alle bovenstaande problemen zienderogen verslechteren wanneer je ze negeert, maar we straks in vijf jaar tijd slechts tweeënhalf jaar een missionair kabinet hebben gehad, waarvan elf maanden ook nog eens een kabinet dat helemaal niets klaarspeelde.
En natuurlijk dat onze talkshowredacties ook deze campagne zullen besluiten dat een televisiedebat over duizend verzonnen Afrikanen toch echt spannender is dan een debat over pfas of de rendementsheffing voor beleggers in box 3, waardoor we vanaf 2026 gewoon opnieuw zitten opgescheept met exact dezelfde Haagse non-valeurs, die bovenstaande problemen wederom volledig zullen negeren.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant