Home

Leuk aan ‘Het perfecte plaatje’: de vakkennis over fotografie. Minder leuk: die groep BN’ers die meedoet

Een zeeschelp tegen je oor houden, even je ogen sluiten, je in gedachten elders wanen en dat met een kinderlijke verwondering. Precies dat verstillende effect had de documentaire The Hold Down (EO) woensdagavond op me. We zijn in het rijk van koning Sacha, wordt de kijker verteld, en in dat rijk regeert de zee.

De film vertelt het verhaal van surfer Sacha Bongaertz en is een klassiek portret van een dwaler, een avonturier. Bongaertz woont in de Portugese surfers-enclave Nazaré, de golven zijn er huizenhoog. Zo dicht mogelijk bij de energie van zo’n golf komen, dat is zijn doel. ‘Het is het meest machtige gevoel van het surfen’, vindt hij. Zijn grootouders zien in die waaghalzerij vooral het verlangen naar een bijna-doodervaring.

Wat een plaatje, deze documentaire, de mooie zeebeelden buitelen over elkaar heen, shots in blakend blauw afgewisseld met zwart-witfragmenten met zo’n lage resolutie dat de zee aandoet als een verstikkende, zware massa. Beelden die resoneren met Bongaertz verhaal, want onder de oppervlakte kampt hij nog altijd met zijn ongelukkige jeugd, die getekend werd door kinderreuma en een afwezige vader.

Bongaertz’ worsteling is verdrietig, natuurlijk, maar de documentaire wordt toch echt gedragen door de zee, gevangen in versnelling, in slow motion, van boven en er middenin. Als de zee het toelaat, zien we hoe Bongaertz zijn moeder confronteert met zijn rommelige jeugd en dat hij een surfkamp wil opzetten voor reumatische kinderen.

BN’ers in Italië

Doe mij dan maar die mooie natuurbeelden, dacht ik toch, en om dat gevoel een beetje vast te houden, schakelde ik over naar RTL 4, voor Het perfecte plaatje op reis. Het programma volgt een groep BN’ers die zich in een buitenland (in dit vierde seizoen Italië) de kunst van het fotograferen eigen proberen te maken. Leuk aan het programma: fotografie wordt serieus genomen, professionals komen aan het woord en krijgen écht de tijd wat vakkennis te delen. Minder leuk aan het programma: die groep BN’ers.

Geklier in het hotel, Italiaanse nep-accentjes, hysterie bij de fotoshoots, de dynamiek is als bij een excursie op de middelbare school. Edson da Graça en en Stefan Jurriens racen in een golfkarretje over het hotelterrein, oei, als dat maar goed gaat. De deelnemers krijgen vervolgens de opdracht een Italiaans ambacht te fotograferen – pizzabakken, schoenmaken, vioolbouwen, dat werk. Het echte Italië, verzuchten ze.

Een beetje teleurstellend is het wel, vindt model en presentator Kim Kötter, dat de kokkin die ze op de kiek mag zetten nogal gewoontjes oogt, en haar keuken zo spic en span. Te clean voor een authentieke foto. De vrouw wordt in een schort gehesen, ze krijgt een hoofddoekje omgeknoopt, wat bloem op haar werkblad.

Het mag meer zijn, meer expressie, schreeuwt Kötter tegen de vrouw, gepassioneerder dan de gemiddelde Italiaan. ‘Dit is waar het ambacht om gaat’, meent ze, met een Dokter Oetker-achtige foto als resultaat. Kötter haalt op het nippertje de volgende aflevering.

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next