is econoom en publicist.
Mogen we al? Of is het te vroeg? Het is nooit te vroeg, zou ik denken, om na te denken over de toekomst. En er is alle aanleiding om vast aan de slag te gaan met het volgende kabinet. Dat wordt sowieso ingewikkeld.
Hoezo het volgende kabinet? Het huidige, zoveel mag na bijna een jaar regeren toch wel geconcludeerd worden, is geen succes. Het kabinet krijgt inhoudelijk niets voor elkaar; de coalitiepartners gaan rollend over straat; het besluitvormingsproces in dit ‘extra-parlementaire’ experiment is chaotisch. Beloften van partijleiders, ministers, partijen blijken niets waard. Als linksig mens kun je je storen aan de gebezigde taal en de hufterigheid. Maar voor rechtsige kiezers is dit kabinet een veel grotere teleurstelling. Héb je een keer een rechts kabinet, blijkt het eerst en vooral incompetent.
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen. Reageren? Email: frank@frankkalshoven.nl.
Je ziet het terug in de peilingen. In de huidige Tweede Kamer hebben de coalitiepartijen samen 88 van de 150 zetels, een ruime meerderheid. Volgens de Peilingwijzer van deze week is het zetelaantal van de vier coalitiepartijen gedaald tot 62, ver van een meerderheid verwijderd. NSC implodeert van 20 naar 2 zetels; BBB houdt minder dan de helft van de huidige zetels over (van 7 naar 3), en eenmanspartij Wilders keilt van 37 omlaag naar 29 zetels. Enige winnaar is de VVD, van 24 naar 28 zetels. Het lijkt me (zo goed als) uitgesloten dat NSC en BBB ooit nog groot electoraal succes boeken. En het lijkt me sterk dat er ooit nog een partij zal zijn die wil samenwerken met de PVV. Schoof II? Laten we daar geen denkkracht aan verspillen.
Maar wat dan wel?
Een kabinet van het midden, van partijen met een bestuurlijke traditie en geschiedenis. Een kabinet van partijen, om het maar eens zo te zeggen, die hun verkiezingsprogramma’s wél laten doorrekenen door het Centraal Planbureau (CPB). Niet omdat de uitkomst hiervan zaligmakend is, maar omdat deelname aan die rekenexercitie aangeeft dat de partijen serieus zijn in hun voornemen daadwerkelijk beleid te voeren om echte problemen op te lossen.
Is de wens de vader van de gedachte? Oók. Maar in de peilingen zie je, naast versplintering, de kiezer terugkeren naar vertrouwde waarden. Het duidelijkst zie je het rond BBB, NSC en het aloude CDA. De ‘spin-offs’ van de christen-democratie imploderen en de oude moeder floreert. Het CDA stijgt van de huidige 5 zetels naar 18. GroenLinks-PvdA klimt van 25 naar 27 zetels. De VVD, die vlak na de formatie fors zetels inleverde in de peilingen, is inmiddels 4 zetels groter dan in de huidige Kamer. D66 wint één (schamele) zetel naar 11. Dit zullen de vier kernspelers zijn tijdens de volgende formatie. Met z’n vieren zijn ze nu goed voor 84 zetels. Maar een combinatie van drie van de vier met een kleinere partij kan uiteraard ook.
Zouden betrokken partijen willen beginnen met verkennen? Kernvraag hierbij: hoe kunnen we met een middenkabinet wél een aantal van de grote problemen oplossen die het huidige kabinet zo onverantwoord laat liggen.
Tot slot. De timing voor het beëindigen van dit kabinet is aan de VVD. Zolang de PVV in de peilingen blijft krimpen en de VVD zelf blijft groeien zal de neiging zijn de wanvertoning te laten voortduren. Dat het niet te lang moge duren.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns