is chef-buitenland van de Volkskrant. Hiervoor schreef ze over Afrika, migratie en ontwikkelingssamenwerking.
Om Israël een halt toe te roepen bij de annexatie en vernietiging van Palestijnse gebieden, is vasthouden aan een eigen staat voor de Palestijnen een vereiste.
De humanitaire situatie in Gaza is dermate catastrofaal dat hulpverleners er geen woorden meer voor kunnen vinden. Oud-minister Sigrid Kaag, nu VN-gezant voor het Midden-Oosten, waarschuwde deze week in de Veiligheidsraad dat 2 miljoen inwoners worden bedreigd door hongersnood. De hoeveelheid voedsel die Israël toelaat, is volgens haar vergelijkbaar ‘met het sturen van een reddingsboot nadat het schip is gezonken’.
De Palestijnse VN-ambassadeur Riyad Mansour barstte tijdens dezelfde zitting in tranen uit toen hij sprak over de 1.300 kinderen die alleen al sinds het einde van het staakt-het-vuren in maart zijn gedood door Israëlisch vuur. ‘Het is niet te verdragen. Wie doet zoiets? Dat niemand iets doet, is meer dan een normaal mens kan verdragen.’
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
De roep om een onmiddellijk staakt-het-vuren in Gaza en het toelaten van hulp door onafhankelijke en professionele hulporganisaties zoals de VN klinkt met de dag luider, maar Israël lijkt zich niets aan te trekken van de aanzwellende kritiek. Donderdag vielen binnen enkele uren weer 37 doden bij luchtaanvallen, waarvan 19 in een overvol vluchtelingenkamp. Voor de grens staan nog steeds duizenden vrachtwagens met hulpgoederen te wachten.
Onderwerp van gesprek bij de Veiligheidsraad waren de desastreus verlopen voedseldistributies door de Gaza Humanitarian Foundation (GHF), het omstreden initiatief van Israël en de Verenigde Staten. In hun poging voedsel te bemachtigen, zijn zeker tien Palestijnen gedood en tientallen gewond geraakt. De beelden laten de totale wanhoop zien van de Gazanen die al elf weken zijn afgesneden van voedsel, water en medische hulpgoederen terwijl ze door het Israëlische leger steeds verder in de hoek worden gedreven – letterlijk: naar het viertal punten in het zuiden waar voedsel wordt uitgedeeld.
Kaag spreekt van een gevaarlijk precedent wanneer humanitaire hulp wordt ‘geprivatiseerd en bewapend’. Hulporganisaties weigeren terecht hun medewerking omdat zij niet willen meewerken aan een plan dat neerkomt op het ontvolken van delen van Gaza. Het Israëlische leger heeft nu al 70 procent van het gebied onder controle. Zelfs het hoofd van de omstreden GHF stapte deze week op omdat hij vindt dat het plan van Israël ‘niet kan worden uitgevoerd zonder de humanitaire principes van menselijkheid, neutraliteit, onpartijdigheid en onafhankelijkheid te schenden’.
In de schaduw van de oorlog in Gaza is ook het geweld op de Westelijke Jordaanoever geëxplodeerd. Inmiddels zijn ook daar al tienduizenden Palestijnen op de vlucht geslagen voor het geweld van het leger of verdreven door kolonisten. Deze week keurde de Israëlische regering de bouw van 22 nieuwe nederzettingen op de bezette Westelijke Jordaanoever goed. Dit zou nodig zijn om de ‘strategische greep’ op de Westelijke Jordaanoever te versterken en de stichting van een Palestijnse staat te voorkomen’, aldus het ministerie. Oftewel een vrijbrief om meer Palestijnen met geweld van hun land te verdrijven.
De internationale gemeenschap mag niet langer machteloos toekijken hoe Israël het internationaal recht aan zijn laars lapt en de Palestijnen het bestaansrecht ontneemt. Nu steeds meer landen en zelfs voormalig trouwe bondgenoten van Israël zich uitspreken, is er momentum om woorden in daden om te zetten. Behalve over sancties zal het moeten gaan over erkenning van de staat Palestina; de minimale vereiste om Palestijnen te beschermen en een toekomstperspectief te bieden. Nu ook Frankrijk en Groot-Brittannië van plan lijken om Palestina te erkennen, mag Nederland niet achterblijven.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant