DEN HAAG - 'Mensen zakten in elkaar van ellende.' Een en al emotie eerder deze week als het doek voor Kringloop Schroeder valt. Voor de honderden vrijwilligers zijn de dagelijkse loopjes en werkzaamheden in de winkels haast onmisbaar. 'Ik heb zitten huilen, alleen maar huilen.'
Coby van Tol is al jaren een bekend gezicht in de winkel aan de Loosduinsekade in Den Haag. Na het overlijden van haar man, weet ze niet meer waar ze het moet zoeken.
Een vriendin, dan al actief bij kringloopwinkelketen Schroeder, overtuigt haar er vrijwilligerswerk te doen. Het blijkt zelfs haar redding. 'Anders was ik er misschien niet eens meer geweest. Dat de winkels dicht moeten, raakt haar diep. 'Ik heb zitten huilen, alleen maar huilen.'
Ook bij vrijwilliger Esther van Rijswijk komt de sluiting hard aan. 'Toen ik zelf tussen wal en schip viel, betekende die plek veel voor me', zegt ze. Daarom weigert ze zich er zo maar bij neer te leggen.
Vooral de manier waarop Esther het nieuws hoorde, viel rauw op haar dak: via de media, nog vóór haar leidinggevende haar het slechte nieuws kon vertellen. 'Ja, het ging vrij vlot', zegt Esther. 'Voordat mijn leidinggevende het aan ons had doorgegeven, stond het al online. Dat was best wel pittig.
De Haagse kringlooporganisatie kampt al maanden met financiële problemen. De energierekening, lonen en huren stegen, maar de inkomsten bleven hetzelfde. Er lag een plan om door te gaan met minder winkels, maar de gemeente besloot onverwacht het voorstel niet te steunen.
Daarmee valt het doek definitief voor de stichting, die naast kringloopwinkels ook buurthuizen, een weggeefwinkel en werktrajecten aanbiedt. Ruim driehonderd mensen - onder wie veel vrijwilligers en mensen in een kwetsbare positie - verliezen hun plek.
Esther had er juist nog vertrouwen in: 'Ik ben een optimistisch mens en dacht echt dat we eruit gingen komen, dat het gewoon ging lukken.' Coby begrijpt er eveneens niks van. 'Toen vrijwilligers het nieuws hoorden, zakten ze in elkaar van ellende.'
Ze was aanwezig bij het spoeddebat in de gemeenteraad en kreeg daar hoop. 'Daar hoorde ik dat er rechtstreeks contact zou zijn met de wethouder en dat alle partijen eigenlijk wel vonden dat Schroeder belangrijk is voor Den Haag. Dan denk je: als er een plan ligt, dan gaan ze dat toch een kans geven?'
Maar aan die hoop kwam woensdag plotseling een eind. 'Toen kreeg ik het appje binnen: het doek valt', vertelt Esther.
Maar ze blijft strijdbaar: 'Het doek valt pas als het doek echt valt. Misschien is het onrealistisch, maar ik wil laten zien dat dit niet zomaar kan verdwijnen.'
Waarom Schroeder haar zo raakt? 'Toen ik zelf tussen wal en schip viel, betekende die plek veel voor me. Ik vond een plek in het buurthuis, waar ik met anderen kon praten. Op een gegeven moment zeiden ze: we zien dat je weer opbloeit. Toen had ik een parttime baan en vroegen ze of ik iets voor anderen kon betekenen. Dat wilde ik graag. Zo ben ik weer goed teruggekomen.'
Voor haar is het simpel: niet alleen spullen worden gerecycled, ook hulp aan mensen wordt hier doorgegeven. 'Dat is iets wat Den Haag keihard nodig heeft.'
Source: Omroep West Den Haag