is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen.
Formeel is De Nederlandsche Bank (DNB) sinds 1 januari 1998 slechts een veredeld bijkantoor van de Europese Centrale Bank (ECB), zij het een bijkantoor dat net nog voor 520 miljoen euro is vertimmerd.
Daarvoor werd het onder de presidenten Jelle Zijlstra (1967-1981) en Wim Duisenberg (1982-1998) een bijkantoor van de Bundesbank genoemd. Laatdunkend spraken de Fransen over Duisenberg als monsieur cinq minutes, omdat hij binnen vijf minuten na een rentewijziging in Duitsland hetzelfde deed in Nederland.
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Zoveel hoeft de president van DNB niet te kunnen. Hij moet zijn talen spreken, een goede speech kunnen houden en het volk in gewonemensentaal kunnen uitleggen wat inflatie is. Duisenberg stond de media altijd te woord op kantoor, gezeten aan een volkomen leeg bureau waarop in de hoek alleen de Financial Times lag.
De huidige president, Klaas Knot, heeft het zwaarder. Hij moet meestal zelf naar kletsprogramma’s reizen, waar hij na een bezoek aan de grimeur vertelt wat hij denkt van het begrotingstekort, de huizenmarkt, de lonen en de economische verwachtingen.
Soms deelt hij een sneer uit die de volgende dag de krantenkoppen haalt. En een belletje van de Bundesbank volstaat. Knot moet iedere zes weken de vergadering van de governing council van de ECB bijwonen, waar in een gremium van 26 bestuurders het rentebesluit wordt genomen.
Daar krijgt hij een salaris van een half miljoen euro per jaar voor. Dat lijkt vorstelijk, maar is een schijntje van de 3 miljoen euro die de topman van ING opstrijkt. Maar na twee termijnen van zeven jaar moet hij opstappen, zo bepalen de regels. Al op 1 juli, over ruim een maand, moet een opvolger het stokje overnemen.
De raad van commissarissen van DNB heeft een voordracht van drie personen gemaakt. De minister van Financiën Eelco Heinen zoekt nu de best geschikte kandidaat die hij als hamerstuk aan het kabinet voorlegt. Heinen hoeft zich niet aan de voordracht te houden. De minister kan ook met iemand anders komen, zoals in 2011, toen de 44-jarige Klaas Knot als een duveltje uit een doosje opdook.
Er doen namen de ronde over Knots opvolger. Sinds de oprichting van DNB in 1814 hebben negentien mannen de scepter gezwaaid – het is dus tijd voor een vrouw. Sigrid Kaag zou een kandidaat kunnen zijn. Ze was tenslotte ook de eerste vrouwelijke minister van Financiën. Nu is ze interim VN-gezant voor de opbouw van Gaza, maar dat is een bullshitbaan aangezien voorlopig alles alleen maar wordt vernietigd.
Ook voorzitter Laura van Geest van de Autoriteit Financiële Markten en daarvoor directeur van het Centraal Planbureau en thesaurier-generaal (algemene schatkistbewaarder) op het ministerie van Financiën, zou het kunnen. Herna Verhagen, voormalig CEO van PostNL, is een outsider. Het Financieele Dagblad tipte onlangs Gita Salden, die al in de directie van DNB zit als toezichthouder op de verzekeraars- en pensioenfondsen.
Vrouwelijke kandidaten genoeg. Het is een wonder dat de minister zo lang wacht om er een te kiezen. Tenslotte gaat het maar om de baas van een bijkantoor.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant