Pinkpop heeft een nieuwe, opmerkelijk jonge directie. En dat gaat de bezoeker merken, al vanaf de aanstaande editie. Het terrein wordt gerenoveerd en op de podia zien we nieuwe gezichten, en ook daarover is nagedacht. ‘De muziek moet diepe wortels hebben. En écht zijn.’
is redacteur popmuziek van de Volkskrant. Hij schrijft ook over gamecultuur.
Het Limburgse Pinkpop gaat er prat op: het is het oudste popfestival ter wereld, dat onafgebroken wordt georganiseerd, al sinds 1970. Pinkpop is dus eerbiedwaardig, maar had de laatste jaren ook wat grijze haren.
Bij de laatste edities was kritiek te horen, ook bij de trouwe bezoekers. Het festival ging niet mee met de tijd, ook wat betreft de volgens sommigen sfeerloze aankleding. Te vaak stonden er dezelfde, klassieke rocknamen op het hoofdpodium. En áls er jonge sterren aantraden, van Justin Bieber tot Avicii, dan was het ook niet goed: te jong, te pop.
Er moest iets gebeuren, vond ook Mojo Concerts, dat Pinkpop organiseert. Na het vertrek van festivalbaas Jan Smeets, in 2020, treedt nu een nieuwe directie aan, die de koers voor de komende jaren mag uitstippelen.
Het is een relatief jong team, dat wordt gevormd door Tirsa Creusen (34), die al vanaf 2011 voor het festival werkt, en Ide Koffeman (43), die ook directeur is van het festival Down The Rabbit Hole.
Creusen is een kind van Pinkpop dat opgroeide op tien minuten afstand van het festivalterrein te Landgraaf, zegt ze: ‘Als kind keek ik naar de registraties op tv en zei ik tegen mijn ouders: daar wil ik gaan werken.’ Ze ging stage lopen, werkte zich op tot festivalmanager en nu dus tot directielid. Koffeman is een ervaren festivalbaas, die weet welke band het goed kan doen op welk festival. ‘Samen weten wij waar Pinkpop vandaan komt, en waar het naartoe moet.’
Wie op vrijdag 20 juni het terrein oploopt, ziet direct de hand van de nieuwe meesters. Creusen: ‘Het rondje Pinkpop is terug, dat betekent dat de bezoekers weer rond de podia kunnen lopen. Dat kon lange tijd niet meer, omdat de doorgang tussen de hoofdpodia en het achtergelegen derde podium was afgesloten. Het publiek stond vaak een beetje vast. We wilden weer beweging in de stroom mensen krijgen, ook omdat de festivalbezoeker van nu wil ronddwarrelen, dingen wil ontdekken.’
Op Pinkpop 2025 zien we meer schaduwplekken, ook omdat er een aantal snikhete edities zijn geweest. Daarvan kunnen er meer volgen, gezien de klimaatverandering. Creusen: ‘Je kunt op meer plaatsen verkoeling zoeken en gaan zitten. En we hebben meer waterbakken geplaatst, waar iedereen gratis water kan halen.’
Er komt meer comfort, zeggen de twee. Maar Pinkpop wordt geen luxe boetiekfestival, met yogatuinen aan het water. Koffeman: ‘Een Pinkpopbezoeker is een beetje een bikkel, die gaat voor dat ene concert op dat grote podium. Als je een Pinkpopbezoeker vraagt naar zijn beleving, dan komt die vaak met een herinnering aan één specifieke show. Het zal bij ons blijven gaan om de inhoud, meer dan om de aankleding.’
De massaliteit van Pinkpop is ook de charme van het festival, zeggen ze. Creusen: ‘Dat je aan het eind van een Pinkpopdag met 70 duizend man naar dat ene concert op het hoofdpodium kijkt.’ Koffeman: ‘En dat er dan generaties samenkomen. Dat is het unieke van Pinkpop.’
Het festival werd vaak afgesloten met legendarische acts uit het verleden, van Bruce Springsteen tot Paul McCartney. Dat kan niet eeuwig zo doorgaan, want die kopstukken sterven een keer uit. Koffeman: ‘Maar er komen nieuwe klassiekers. Wij hebben dit jaar de rockband Muse als afsluiter: voor een jonge generatie is dat nu een classic-rockact.’
Maar het vinden van die afsluitwaardige grootheden is lastig, zegt hij. ‘Er heerst misschien het beeld dat ieder jaar de grootste bands ter wereld naar Pinkpop komen. Dat ze allemaal even in hun agenda kijken en ja zeggen. Dat is niet meer zo. Er zijn veel festivals bijgekomen waaruit ze kunnen kiezen. Bovendien: als je nu honderd acts kunt noemen die groot en geliefd genoeg zijn om Pinkpop af te sluiten, dan vind ik dat knap.’
Pinkpop zal dus meer avontuur moeten zoeken, en ook dat ziet de bezoeker dit jaar terug in de programmering. De zaterdag wordt afgesloten door de 22-jarige zangeres Olivia Rodrigo, die net twee platen heeft uitgebracht. Gelouterd Pinkpopvolk vindt dat misschien een te jonge act, weet ook Koffeman. ‘Haar repertoire is ook niet heel groot. Maar artiesten van nu worden veel sneller groot, hebben minder rondjes nodig om die massa te raken. Rodrigo staat bovendien in een traditie: haar liedjes komen voort uit de Amerikaanse rock. Zij is juist een artiest die verschillende generaties kan raken.’
De komende jaren, zeggen ze, zullen we meer grote en jonge namen zien. Maar wel acts die diepe wortels hebben, zegt Koffeman. ‘We gaan klassieke acts programmeren én de sterren van de toekomst. En die muziek die zij maken, moet in een traditie staan. En dus écht zijn. Ik vind het belangrijk om artiesten neer te zetten die aan elkaar verbonden zijn. Dat je lijnen kunt volgen. Dit jaar bijvoorbeeld van Olivia Rodrigo naar de vrouwelijke rockband The Last Dinner Party, of de 21-jarige zangeres Tate McRae. We willen de bezoekers meenemen: als je dit goed vond, ga dan ook dat eens proberen.’
Luister hieronder naar onze podcast Culturele bagage. Kijk voor al onze podcasts op volkskrant.nl/podcasts.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant