Home

Verdorie, al zo lang geen verdorie gehoord

is columnist voor de Volkskrant en doet eens per week op geheel eigen wijze verslag van een debat in politiek Den Haag.

Halverwege het vragenuur doen twee politici – Mona Keijzer (BBB) en Chris Stoffer (SGP) – me ineens aan wijlen mijn vader denken, in die zin dat ze geen idee hebben hoe de financiële werkelijkheid van nu is. Had hij vroeger ook niet.

Mijn vader gaf me vroeger, als ik een ijsje ging kopen, altijd tien cent omdat een ijsje in zijn jeugd, in de jaren vijftig, tien cent kostte. Het vergde veel onderhandelen om dat naar een of twee gulden toe te praten. Het gaat tijdens dit vragenuur over jonge volwassenen die soms wel de helft van hun

inkomen aan hun hoge huur kwijt zijn, en vaak überhaupt geen huis kunnen kopen.

We gaan echt terug naar de basis in dit uur: Hans Vijlbrief (D66) onderhoudt Keijzer over de basiswetten van vraag en aanbod, en hoe dat in de huizenmarkt werkt: ‘Ik heb geleerd dat iets duurder wordt als er weinig van is.’ Dan gooit Mona Keijzer het ineens over de boeg van de eigen verantwoordelijkheid. ‘Tegen de jongeren, in ieder geval degenen die nog thuis wonen, wil ik zeggen: ga ook een beetje spáren. Oma spreekt: in mijn tijd was dat normaal. Ook daar zullen we langzamerhand weer met elkaar naartoe moeten.’ Ze heeft er nog een motto bij, waarom kopen slimmer is dan huren: ‘Huur gaat van je af, hypotheek komt naar je toe.’ Oké, oma Keijzer. Lekker sparen voor een koophuis.

Dat sparen is wel een van de flauwste adviezen die ik ooit heb gehoord voor jonge mensen die in deze huizenmarkt moeten opereren. Hoeveel kan een nog thuiswonende jongere sparen om ook maar één zoodje aan de dijk te zetten om een huis van te kopen? Maar Keijzer krijgt nog bijval ook. Chris Stoffer van de SGP vertelt trots: ‘Tegen de minister zeg ik eerst: ik had gespaard. Ik had al een halve woning bij elkaar gespaard. Toen heb ik gelijk het huis gekocht waar we nu nog wonen. Daar passen onze drie kinderen rustig in, maar er had ook nog wel een vierde kind in gekund.’ Ik heb het even nagezocht: Chris Stoffer is 51

en woont in Elspeet. Wat weet hij over woningen kopen in, bijvoorbeeld, de Randstad?

Aaf Brandt Corstius doet eens per week op geheel eigen wijze verslag van een debat in politiek Den Haag.

Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.

Blijkbaar niks.

Hoe los van de werkelijkheid sta je als je denkt dat een jonge volwassene van nu de bijna vijf ton die een gemiddelde gezinswoning kost, bij elkaar heeft kunnen sparen? Erg los. Maar Keijzer krijgt alleen van Sandra Beckerman (SP) kritiek op haar spaaradvies: ‘Het is pijnlijk dat we niet verder komen dan jijbakken en ‘ga maar sparen’’, zegt zij tegen de minister. De vraag erna is van Esmah Lahlah (GroenLinks-PvdA), over kinderarmoede. ‘28 duizend kinderen hebben geen bril terwijl ze er wel een nodig hebben’, zegt Lahlah tegen staatssecretaris Jurgen Nobel (VVD). ‘Er zijn geen woorden nodig, maar daden. Ik vraag u: als u het meent en het u als staatssecretaris binnen dit kabinet raakt, wat doet u er verdorie aan?’

Verdorie, al zo lang geen verdorie gehoord. Wat een fijn woord toch.

En dan, opnieuw dit vragenuur, een erg gekke twist in de redenering. Staatssecretaris Nobel, die die kinderarmoede moet verantwoorden, wordt aangepakt door Jimmy Dijk van de SP. Die zegt: ‘De afgelopen vijf jaar zijn de defensiebudgetten verdubbeld naar 22 miljard euro. Dit kabinet is van plan om daar nog een keer een slag overheen te gaan doen. Is deze staatssecretaris, die verantwoordelijk is voor alle kinderarmoede in Nederland, van mening dat eerst de kinderarmoede moet worden opgelost voordat dit kabinet überhaupt nog maar durft te dromen van 15 tot 20 miljard extra aan militarisering?’

De comeback van Nobel: ‘Ik moet zeggen, meneer Dijk zit goed in de defensiecijfers. Ik denk ook dat voor kinderen die in armoede verkeren niet alleen de veiligheid van ons land, maar ook van Europa van ontzettend groot belang is.’

Concluderend: arme kinderen zonder bril hebben er baat bij dat er veel geld naar defensie gaat.

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next