Home

‘Deze actievoerders zijn ervan overtuigd dat alles bij hun vijand terechtkomt’

Leden van een extreemrechtse Israëlische organisatie hebben dinsdagochtend geprobeerd vrachtwagens met hulpgoederen aan Gaza te blokkeren. Verslaggever Sacha Kester was erbij: ‘Wij kunnen het optreden van het Israëlische leger in Gaza genocidaal vinden, maar veel Israëliërs leven met een eigen trauma.’

Hoi Sacha, sinds vorige week komt er weer mondjesmaat hulp binnen in Gaza. Wie zijn deze demonstranten en waarom willen ze dit voorkomen?

‘Dit was een demonstratie van de extreemrechtse organisatie Tzav 9. Een deel van de Israëliërs is fel tegen de hervatting van de hulp aan Gaza, en de mensen van deze organisatie zeggen zelf iets te willen doen. Het is lastig te zeggen hoeveel steun dergelijke acties daadwerkelijk genieten. De demonstranten zeiden me dat 80 procent van de Israëliërs achter hen staat, maar als je linkse organisaties spreekt, noemen zij een totaal ander percentage, bijna andersom.

‘Vandaag hadden zich tussen de twintig en dertig mensen verzameld bij de haven van Ashkelon, ten noorden van Gaza, waar hulpgoederen het land binnenkomen. Het begin van de chain – de ketting – zoals een van de demonstranten tegen me zei. Vervolgens gingen ze met vlaggen en spandoeken voor een poort staan om de vrachtwagens met volgeladen containers de weg te versperren. Zo van: als je dit naar Gaza wilt brengen, zul je over me heen moeten rijden.’

Waarom zijn deze mensen er zo op gebrand om hulpgoederen aan de noodlijdende Palestijnse bevolking te blokkeren?

‘De demonstranten vertelden me dat ze er niet op uit zijn om de kinderen in Gaza uit te hongeren, maar ze willen voorkomen dat het in handen komt van Hamas. Ze geloven dat zodra een container de grens over gaat, Hamas deze in beslag neemt en de inhoud op de markt doorverkoopt aan de Gazanen. Ze laten de eigen mensen betalen en het geld belandt in de zakken van Hamas, luidt het argument.

‘Internationale organisaties die in Gaza werken, waaronder de VN, benadrukken dat allicht een deel van de hulp bij Hamas terechtkomt, maar dat is volgens hen niet meer dan een fractie. Als deze hulp niet in Gaza komt, zal de bevolking dus nog meer en nog langer honger lijden. Maar deze actievoerders zijn ervan overtuigd dat alles bij hun vijand terechtkomt.’

Hoe verliep de demonstratie verder?

‘Uiteindelijk kwam de politie om de demonstranten bij het hek weg te slepen. Dat ging niet heel hardhandig. Demonstranten en politieagenten stonden achteraf gezamenlijk na te kletsen. Met degenen die hen net nog aan hun lichamen stonden te trekken, stonden de actievoerders nu grapjes te maken. Dat gebeurt niet wanneer de politie een Palestijn ergens weghaalt. Een vrouwelijke demonstrant zei me dat de politie achter hen staat. Ze had met hen te doen: agenten zouden slechts een opdracht uitvoeren waar ze het zelf niet mee eens zijn, omdat ze anders de gevangenis in zouden gaan.’

Gisteren ging het er een stuk minder gemoedelijk aan toe, toen je in de hoofdstad verslag deed van Jeruzalemdag.

‘Deze dag is al langere tijd gewelddadig, vol haat jegens Palestijnen. Maar nu zie je dat de ultrarechtse Israëliërs zich gesteund voelen door de regering – ze zíjn de regering, het establishment, en geen extremistische minderheid waar andere Israëliërs hoofdschuddend naar kijken. Ook Itamar Ben-Gvir, als minister van Binnenlandse Veiligheid nota bene het hoofd van de politie, was erbij. Dat is de grote held van degenen die in die mars meeliepen en Palestijnen belaagden.

‘Wat mij enorm schokte, was het grote aantal kinderen dat meedeed aan de mars. Hoe ongelooflijk agressief en angstaanjagend een groep 10- tot 12-jarigen kan zijn. Mij hebben ze ook belaagd en op het moment dat één zo’n snotneus voor je staat, zeg je nog: waar is je moeder? Maar als het er twintig tot dertig zijn, en ze gooien met stenen en volle waterflessen naar je, dan is het heel intimiderend.

‘Van dezelfde gemeenschap hoor je altijd het verwijt dat de Palestijnen hun kinderen vol haat opvoeden. Die kinderen zijn over een paar jaar terroristen, hen wordt geleerd om ons te haten, zeggen ze. Toen ik daar stond, bedacht ik dat met deze kinderen precies hetzelfde gebeurt: ze haten Palestijnen omdat constant wordt verteld dat Palestijnen, journalisten en linkse activisten je vijanden zijn.’

Dit zijn natuurlijk twee zeer extreme voorbeelden. Wat merk jij in de rest van het land?

‘Gisteren kwam ik na de mars weer aan in mijn hotel in Tel Aviv, op iets meer dan een uur rijden van Gaza. Hier hoor je de bommen niet. De terrassen zitten overvol, ook op maandagavond. Het is hier ’s avonds nog lekker warm en ontzettend gezellig.

Als je niet zou weten dat dit land in oorlog is, en je hier geblinddoekt naartoe wordt gebracht zonder te weten waar je wordt losgelaten, zou je kunnen denken: goh, leuke stad zeg. Het is bizar dat al die horrorverhalen zo dichtbij zijn, maar dat op al die terrassen en in restaurantjes het leven gewoon doorgaat – op het oog in ieder geval.

‘Als je met de mensen gaat praten en je snijdt de oorlog aan, merk je dat iedereen er wel degelijk mee bezig is. Ook hangen aan balkons spandoeken met teksten over de gijzelaars, dragen mensen buttons, en staan overal bankjes die helemaal zijn volgeplakt met stickers van overleden soldaten.’

Zijn zij ook bezig met het leed in Gaza?

‘Sommigen hebben geen idee wat daar daadwerkelijk gebeurt, zij sluiten zich ervoor af, en de Israëlische media berichten er niet over. Velen zeggen dat de beelden uit Gaza gemanipuleerd zijn, of stellen dat het allemaal de schuld van Hamas is: zij zijn de oorlog begonnen, zij gebruiken hun eigen burgers als menselijk schild, zij geven zichzelf niet over en laten de gijzelaars niet gaan.

‘Wij kunnen het optreden van het Israëlische leger in Gaza genocidaal vinden, maar veel Israëliërs leven met een eigen trauma. Dan is het veel lastiger om empathie toe te laten – zeker als je nauwelijks informatie krijgt over het lijden van de Palestijnen. Daarmee wil ik niets goedpraten, het voelt oneerlijk, onrechtvaardig en volkomen disproportioneel, maar deze mensen zitten nog midden in dat trauma en dit is de manier waarop zij het ervaren.’

Luister hieronder naar onze podcast de Volkskrant Elke Dag. Kijk voor al onze podcasts op volkskrant.nl/podcasts.

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Lees hier alle artikelen over dit thema

Source: Volkskrant

Previous

Next