is tv-recensent voor de Volkskrant en schrijft over film.
‘De pers is gelokt naar een campagnebijeenkomst. Door erover te praten, werken we mee aan Wilders’ campagne. Laten we doorgaan naar het volgende onderwerp.’
‘Oké, maar ik wil toch Derk Sauer er nog even over horen.’
Een fascinerend schouwspel in de talkshows maandagavond, nadat PVV-leider Geert Wilders op een speciaal ingelaste persconferentie ‘nieuwe asielmaatregelen’ aankondigde. Wat moesten de talkshows daar nu mee? Het leek een media-offensief, maar ja, ze konden natuurlijk ook weer niet om de nieuwswaarde van deze potentiële kabinetsbom heen.
En dan krijg je dus talkshowgesprekjes als in Eva tussen tafelgast Stefan de Vries en presentator Eva Jinek, waarin meermaals wordt benadrukt dat we het niet over Wilders’ maatregelen moeten hebben, om het er vervolgens tóch over te hebben.
Die dynamiek zagen we ook in de eerste aflevering van WNL-talkshow Goedenavond Nederland, want ook voor politiek verslaggever Tessa van Viegen voelde het alsof ze ‘bij een campagnebijeenkomst zat’. ‘De PVV heeft er baat bij dat we het over asiel hebben, en daar gaan wij in mee.’ Waarna het er toch minutenlang over ging.
Maar goed, genoeg over de proefballonnetjes van Wilders, want met Goedenavond Nederland is er een nieuwe (zomer)talkshow: denk Goedemorgen Nederland, maar dan dus in de avond.
De eerste uitzending speelde grotendeels op safe, waarbij de vertrouwde Hilversumse rolodex was afgestoft, met gasten als Sébas Diekstra, Erik Scherder en Mona Keijzer. De vernieuwing zat vooral in de aankleding (banken!), een onderwerpenbalk en presentatieduo Welmoed Sijtsma en Sam Hagens.
Vooral die laatste twee waren goed: de chemie was niet te geforceerd, de energie fris. Toch zal de discussie deze week vooral gaan over de banken (‘Zit-ie goed? Ja, fijn!’), omdat elke discussie over een nieuwe talkshow uiteindelijk neerkomt op de vraag ‘waar is de tafel?’. Doe in godsnaam nooit hetzelfde, maar wijk vooral niet af van de lijn.
Over afwijken van de lijn gesproken: maandagavond werd er maar weer eens een nieuw dieptepunt bereikt in de Nederlandse omroepgeschiedenis. Want dat Dion Graus nu primetimepresentator is op NPO 3, daarmee verdween ongeveer wel elke bodem. Graus is mede-presentator van Dierenridders, een serie van Ongehoord Nederland waarin hij samen met Dave Heijnerman ‘strijdt tegen dierenleed’.
In de eerste aflevering zagen we onder meer hoe Graus zeehondenactivist Lenie ‘t Hart tot ‘dierenridder’ sloeg, waarna hij haar een plastic medaille overhandigde. Ondertussen werden er dingen gezegd als ‘Je kunt beter een zeehond zijn in Iran dan in Nederland’. Kompaan Heijnerman (een soort afgeprijsde Alberto Stegeman) reikte ‘de schandpaal’ uit, aan mensen die het niet zo nauw nemen met dierenwelzijn. Dat leidde tot gesprekjes met betrokkenen als:
‘Chris, waarom wil jij onherkenbaar in beeld?’
‘Omdat ik niet herkend wil worden.’
Rare televisie. Meestal lach ik daarom, maar zelfs een cynicus heeft een ondergrens. Gezellig rechtse televisie maken: ook dat is een vak.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant