De roemruchte club uit het noordoosten van Engeland, ook bekend uit de docuserie Sunderland ’Til I Die, klopt op de deur van de Premier League. Zaterdag speelt het in de ‘wedstrijd van 100 miljoen pond’ tegen Sheffield United om promotie vanuit de Championship.
is correspondent Groot-Brittannië van de Volkskrant.
Een paar maanden nadat tienduizenden Newcastle United-fans naar Londen waren gekomen om hun club de League Cup te zien winnen, wacht de Britse hoofdstad opnieuw een invasie uit het noordoosten. Meer dan 35 duizend supporters van Sunderland AFC zullen hun ploeg zaterdag op Wembley aanmoedigen bij de promotiewedstrijd tegen Sheffield United. Na acht jaar op het tweede en derde niveau hopen ‘The Black Cats’ binnenkort weer in de Premier League te spelen, compleet met derby’s tegen rivaal Newcastle United.
‘We hebben een laatste duwtje nodig. Steun de jongens vanaf de warming-up. Wees vroeg in het stadion. Wees luid. Wees ongenadig. Eén wedstrijd, één droom, één Sunderland’, zo luidde een oproep die de supportersgroepen A Love Supreme, Roker Report en This Is Wearside voor vertrek naar het zuiden hadden verspreid. Het toont de passie bij de club uit de havenstad aan de Wear, waar elke thuiswedstrijd tegen de veertigduizend fans op de tribunes van het Stadium of Light zitten – ongeacht in welke divisie ze uitkomen.
Die passie was het cruciale ingrediënt in de Netflix-serie Sunderland ’Til I Die , die tijdens de coronalockdown uitgroeide tot een succes, zowel in binnen- als buitenland. Het toonde de hoop – en ook de wanhoop – van de Sunderland-getrouwen in een tijd waarin hun club het, mede door mismanagement, moeilijk had.
Na het verlies van de scheepswerven, voor de serie lyrisch bezongen door The Lake Poets, was het voetbal – naast het geloof – de enige houvast voor de Mackems, zoals de bewoners worden genoemd.
Deze geuzennaam is waarschijnlijk afgeleid van We mak’em and we tak’em (‘We maken ze en we nemen ze mee’), woorden waarmee de Sunderlanders de trots op hun scheepsbouw verwoorden.
Maar de laatste jaren is er ook weer volop reden voor trots op de lokale voetballers. Drie jaar terug promoveerde Sunderland van League One (het derde niveau) naar de Championship door de play-off-finale te winnen tegen Wycombe Wanderers. Een jaar later rook het al even aan promotie naar de Premier League, maar Luton Town was toen net iets te sterk.
In de huidige jaargang van de Championship, een loodzware competitie, eindigde de ploeg van de jonge Franse coach Régis Le Bris als vierde. Het wacht nu een ‘wedstrijd van 100 miljoen pond’ – het televisiegeld voor een jaar Premier League – tegen de nummer 3, Sheffield United, die in de competitie liefst veertien punten meer behaalde.
Sunderland lijkt echter de wind in de zeilen te hebben – helemaal na de winnende kopbal van Daniel Ballard, vorige week tegen Coventry City, in de slotminuut van de verlenging.
Bij de neutrale kijker, met uitzondering van die in het naburige Newcastle, zal Sunderland de favoriet zijn, temeer omdat Sheffield United al jaren jojoot tussen de twee hoogste divisies. Sunderland-coach Le Bris beschikt over het jongste elftal in de Championship, met een gemiddelde leeftijd van 22,4 jaar; een van de spelers is Jobe Bellingham, het 19-jarige broertje van Jude (Real Madrid).
Niet alleen de spelers zijn jong. De eigenaar is de 27-jarige Frans-Zwitserse miljardair Kyril Louis-Dreyfus. Na de wilde ‘Netflix-jaren’ staat bij deze telg van een bekend geslacht een duurzaam beleid voorop.
Als de jonkies van Le Bris weten te promoveren, zal de roep klinken om ervaren spelers die weten hoe de Premier League werkt. Daarbij valt soms de naam van een verloren zoon: Jordan Henderson. Het zal niemand verbazen wanneer de Ajacied – en Mackem – zich zaterdag op Wembley bevindt.
Luister hieronder naar onze podcast de Volkskrant Elke Dag. Kijk voor al onze podcasts op volkskrant.nl/podcasts.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant