Julien Althuisius is schrijver en voor de Volkskrant columnist over het dagelijks leven.
Uiteraard wil mijn dochter een telefoon. Ze is 10 en veel kinderen uit haar klas hebben er al een. Er is blijkbaar ook al een groepsapp van de klas. Met een telefoon kunnen we haar ook in de gaten houden als ze op pad gaat. En bovendien, we moeten ook met de tijd meegaan. Toch?
Vorige week stond er in NRC een interview met psycholoog Jonathan Haidt, auteur van het boek Generatie angststoornis. Hij ziet kinderen steeds ongelukkiger worden en pleit ervoor smartphones op school te verbieden; voor kinderen onder de 14 überhaupt geen smartphones en sociale media vanaf 16 jaar. Dit zodat kinderen meer naar buiten gaan, meer spelen en echt sociaal contact maken.
Ho ho, niet zo snel, zeggen sommige wetenschappers, die dan wijzen op het gebrek aan onderzoek die bepaalde claims van Haidt ondersteunen. ‘Zorgen over de mentale gezondheid van jongeren? Smartphones en sociale media zijn het probleem niet’, schreef Felienne Hermans, hoogleraar informatica, bijvoorbeeld onlangs op de site van de Volkskrant.
‘Er zijn kinderen voor wie smartphones en sociale netwerken juist veiligheid en community bieden; lhbti-jongeren, mishandelde jongeren of jongeren die bijvoorbeeld een abortus of andere medische zorg nodig hebben die in veel landen controversieel, ontoegankelijk of verboden is.’ Dit is vrijwel hetzelfde argument dat al jaren wordt gebruikt om anonimiteit op sociale media te billijken, want ‘activisten in Syrië’ en ‘dissidenten uit Noord-Korea’.
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Dat argument klinkt altijd heel nobel en sympathiek, maar de praktijk in Nederland komt er toch vooral op neer dat anonimiteit misbruikt wordt door scheldende, pestende, intimiderende en desinformatie verspreidende randdebielen. Bovendien wijst onderzoek na onderzoek uit dat sociale media voor jonge kinderen op zijn minst problematisch zijn.
Ik begrijp dat je in deze discussie onderscheid moet maken tussen sociale media en smartphones. Je zou je kind in theorie een smartphone zonder sociale media kunnen geven. Volgens een recent onderzoek kunnen kinderen zelfs baat bij een smartphone hebben. Aan de andere kant zijn er ook weer studies die wijzen op gevaren. Er is simpelweg nog te weinig gedegen onderzoek gedaan en te weinig bekend over de gevolgen op de lange termijn. En hoewel de smartphone voor ‘sommige kinderen’ misschien een uitkomst biedt, is het in veruit de meeste gevallen gewoon een overbodigheid die kinderen in indolente zombies verandert.
Feit is dat smartphoneproducenten, app-ontwikkelaars en sociale media er alles aan doen hun gebruikers zo veel mogelijk aan schermen gekluisterd te houden. Ondertussen trekt de politiek haar handen lafhartig van de hele problematiek af. Dus tot er meer en beter onderzoek gedaan is en er duidelijke richtlijnen en wetgeving komen, volg ik het advies van Haidt. Dus het spijt me lieverd, maar geen smartphone tot je 14 bent en TikTok pas vanaf je 16e. En nu ik toch bezig ben: ook geen fatbike. Nooit.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant