Het zijn roerige tijden voor vakantieparkmagnaat Peter Gillis (63). Vorige maand werd hij veroordeeld vanwege belastingsfraude. De verkoop van zijn recreatieimperium staat op de tocht. Toch waagt SBS6 zich aan het veertiende seizoen van Massa is Kassa.
is nieuwsverslaggever van de Volkskrant.
De afgelopen jaren zag vakantieparkmagnaat Peter Gillis de rechtszaken opstapelen. Justitie verweet hem belastingfraude (‘geen goede administratie’, meent hij zelf). Diverse gemeenten trokken de exploitatievergunningen van zijn vakantieparken in en er volgden dwangsommen die samen opliepen tot een bedrag van 2 miljoen euro.
Daarnaast is Gillis (63) verwikkeld in een privézaak met zijn ex-partner Nicol Kremers, die hem van mishandeling beschuldigt - de ondernemer ontkent de aantijgingen. Tegen de recente veroordeling voor belastingfraude (zes maanden celstraf) gaat hij in hoger beroep.
De problemen lijken SBS, en vooral de kijker, niet te deren. Het dertiende seizoen van de realityserie Massa is Kassa, waarin Gillis en zijn familie werden gevolgd, trok gemiddeld per aflevering ruim een half miljoen kijkers. Vrijdag begint het veertiende seizoen.
Gillis is een opmerkelijke verschijning in realityland. De kale, corpulente ondernemer verdiende zijn vermogen met recreatieparken, bedoeld voor minima. Het uitbaten werd hem met de paplepel ingegoten. Gillis groeide op een camping in het Brabantse Rijen op, als jongste van drie kinderen.
Een vetpot was het allerminst. In zijn in 2021 verschenen biografie omschrijft Gillis zijn jeugd als ‘overleven’. Soms werd hij om half vijf ’s middags naar bed gestuurd om een maaltijd uit te sparen. Vader Gillis dronk en had losse handjes. Meer dan eens kreeg de jonge Peter klappen, aldus biograaf Mark Koster. Hij citeert Gillis. ‘Het was een klotejeugd. Daar moet ik gewoon eerlijk over zijn: een kutjeugd.’
Zijn zakeninstinct ontwikkelt Gillis niet op de camping, maar bij de slager in het dorp. Hij brengt eerst bestellingen rond, later volgt hij de slagersvakschool. Hij neemt uiteindelijk het park over dat het gezin-Gillis onder leiding van vader Jan leidt. Het is dan niet meer dan een camping met strandje in het Brabantse Asten.
Acteur Frank Lammers, die de voice-over van Massa is Kassa verzorgt, komt in de beginjaren geregeld in Asten zwemmen. De parkbaas bouwt het uiteindelijk uit tot Prinsenmeer, het kroonjuweel van het Gillis’ imperium. Diverse overnamen van andere parken volgen, waaronder in het Belgische Lommel en het Noord-Brabantse Kaatskeuvel en Valkenswaard.
De vakantieparken spelen een centrale rol in Massa is Kassa. Aflevering na aflevering wordt gevuld met ‘inspectierondes’ van Gillis, die zich niet zelden in een Rolls-Royce langs de caravans van vakantievierende minima beweegt. In zijn kielzog ziet de kijker steevast zoon Mark of Ruud, belast met het dagelijkse reilen en zeilen.
Dochter Inge, inmiddels ook veroordeeld wegens betrokkenheid bij belastingfraude, houdt zich op het hoofdkantoor bezig met de administratie van het familieconcern. ‘Een commando met een drilopvoeding’, verklaren de drie kinderen over hun vader tegenover biograaf Koster.
De vaste kijker van Massa is Kassa weet: bij ‘Petertje’ is het niet snel goed. De ondernemer beklaagt zich in beeld luidkeels over zo’n beetje alles: de muziek in de toiletten, de stand van de vlaggen bij de parkingang en een afgezaagde boom op het terrein.
Vrijwel iedere klaagzang wordt afgewisseld met een van Gillis’ vaste zinnetjes: ‘Hier word ik foxwild van!’. De slogans prijken inmiddels op fleecedekens, dekbedden en boxershorts. De gehaaide ondernemer lanceert in 2022 ook zijn eigen drankje, met zijn eigen hoofd op het label.
Gillis lijkt maar wat graag naar buiten te treden als een geslaagd zakenman, maar bij zijn succes zijn grote vraagtekens te plaatsen. De belastingdienst heeft beslag gelegd op de vakantieparken. Die probeert hij nu te verkopen. Volgens financieel tijdschrift Quote heeft Gillis een schuld van tientallen miljoen euro’s.
De documentaire Vakantie voor iedereen, in 2017 uitgezonden bij de publieke omroep, brengt in beeld hoe Gillis weet te profiteren van de vluchtelingencrisis die twee jaar eerder op gang was gekomen. Hij sluit een lucratieve deal met het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA), waardoor honderden vluchtelingen tegen betaling in chaletjes op zijn Zeeuwse park worden opgevangen.
‘Ik deed het niet puur om het geld, je moet mensen helpen’, verklaart Gillis. Dat hij zijn lege park op deze manier weet te vullen in het laagseizoen vindt hij mooi meegenomen. In de documentaire zegt hij: ‘De massa is ook de kassa, door de aantallen’.
Via discountsites als vakantieveilingen.nl weet Gillis veel mensen naar zijn parken te trekken. Dat de parkbaas op beeld dikwijls ontzettend onsympathiek overkomt, lijkt onderdeel te zijn van een uitgekiende strategie. Tot op het lachwekkende af houdt Gillis bijvoorbeeld de uitgaven in zijn miljoenenoptrekje bij: niet langer dan vijf minuten douchen en de koelkast niet langer dan drie seconden laten openstaan.
Voice-over Frank Lammers treedt in de serie op als cynische, alwetende verteller, die geregeld de spot drijft met Gillis (en zijn hele familie). Massa is Kassa bedient zo een breed publiek: niet alleen fans, maar ook Gillis-sceptici kunnen genieten van het gedrag van de ondernemer.
De rechtszaken waarin Gillis is verwikkeld, maken zijn wel-en-wee des te interessanter. De vraag is alleen of het gecultiveerde imago van hardwerkende volksheld hem in hoger beroep bij de rechter zal helpen.
‘Vertrouwen is goed, controleren is beter.’ De uitspraak valt geregeld tijdens de inspectierondes op de parken. Van de schoonmakers tot de parkbeheerders: Gillis checkt ieders werk.
‘Hatseflats.’ In het Gillis-woordenboek een synoniem voor seks. Hij biedt merchandise met de slogan aan in zijn online winkeltje, de - jawel - hatseflatsshop.
‘Kende da?’ Ook dit citaat prijkt in de webshop op een hoodie. ‘Het geld ligt gewoon op straat, kende da?’, citeert Quote de ondernemer in 2019.
Luister hieronder naar onze podcast de Volkskrant Elke Dag. Kijk voor al onze podcasts op volkskrant.nl/podcasts.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant