Vanavond is de eerste halve finale van het Eurovisie Songfestival, dit jaar in het Zwitserse Bazel. Namens Nederland zingt Claude het tweetalige nummer C’est la Vie. We bellen erover met popjournalist Els de Grefte, die ter plaatse is.
is nieuwsverslaggever van de Volkskrant. Ze schrijft met name over onderwijs.
Els, je komt net van de persconferentie met Claude. Hoe was dat?
‘Persconferentie is een groot woord. Hij kwam zijn hotel uit en ging richting de repetities. Daarbij passeerde hij de landelijke media, die zich in een lange rij hadden opgesteld met camera’s en opnameapparaten. Het was dringen om er een vraag tussen te krijgen.’
Heb jij hem wat kunnen vragen?
‘Mijn vraag werd nét voor mijn neus weggekaapt. Ik wilde weten hoe de sfeer achter de schermen is, want daar is vorig jaar veel om te doen geweest. Denk aan het incident met Joost Klein, die het aan de stok kreeg met een cameravrouw. Meerdere artiesten dienden een klacht in, waarop de organisatie toen een onderzoek heeft ingesteld.
‘Op basis van de uitkomsten zijn dit jaar maatregelen genomen om het welzijn van de artiesten te verbeteren. Zo zijn er zones met gekleurd tapijt ingesteld. In de blauwe zone mogen artiesten niet gefilmd worden, in de grijze wel. Claude zei dat het backstage heel fijn en relaxed is. Hij oogde sowieso vrolijk en ontspannen. Hij is echt goed in mediaoptredens: ad rem, grappig. Op de vraag of hij gespannen is, antwoordde hij: ‘Nee hoor, ik heb er vooral heel veel zin in.’
De beelden van zijn optreden zijn vandaag uitgelekt. Wat vond je ervan?
‘Ik heb zijn optreden gisteren al gezien, tijdens de doorloop in de zaal. Het is een hele goede show. In de zaal komt het iets minder sterk over dan op televisie, omdat Claude flink met de camera speelt. Maar voor de 160 miljoen mensen die thuis kijken, werkt dat juist perfect.
‘Ik schrok ervan hoeveel acts er tussen zaten waarin nog vals werd gezongen. Claude was een van de weinigen die vocaal overeind bleef. In de exit poll, die na afloop werd ingevuld door het aanwezige publiek, kwam hij als tweede uit de bus. Er werd tijdens zijn optreden heel hard geklapt, harder dan bij de anderen.’
Zijn de bookmakers net zo enthousiast?
‘Even kijken. Claude staat nu op de zesde plek van alle 37 kandidaten. Hij staat er dus goed voor.’
Waar gaat het nummer C’est la Vie over?
‘Claude vertelt zijn levensverhaal. Hij is geboren in Congo en groeide op in Nederland. In het lied bezingt hij wat zijn moeder hem heeft meegegeven: dat het leven uit hoogte- én dieptepunten bestaat, en dat hij beiden moet omarmen. Aan het einde van de videoclip staat Claude tegenover zijn jongere zelf, gespeeld door de 11-jarige danser Olivier. Die verschijnt tijdens het optreden op een scherm. Olivier mag niet live meedoen, omdat deelnemers volgens de regels van het Songfestival minimaal 16 jaar moeten zijn.’
Claude zingt zowel in het Frans als in het Engels. Waarom is dat?
‘Frans is zijn moedertaal, dus het ligt voor de hand dat dat de voertaal van het lied is. Maar het is ook strategisch: hoe meer talen je gebruikt, hoe meer stemmers zich aangesproken voelen. Claude vergroot hiermee zijn kansen.’
Zwitserland wordt gezien als de bakermat van het Songfestival: de eerste editie - met zeven kandidaten - vond in 1956 plaats in Lugano. Krijg je daar iets van mee?
‘Ze zijn er heel trots op. De officiële slogan van het festival is: Welcome home. Zwitserland heeft als host ook een liedje gemaakt, dat vanavond wordt vertoond tijdens het tellen van de stemmen. De twee presentatoren zingen dat Zwitserland zich tijdens het Songfestival neutraal opstelt en dat iedereen mag meedoen, of je nou ‘good’ of ‘brutal’ bent. Een ogenschijnlijke verwijzing naar de omstreden deelname van Israël.
‘Het Songfestival probeert krampachtig een apolitiek festival te zijn, terwijl dat helemaal niet kan als landen tegen elkaar strijden. Er is altijd een politieke lading. Rusland is sinds 2022 buitengesloten en dat blijft voorlopig zo. Viktor Orbán heeft zich in samenspraak met de deelnemende Hongaarse omroep MTVA een aantal jaar geleden teruggetrokken omdat hij het Songfestival ‘te gay’ vindt.
‘Dit jaar mogen artiesten voor het eerst geen vlaggen vertonen, behalve van het land dat ze vertegenwoordigen. Het publiek mag dit wel. Vorig jaar in Zweden was dit nog andersom.’
De deelname van Israël is inderdaad omstreden, vanwege het beleg van Gaza. Is dat ook merkbaar in Bazel?
‘Ik had verwacht dat Bazel een stad onder hoogspanning zou zijn, maar dat is helemaal niet zo. Zondag was er bij de officiële opening een pro-Palestina-protest. Er stonden wat mensen in het publiek met bordjes waarop teksten stonden als ‘Ik applaudisseer niet voor genocide’ en ‘Jullie zingen terwijl Gaza brandt’. Het protest verliep vreedzaam en was niet ordeverstorend. Israël treedt donderdag op in de tweede halve finale, dan verwacht ik nog meer acties. Tot nu toe is het rustig.’
Welke artiest is jouw persoonlijke favoriet?
‘Ik denk dat België het naast Nederland heel goed gaat doen. Nu klinkt het alsof ik - typisch voor het Songfestival - voor een buurland kies. Maar hun optreden is echt origineel. Er zit een stevig rave-element in, uitgevoerd door een performer die dat goed kan dragen. België staat bij de bookmakers op 5, boven ons dus.
‘We zullen vanavond pas laat, rond half twaalf, horen wie er doorgaan naar de finale, want het tellen van de stemmen duurt lang. Maar ik denk dat mensen die het niet willen uitzitten, met een gerust hart naar bed kunnen gaan.’
Met de deelname van Israël is de spanning rond het ‘apolitieke’ Eurovisiesongfestival om te snijden. Wat zijn de controverses?
Claude (21) vertegenwoordigt Nederland dit jaar. ‘Ik vind het heel fijn dat mensen mijn stem soms ervaren als een warme deken.’
Zweden en Oostenrijk zijn geduchte concurrenten; tegen wie moet Claude het nog meer opnemen? De Volkskrantredactie luistert naar alle 37 liedjes en geeft ze een rapportcijfer.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant