is voormalig Amerika-correspondent en commentator van de Volkskrant.
Dat met het massaontslag van trans militairen juist het vermeende land van de vrijheid vooropgaat in het inperken daarvan is een waarschuwing.
Eerst kwamen ze voor de transgenders. Het massale ontslag (dan wel gedwongen vertrek) van transgender militairen uit het Amerikaanse leger is een nieuw teken aan de wand. De Verenigde Staten gaan voorop in een omgekeerde emancipatie, waarbij gelijke rechten voor allerlei minderheden steeds meer worden teruggedraaid en ingewisseld voor de privileges van een primitief patriarchaat.
Emancipatie leek lange tijd een min of meer natuurlijke ontwikkeling waarin zowel sociaaldemocraten als liberalen geloofden. Samen vormden die de afgelopen twee eeuwen in westerse democratieën een intellectuele en politieke massa die groot genoeg was om de illusie te wekken dat gelijkberechtiging een onomkeerbaar proces was.
Niet dus. In de VS heeft het Hooggerechtshof vorige week zonder verdere toelichting het decreet van de regering-Trump bekrachtigd dat transgenders niet het recht hebben het vaderland te dienen. Naar schatting vierduizend militairen moeten zichzelf nu aangeven om ontslagen te worden. In een volgend stadium zullen medische dossiers worden uitgeplozen, op zoek naar wat de trumpisten als minderwaardige mensen beschouwen.
Minderwaardig ja, want dat is de implicatie van de presidentiële stelling dat transgenders niet eervol, betrouwbaar of gedisciplineerd kunnen zijn, en te egoïstisch om samen te kunnen vechten.
Het zijn kwalificaties die door lagere rechtbanken als onzinnige vooroordelen terzijde zijn geschoven. Een door voormalig president George W. Bush aangestelde conservatieve rechter nam een transgender gevechtspilloot met missies boven Irak en Afghanistan als voorbeeld. ‘Er is geen enkele claim of bewijs dat zij iets heeft afgedaan aan de teamspirit in haar eenheid, noch aan de paraatheid of de dodelijkheid van ons militaire apparaat, noch dat ze mentaal of fysiek niet in staat zou zijn haar functie te continueren.’
Dat militaire argument vormt dan ook helemaal niet de reden van de zuivering. Het is simpelweg een afrekening met een vermeende volksvijand, een exponent van het fascistoïde denken. Minister van Defensie Pete Hegseth, de voormalige ontbijtshowpresentator, zei het gewoon plompverloren op X donderdag. ‘We laten alle wokeheid en zwakheid achter ons. Weg met de persoonlijke voornaamwoorden. We zijn klaar met die sh*t.’
Er zijn meer afrekeningen met minderheden gaande. Zwarte en vrouwelijke oorlogshelden worden uit de militaire geschiedenisboekjes gewist. Bedrijven worden gestraft voor diversiteitsbeleid. Legale migranten worden zonder vorm van proces gedeporteerd. Buitenlandse studenten worden opgepakt vanwege politiek activisme. Wie de dans ontspringen: de mannelijke witte Amerikanen die het de afgelopen tweeënhalve eeuw het meest voor het zeggen hadden.
Dit is waar de cultuuroorlog van de afgelopen jaren toe leidt: van retoriek naar daadwerkelijke bestrijding van de ander.
Dat juist het vermeende land van de vrijheid vooropgaat in het inperken daarvan, is een waarschuwing. Ook in Nederland, waar transgenders al sinds 1974 in het leger dienen, zien zogenaamde liberalen in ‘woke’ een groot gevaar – terwijl het niet veel meer is dan voortgezette emancipatie. Natuurlijk zijn er uitwassen waarover je kunt discussiëren. Maar wee ons voor het vijanddenken dat nu in de VS tot daden leidt.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant