Regen staat vaak garant voor enerverende MotoGP-races en dat was tijdens de Grand Prix van Frankrijk niet anders. In de chaotische taferelen wist Johann Zarco te doen waar het Franse publiek op hoopte: in eigen land met de zege aan de haal gaan. Met twintig seconden voorsprong op Marc Márquez - die daarmee goede zaken deed in de titelstrijd - behaalde Zarco een emotionele tweede MotoGP-zege. Fermín Aldeguer vestigde zijn naam intussen definitief door in beide races in Le Mans met een podiumplek aan de haal te gaan. Aprilia zag de problemen intussen groter en groter worden - en dan niet alleen door de prestaties op de baan. Door enkele conclusies te trekken blikt Motorsport.com terug op het MotoGP-weekend in Frankrijk.
De laatste keer dat het Franse publiek een landgenoot kon bejubelen als winnaar van de Franse GP, was na de zege van Louis Rossi in de Moto3-race in 2012. De laatste zege in de koningsklasse dateerde zelfs van 1954, toen Pierre Monneret voor eigen publiek de sterkste was in Reims. Liefst 71 jaar moest hij wachten op een opvolger, maar zondag kwam die er dan eindelijk. Niet polesitter Fabio Quartararo, die twee weken eerder in Jerez zijn eerste podiumplaats sinds 2023 veiligstelde, wist de ruim 120.000 toeschouwers in vervoering te brengen. Nee, die eer was toch echt voor Johann Zarco, die nota bene vanaf de elfde positie moest komen.
Zarco maakte zaterdag de juiste keuze door op regenbanden aan de race te beginnen en ook vast te houden aan die keuze in de nog relatief droge openingsfase. Toen de regen eenmaal harder naar beneden kwam, bleef de Honda LCR-rijder overeind en door de motorwissels van anderen belandde hij vooraan. Wie verwachtte dat Marc Márquez daarna de aanval zou openen, kwam echter bedrogen uit: Zarco breidde zijn voorsprong uit van acht tot maar liefst twintig seconden en stelde zo de tweede MotoGP-zege uit zijn toch al lange loopbaan veilig. Om het geheel nog iets bijzonderder te maken, deed hij dat onder het toeziend oog van zijn ouders - van wie zijn moeder voor het eerst aanwezig was bij een Grand Prix.
Na 71 jaar heeft Frankrijk eindelijk weer een landgenoot zien winnen in eigen land.
Foto door: Gold and Goose Photography / LAT Images / via Getty Images
Eerder in het weekend ging het ook al over Zarco, want niet voor het eerst sprak hij in Le Mans de ambitie uit om in 2026 promotie te maken naar het fabrieksteam van Honda. Daar zou hij Luca Marini, die over een aflopend contract beschikt, kunnen opvolgen. Zijn huidige teambaas bij Honda LCR, Lucio Cecchinello, reageerde daar vervolgens op door te stellen dat zo'n overstap weinig nut heeft en dat prestige de enige reden daarvoor zou kunnen zijn. Ongeacht of zo'n overstap zinvol is, heeft Zarco zichzelf met zijn zege in Frankrijk natuurlijk wel een uitstekende dienst bewezen in de strijd om een plekje bij het fabrieksteam.
In lastige omstandigheden hield Zarco zijn hoofd dus koel op weg naar de zege in Le Mans, maar de grote winnaar van het weekend was toch echt de rijder op de tweede plaats: Marc Márquez. Twee weken geleden ging hij in Spanje voor de tweede keer dit jaar in de fout tijdens de zondagse race en dat kostte hem de leiding in het wereldkampioenschap. In de Franse GP heroverde hij de koppositie weer door op zaterdag de sprintrace te winnen, gevolgd door zijn jongere broertje Álex Márquez en de verrassende Fermín Aldeguer. Op dat moment bedroeg de marge van de zesvoudig MotoGP-kampioen echter nog maar twee punten.
Zijn directe concurrenten scoorden niet in Le Mans en daar heeft Marc Márquez op volwassen wijze van geprofiteerd.
Foto door: Gold and Goose Photography / LAT Images / via Getty Images
In de natte Grand Prix op het Bugatti Circuit was Marc Márquez echter de enige van de drie voornaamste titelkandidaten die niet in de problemen kwam. Francesco Bagnaia maakte met regenbanden weliswaar de juiste bandenkeuze bij de start, maar door een tik van Enea Bastianini en de daaropvolgende crash bij de start kon hij daar niet van profiteren. Álex Márquez schaduwde intussen de tactiek van zijn oudere broer, maar zou in de tweede helft van de race twee keer crashen en uitvallen. Terwijl de titelconcurrenten niet scoorden, maximaliseerde Marc Márquez door achter de ongenaakbare Zarco als tweede te finishen en zo twintig punten uit te lopen op zijn voornaamste concurrenten - winst die vele malen belangrijker is voor hem dan de dagzege.
Achter Márquez werd de derde podiumplaats in Le Mans opgeëist door iemand die tot dusver nog nooit op het ereschavot stond als MotoGP-rijder. Ja, zaterdag had Fermín Aldeguer al een derde plek behaald in de sprintrace, maar na afloop van een Grand Prix had hij dat nog niet voor elkaar gekregen in zijn eerste vijf raceweekenden in de koningsklasse. In Frankrijk kreeg hij dat dus voor het eerst voor elkaar en dat onder lastige omstandigheden, waarin zelfs erkende regenrijders als Jack Miller en Miguel Oliveira kopje onder gingen.
De snelheid liet Fermín Aldeguer de afgelopen races al zien, nu bleef hij ook eens foutloos.
Foto door: Rainier Ehrhardt
Vorig jaar kondigde Ducati al in een vroeg stadium aan dat Aldeguer in 2025 promotie zou maken naar de MotoGP. Er werd vervolgens van hem verwacht dat hij een hoofdrol zou spelen in de strijd om de Moto2-titel in 2024, maar de 20-jarige rijder uit Murcia kreeg dat niet voor elkaar. Her en der ontstonden daardoor twijfels of de Italiaanse fabrikant geen verkeerde keuze had gemaakt door Aldeguer al in zo'n vroeg stadium aan te kondigen als MotoGP-rijder. Die twijfels bleven bestaan nadat hij in de eerste raceweekenden nog wat foutjes maakte, maar positief was wel dat hij gaandeweg steeds meer snelheid liet zien. Ook in Le Mans was die snelheid er weer bij Aldeguer, die nu wel foutloos bleef en meteen zijn eerste podiums haalde in de MotoGP. En belangrijker: hij bewijst steeds meer het gelijk van Ducati.
Datzelfde Ducati zag afgelopen winter Jorge Martín én Marco Bezzecchi naar het fabrieksteam van Aprilia vertrekken. Tot dusver is dat avontuur voor beide rijders echter nog niet geworden wat ze ervan verwacht hadden. Wat Martín betreft spreekt dat voor zich gezien het feit dat hij vijf van de eerste zes Grands Prix gemist heeft vanwege blessureleed. Bezzecchi stond intussen wel alle races aan de start namens zijn nieuwe werkgever, maar ook hij heeft vooralsnog moeite om echt zijn draai te vinden. Daar is hij niet de enige in, want ook Trackhouse-rijder Raúl Fernández heeft het moeilijk, terwijl de prestaties van Ai Ogura sinds zijn sensationele debuutweekend in Thailand ook minder zijn geworden.
Kopzorgen voor Massimo Rivola: de RS-GP komt tekort en nu dreigt Jorge Martín ook nog te vertrekken.
Foto door: Rainier Ehrhardt
Het duidt erop dat het probleem momenteel niet zozeer bij de rijders ligt, maar eerder bij de RS-GP25. In Frankrijk kwamen Bezzecchi en testrijder Lorenzo Savadori - de invaller voor Martín - voor het eerst tijdens een raceweekend in actie met enkele nieuwe onderdelen. In droge omstandigheden leverde dat echter niet veel op, want alleen Fernández wist een plekje in Q2 af te dwingen, terwijl er in de sprintrace zelfs helemaal geen punten werden gescoord. De regen op zondag maakte het mogelijk dat uiteindelijk alle Aprilia's punten scoorden, maar het is duidelijk dat het merk niet de gewenste stap voorwaarts heeft gezet deze winter. En dat kan weer pijnlijke gevolgen hebben omtrent Martín, die bij Aprilia heeft aangegeven dat hij graag eind 2025 alweer wil vertrekken...
Source: Motorsport