In de competitie van de waanzinnige omkeringen beleeft Ajax een inzinking die in zekere zin nog groter is dan de ineenstorting van PSV eerder dit seizoen. De titelkansen zijn geslonken tot een zielig hoopje, na de ondubbelzinnige thuisnederlaag tegen NEC (0-3).
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Voetbal is ook een spel van het hoofd. Alle aanwezige ervaring was zondag opgesteld bij Ajax, maar het hielp geen snars. Ervaren mannen bleken van spanning trillende rietjes met blokkerende benen. Zelden voetbalde Ajax zo onsamenhangend, zonder diepte, zonder plan, zonder kansen.
Trainer Francesco Farioli, de Italiaan die Ajax uit de kelder trok bij de verbouwing van de vorig jaar desolate ploeg, dreigt het hoogste punt van het provisorische gebouw nooit te bereiken, terwijl hij al bijna op het dak stond. Na de ontluisterende nederlaag in de Johan Cruijff Arena is nog één punt over van de voorsprong op PSV, op deze dag met een bizar verloop.
In totale euforie beklommen de meeste supporters de tribune, in de hoop op een nederlaag van PSV bij Feyenoord, of maximaal een gelijkspel. PSV won alsnog, na de achterstand met 2-0. Een paar uur later, nadat de 0-3 viel in Amsterdam, liep de tribune al deels leeg. De successupporters zochten naar de afzondering van hun auto.
Ajax - NEC was het sluitstuk van weer zo’n unieke voetbaldag, waarin Ajax de titel even kon ruiken, door de straffe wind van even na half drie uit Rotterdam, door de snelle 2-0-tussenstand bij Feyenoord - PSV. Van de euforie waarmee menigeen de tribune beklom in Amsterdam, was weinig over toen om 16.45 uur eenmaal afgetrapt was.
Van ruikend aan de titel tot geslagen pseudokampioen. Totale machteloosheid typeerde het spel van Ajax, dat zakte naar een ongekend zwak niveau, zelfs in een seizoen van talloze ontsnappingen. Veelzeggend was het applaus voor de bij NEC in de slotfase ingevallen Lasse Schöne, die de laatste grote periode van Ajax beleefde, onder trainer Erik ten Hag.
Ajax voetbalde eigenlijk zoals in grote delen van het seizoen, maar dan nog twee tandjes slechter. Weinig creativiteit, nauwelijks kansen. Vaak is toch gewonnen, met geluk, door een oprisping van deze of gene, en dankzij controle, het toverwoord van Farioli. Maar juist die controle was volledig verdwenen, vooral na rust, toen NEC Ajax volledig uit elkaar speelde. NEC was zeker in het tweede deel van de tweede helft superieur, terwijl het een bepaald matig seizoen doormaakte.
Het is niet gewaagd te veronderstellen dat PSV nu weer favoriet is voor de titel, al heeft de ploeg van Peter Bosz nog een punt achterstand. Negen punten stond Ajax ergens vóór de winterstop achter op de toen oppermachtige kampioen PSV, en een tijdje later negen punten voor, na de ongekende Eindhovense inzinking. Na nederlagen tegen FC Utrecht en NEC, plus een gelijkspel tegen Sparta, is bijna de hele marge verkwist. Ajax voelde het vertrouwen wegvloeien, vooral na de 0-2 van rechtsachter Brayann Pereira.
Van kampioenskoorts naar de koudst mogelijke douche. In deze vorm is de ploeg volstrekt kansloos om de resterende twee duels te winnen, de uitwedstrijd van woensdag tegen Groningen en het sluitstuk, thuis tegen FC Twente. Alle dertigers en die ene veertiger waren zondag opgesteld. Ervaring? Zegt soms niets. Alsof ze langzaam versteenden, zo strompelden de Ajacieden over het veld in het duel dat ze weer een stap dichter bij de 37ste titel had moeten brengen. De opbouw was zo tergend traag, zoals Farioli het wil om tegenstanders te lokken, maar NEC zette helemaal geen druk.
En na een uur viel de 0-1, een paar tellen na het uitvallen van de tweede centrale verdediger, Daniele Rugani. Aanvoerder Jordan Henderson ging achterin spelen, nadat eerder Josip Sutalo al was uitgevallen. Een paar seconden na de omzetting scoorde oud-Ajacied Sontje Hansen schitterend van afstand.
Het was zo’n typische wedstrijd. Ajax kreeg steeds meer haast en ongeduld, maar doelman Robin Roefs was en bleef uitblinker. Al bij rust floot het volk van afkeuring, bij 0-0, in het lauwe stadion. Bijna telkens waren de supporters positief geweest dit seizoen, om de wederopstanding vocaal te begeleiden, maar nu de zeker gewaande, onverwachte titel alsnog in gevaar komt, is daar opeens negativisme en teleurstelling. Het was een veelzeggend gebaar van doelman Remko Pasveer naar de F-side, bij het fluitsignaal voor rust. Zo van: kom op nou. De fanatiekelingen achter het doel herpakten zich aardig, maar elders in het stadion bleven mensen fluiten.
Het was nota bene ook een soort feestje. De plaatsing voor de Champions League is officieel bereikt, door de nederlaag van Feyenoord. Dat is mooi voor de schatmeesters, voor de beleidsbepalers, maar Ajax wilde de droom van een onverwacht kampioenschap waarmaken. NEC, dat eigenlijk nergens meer voor speelde, hield meestal eenvoudig tegen.
Bijna iedereen had zijn rood-witte shirt aangetrokken met dat mooie weer, maar terwijl Ryan Marciano en Sunnery James nog plaatjes draaiden over Sunny Days, scoorde Noa Lang in Rotterdam voor PSV, in de 100ste minuut, en was het vooralsnog voorbij met de pret, en toen moest Ajax opeens nog urgenter winnen van NEC dan het toch al moest.
Alle aanwezige ervaring was opgesteld door Francesco Farioli, met de 41-jarige Remko Pasveer terug in het doel na een blessure, met Wout Weghorst in de spits in plaats van Brian Brobbey. Plus dan ook: Jordan Henderson terug van een schorsing, Davy Klaassen, Daniele Rugani, Bertrand Traoré en Steven Berghuis. Een veertiger, zes dertigers, geen ploeg van de toekomst, maar een ploeg die het vandaag moest doen, op deze zondag.
Maar voetbal is meer dan ervaring. Kwaliteit is meestal belangrijker. Neem Daniele Rugani, die veel speeltijd krijgt omdat de dit seizoen verrassend goede Youri Baas geblesseerd is. Rugani is echt uit de categorie Houten Klaas. Ajax speelde alleen in het begin niet heel slecht, maar er zat geen verrassing in het spel, geen spelers met snelheid, met diepte. Berghuis was linksbuiten, ook vanwege de blessure van Oliver Edvardsen. Mika Godts zat op de bank. De beste kans voor rust was voor Wout Weghorst, na een pass van Henderson. Hij tilde de bal via de uitblinkende doelman Robin Roefs op het doel. NEC kwam aanvallend gezien vrijwel niet in het spel voor tot de rust, maar daarna des te meer.
Na de goal van Pereira werd het nog erger met de 0-3 van de pingelaar Sami Ouaissa. Ajax dankte het publiek, en moet hopen dat het de zaken nog kan omkeren. Wie weet, als de Ajacieden weer schoenen zonder lood aantrekken.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant