Een eeuw lang bracht de Blauwe Trein rijke en beroemde Britten, Belgen en Fransen naar de Rivièra. Reisjournalist Sander Groen volgt het spoor van Hercule Poirot en Jules Maigret en stapt in de gereïncarneerde slaaptrein van Parijs naar Nice.
is reisjournalist voor de Volkskrant en auteur van 'Tussen de rails: De 35 mooiste treinreizen van Europa'.
‘Al heel gauw waren ze in Dover. Ruth had nooit last van zeeziekte, maar ze had een hekel aan kou en ze was blij toen ze de hut betrad die zij telegrafisch had laten reserveren. Al wilde ze het tegenover zichzelf niet bekennen, Ruth was in sommige opzichten nogal bijgelovig. Ze was een van die mensen die vaak een bepaalde betekenis zien in dingen die louter toeval zijn. Nadat ze in Calais aan wal was gegaan en zich met haar kamenier in het dubbele compartiment in de Blauwe Trein had genesteld, ging ze naar de restauratiewagen. Met een schokje van verrassing zag ze tegenover zich aan het kleine tafeltje de vrouw uit de Pullman. ‘Dat is toevallig’, zei mevrouw Kettering.’
Toeval bestaat niet. In de jaren twintig van de vorige eeuw reist de steenrijke Amerikaanse Ruth Kettering met haar man, haar meid, haar minnaar, haar vader en diens secretaris van Londen naar de Rivièra. ’s Ochtends bij aankomst in Nice wordt ze dood aangetroffen in haar coupé; beroofd van een wereldberoemde robijn en gewurgd met een zwart koord. Dan komt het van pas dat er aan boord ook een kleine man is met een stevig gepommadeerde snor en een eivormig hoofd dat hij een beetje scheef houdt: Hercule Poirot. Hij zet subiet zijn kleine grijze cellen aan het werk.
De ‘miljonairstrein’, zo noemt Agatha Christie de luxueuze slaaptrein. De personages in haar detectiveroman Het geheim van de Blauwe Trein uit 1928 reizen in stijl. Sjouwen met bagage hoeven ze niet, daar zijn kruiers voor, Ruth is gehuld in een nertsjas met een felrood hoedje op, haar kamenier draagt haar handkoffertje, en terwijl Katherine in de restauratiewagen wordt bediend door knipmessende kelners, maakt de conducteur de bedden op. ’s Middags instappen in Londen, deftig dineren, lekker slapen en dan ontwaken aan de azuurblauwe Méditerranée. Als je tenminste een ticket wist te bemachtigen, want, zo wist Poirot: ‘De Blauwe Trein is bijna altijd volgeboekt.’
Sinds 2021 vertrekt er weer dagelijks een nachttrein van Parijs naar Nice; een reïncarnatie van die beroemde Blauwe Trein. Een eeuw nadat Christie de reis maakte, is mijn ervaring heel anders. De rijke passagiers van weleer stapten in of over op het Gare de Lyon, maar ik vertrek aan de overkant van de Seine in het Gare d’Austerlitz, dat in steigers is gehuld. Langs een afgelegen en donker perron staat mijn trein gereed voor vertrek; Intercités de nuit nummer 5771 van 20.51 uur. Eén ding is niet veranderd: ook deze trein is bijna altijd uitverkocht. Weken eerder boekte ik de laatste plek in een gedeelde eersteklascouchette.
Over de 1.088 kilometer van Parijs naar Nice doet de trein twaalf uur. Ik deel mijn coupé met Michel, schrijver van historische romans, en zijn echtgenote, geschiedenisleraar Françoise. Zij zijn onderweg naar hun pied-à-terre in Hyères. ‘C’est drôle’, zegt Michel als hij ziet dat ik Agatha Christie lees. ‘Dit boek speelt zich ook af in deze trein.’ Hij toont de omslag: Mon ami Maigret van Georges Simenon. Michel leest voor: ‘Het was een weelderige boel. In de gang ontmoetten zij reizigers met veel dure koffers en een elegante menigte met boeketten bloemen begeleidde een filmster naar de trein. ‘C’est Le Train Bleu’, mompelde Maigret verontschuldigend.’
Als ik ’s ochtends het gordijn openschuif, arriveert de trein in Saint-Raphaël. Okergele huisjes en terracottakleurige kerkjes glijden voorbij, paraplupijnbomen en dadelpalmen steken af tegen de blauwe hemel en Middellandse Zee, mensen bladeren door de krant bij een café au lait op een terras, de eerste zonaanbidders leggen hun badhanddoeken neer onder blauw-wit gestreepte parasols op goudgele zandstrandjes in beschutte baaien. De trein slingert langs rotsen die lijken op kastelen en langs kastelen die lijken op rotsen. We zijn aan de Côte d’Azur, waar de zon bijna alle dagen schijnt, het leven goed is en het uitzicht nimmer verveelt.
De passagiers van de originele Blauwe Trein zouden nu een formidabel ontbijt geserveerd krijgen: koffie of thee naar keuze, versgeperste jus d’orange, warme broodjes, croissants, chocoladebroodjes en toast, fruitsalade en yoghurt, een omelet met zalm, roerei met spek of misschien Oeufs bénédictine, en keuze uit een rijk assortiment aan zoete taartjes en zachte kaasjes. De champagne zou rijkelijk vloeien. Maar deze trein heeft geen restauratierijtuig. Mijn ontbijt haal ik af in wagon 17 bij het hokje van de treinsteward: voor € 6,20 krijg ik een papieren bekertje oploskoffie, een voorverpakte droge brioche en een plastic flesje sinaasappelsap.
Bij aankomst in Toulon nemen Michel en Françoise afscheid. Even heb ik de vierpersoonscouchette voor mezelf. Na twaalf uur reizen klinkt uit het plafond: ‘Cher voyageurs, nous arrivons à Nice Ville, gare terminus.’ Het treinstation uit 1867 ademt de sfeer van de gouden tijd van het reizen; een bonbonnière in Lodewijk XIII-stijl met smeedijzeren perronoverkappingen, natuurstenen beelden, een sierlijke klok en glazen luifels. Ik wrijf de slaap uit mijn ogen en zet mijn zonnebril op. Het is even na negenen, een nieuwe dag begint en Nice ligt aan mijn voeten. Op naar de Promenade des Anglais.
Heenreis
Per Eurostar naar Parijs, enkele reis vanaf € 35, eurostar.com. Van Gare du Nord naar Gare d’Austerlitz per RER, een ticket kost € 2 en is te koop in de app Bonjour RATP.
Diner
Wandel in Parijs voor vertrek de Seine over naar Gare de Lyon en dineer in stijl in restaurant Le Train Bleu, het mooiste stationsrestaurant ter wereld. Menu du Voyageur € 56; le-train-bleu.com
Slaaptrein
Ticketverkoop voor de nachttrein Parijs-Nice v.v. start tot vier maanden van tevoren. Ligplaats vanaf € 39 (2de klas, zespersoonscouchette) of € 59 (1ste klas, vierpersoonscouchette); sncf-connect.com
Spoorpas
De Global Pass van Interrail is (met zitplaatsreservering) geldig in de Eurostar (€ 32-37, beperkte beschikbaarheid) en Intercités de nuit (couchette € 20). Vanaf € 283 voor 4 reisdagen binnen een maand; interrail.eu
Tickets
Alle treintickets op dezelfde plek boeken kan tegen een kleine provisie bij Rail Europe of The Trainline; raileurope.com, thetrainline.com. Bij Rail Europe reserveren Interrailers zonder provisie.
Meer informatie
france.fr, parisjetaime.com, explorenicecotedazur.com
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant