Donderdag beklaagde een lezer zich over de vele aandacht voor het pauselijk conclaaf in deze krant. Er zijn in Nederland nauwelijks nog mensen die naar de kerk gaan, aldus de lezer, dus waarom winden we ons eigenlijk zo op over een verkiezing waarbij 133 mannen met van die rare scharlaken mutsjes bepalen wie van hen voortaan een wit mutsje mag dragen?
Al dat door aalmoezen bij elkaar gescharrelde marmer en goud; al die oude mannen die nooit in hun leven een gezonde liefdesrelatie onderhielden, maar zich, totaal onbewust van hun beperkingen, toch om de haverklap uitspreken over een gezond huwelijk; al die ijdelheid en schijn voor zo’n klein doel. Waarom zouden we daar als serieuze krant in Godsnaam aandacht aan besteden?
Nou, beste lezer, ten eerste omdat ook onze maatschappij buitengewoon schatplichtig is aan de katholieken. Als de benedictijnse monnik Dom Perignon in 1693 bijvoorbeeld nooit zijn druivensap in een glazen fles had laten fermenteren, hadden we het nu zonder champagne moeten stellen en stel je voor hoe somber ons toch al zwaarbewolkte gemoed dan was geworden.
Over de auteur
Jarl van der Ploeg is journalist en columnist voor de Volkskrant. Hij werkte eerder als correspondent in Italië. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Verder is het natuurlijk moeilijk te ontkennen dat een man die wereldwijd bijna anderhalf miljard volgers heeft en op wiens begrafenis leiders uit 170 landen komen, ook een bepaalde wereldlijke invloed heeft. De katholieke kerk heeft nu eenmaal priesters op plekken waar andere landen al lang hun ambassadeurs uit terugtrokken, tot aan de Gazastrook toe, en al die priesters doen daar zo nu en dan diplomatiek werk.
De verzoening tussen Trump en Zelensky vond pas plaats nadat een medewerker van het Vaticaan twee stoelen voor hen had klaargezet, de vorige paus was een van de grote aanjagers van het klimaatakkoord van Parijs, in 2019 speelde hij een belangrijke rol bij vredesonderhandelingen in Zuid-Soedan en twee jaar later maakte hij, tegen het advies van alle veiligheidsadviseurs in, een reis naar Irak in de hoop de spanningen daar wat weg te nemen.
De mogelijke komst van een paus die aan de andere kant staat van de ons steeds verder scheidende afgrond – iemand dus die net wat strenger in de leer is over de rechten van vluchtelingen, homo’s en moslims – is daarom relevant voor iedere geïnteresseerde krantenlezer.
Bovendien kan het allemaal nog veel bonter qua media-aandacht. Zo las ik donderdag in een Italiaanse krant een lijvig artikel over de meeuw die woensdagavond plaatsnam op het dak van de Sixtijnse Kapel, pal naast de schoorsteen waar het allemaal om draait, waardoor hij urenlang het onbedoelde hoofdpersonage werd van de witterooklivestream die overal ter wereld werd uitgezonden.
De Italiaanse krant zag daarin een veeg voorteken, aangezien paus Franciscus ooit een aantal vredesduiven losliet na een mis op het Sint-Pietersplein, waarna die arme beestjes al binnen een paar minuten aan stukken werden gereten door nota bene een groep hongerige zeemeeuwen.
Het bleek gelukkig een afleidingsmanoeuvre van de Voorzienigheid, want donderdagavond werd bekend dat de Amerikaanse kardinaal Robert Prevost de nieuwe bisschop van Rome wordt. Hij is weliswaar iets minder progressief dan Franciscus, maar komt al een leven lang op voor vluchtelingen en andere gemarginaliseerde groepen en sprak zich de afgelopen maanden bovendien hardop uit tegen zowel Donald Trump als JD Vance – een vredesduif, met andere woorden, die zich niet zomaar uit elkaar laat rijten door agressieve meeuwen, zelfs al komen ze uit zijn eigen land.
Zijn eerste woorden tot de wereld: de vrede zij met u allemaal.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant