is redacteur van de Volkskrant.
Toen mijn puberdochter het mooie zinnetje ‘Kijk naar jezelf Olaf en bemoei je er niet mee’ bezigde, had ik nog niets door. Toen ze daarna zei: ‘Wie denk jij eigenlijk wel dat je bent met je ideetjes, Olaf Tempelman?’, klonk me dat op een of andere manier bekend in de oren. Maar het kwartje viel pas toen in een discussie over overmatig telefoongebruik de tekstregel ‘Weer een oude blanke man die commentaar heeft op een jonge vrouw!’ werd ingebracht. Ik riep: ‘Jij citeert dingen die ze online over mij hebben geschreven!’ Mijn dochter kwam een half uur niet bij van het lachen.
Tja, dat is het mooie van jong zijn in het digitale prachttijdperk: je kunt je eigen ouders googelen en daar inspiratie uit putten. In analoge tijden was het achteraf gezien enorm behelpen. Mijn moeder was erg sterk in discussies en nooit kon ik eens iets citeren van sociale media waarop ze werd gefileerd.
Tot vorig jaar werd ik op sociale media vrijwel alleen gefileerd door oude extreemrechtse mannen. Dat veranderde toen ik in deze rubriek schreef over een moeder die in een speeltuintje zo obsessief op haar telefoon bezig was dat ze tot drie keer toe niet hoorde dat haar kleuterdochter ‘Mama, kijk eens!’ riep. Nadat dat stukje met auteursfoto online was verschenen onder de kop ‘Mama, kijk je naar je dochter, niet naar je telefoon!’, stond ik ineens in de belangstelling van een jong, vrouwelijk, multicultureel publiek. Er verschenen commentaren die varieerden van ‘Oude witte man, jij snapt er echt niets van’ tot ‘Olaf, combineer jij soms het moederschap met een drukke baan en het hele huishouden?’
Mijn dochter zei: ‘Mijn favoriet is misschien wel ‘Ga lekker in de 19de eeuw leven, Olaf.’’ Ik zei: ‘Op X, wat vroeger Twitter heette, hebben ze nog wel naardere dingen over mij geschreven.’ Mijn dochter zei: ‘Wat ze op X schrijven is alleen bruikbaar voor extreemrechtse zonen.’
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant