Hoe kijkt de generatie van 2000 terug op de jaren die hen gevormd hebben en wat verwachten ze van de toekomst? Saar Ellerbroek studeert biologie in Wageningen. ‘Ik ben wel jaloers als vrienden gewoon kunnen zeggen: ‘Joh, het maakt toch allemaal niet uit.’
is popredacteur van de Volkskrant.
Uit wat voor gezin kom je?
‘Een hardwerkend gezin. Ik groeide op met mijn ouders en zusje in Delft. Mijn ouders werken allebei veel, we hebben het daardoor dan ook goed. Mijn moeder is gynaecoloog, mijn vader is eigenaar van een bedrijf dat collectables uit films, series en games inkoopt en distribueert in Europa.
‘Door zijn werk kwamen mijn zusje en ik op leuke plekken, we zijn bijvoorbeeld op de Comic Con geweest in Amerika. Mijn moeder had elke woensdag vrij en in het weekend waren ze er altijd, dan brachten ze ons naar hockey enzo. Doordeweeks hadden we veel oppassen. Ik heb het idee dat mijn zusje en ik best zelfstandig zijn geworden door die oppassen.
‘Soms vergeet ik in te plannen dat ik mijn ouders wil zien, dan schiet dat er een beetje bij in. Gelukkig is mijn moeder goed in contact blijven houden. Mijn zusje zie ik minder, die heeft ook een druk leven. Vroeger speelden we veel samen, dat doe je nu natuurlijk niet meer. Het is even zoeken naar wat je dan samen doet. We proberen een keer per maand af te spreken om een drankje te doen of zoiets.’
Wat studeer je?
‘Ik doe een master biologie in Wageningen, gericht op maritieme biologie in kustgebieden. Op dit moment doe ik onderzoek naar zeegrasherstel in de Noordzee. Het heeft mijn ogen geopend; ik dacht dat de Noordzee weinig natuur te bieden had, maar dat hoort dus niet zo te zijn. Het is leuk om op deze manier meer liefde te krijgen voor de natuur in je eigen land.
‘Biologie is echt een passie. Tijdens mijn bachelor ging het bij elk vak dat ik volgde wel over klimaatverandering en de impact ervan op planten en dieren. Dan kom je toch elke keer een beetje depri uit je hoorcolleges. Het zorgt voor een extra vorm van stress bovenop de stress die je kunt voelen over je persoonlijke leven.
Saar Ellerbroek wordt 25 op 6 september.
Woonplaats: Utrecht
Hoe volwassen vind je jezelf op een schaal van 1 tot 10? ‘8. Ik zorg goed voor mezelf en kan goed plannen, maar ik voel me ook nog graag een kind af en toe.’
Voel je jezelf onderdeel van een generatie? ‘Ik voel me thuis bij de groep die tussen millennials en gen Z in valt, die goed is in het praten over gevoelens en tolerant is.’
Waar ben je over 7 jaar? ‘Dan heb ik minimaal één grote, harige hond en hoop ik dat ik ergens aan de kust woon. Ik werk dan hopelijk bij een organisatie die net zo’n passie heeft voor de natuur als ik.’
‘Ik kan echt over klimaatverandering inzitten, ik vind het bijvoorbeeld moeilijk om van het weer te genieten. Ik denk bij lekker weer meteen: is dit normaal? Zou het nu niet meer moeten regenen? Ik probeer te focussen op de positieve dingen die er gebeuren, mensen die wel iets willen veranderen. Ik zou het leuk vinden om na mijn afstuderen bij een organisatie terecht te komen die bezig is met natuurbehoud, omdat ik dan het idee heb dat ik iets toevoeg.’
Hoe kijk je naar de toekomst van de planeet?
‘Ik heb nog wel hoop, dat komt denk ik ook doordat ik positief ben ingesteld. Het kan nooit helemaal goedkomen, daarvoor zijn we met te veel mensen op de wereld. Maar ik denk wel dat het echt anders kan, daar ga ik voor vechten.
‘Ik vind het lui om te zeggen dat de verantwoordelijkheid voor klimaatverandering niet bij het individu ligt, ik denk dat je zelf echt wel impact kunt hebben. Maar soms lees ik over een klein deel van de bedrijven dat zorgt voor een groot deel van de uitstoot. Ik zou hopen dat de politiek daar invloed op kan hebben, maar ik weet het gewoon niet zo goed.’
Waar hou je je verder mee bezig?
‘Ik heb heel veel hobby’s. Ik teken en schilder veel. Sinds kort heb ik een iPad, daarop kan ik digitaal tekenen. Ik hou van sport, al kan dat nu even niet door twee blessures. Ik kickboks al een paar jaar drie keer per week, ik doe een keer per week acrobatiek, in de zomer surf ik graag.
‘Ik doe ook aan theater, met een vriendin heb ik een paar jaar geleden een stichting opgericht waarmee we theatervoorstellingen maken op locatie. We hebben bijvoorbeeld in een verlaten carwash in Utrecht een voorstelling gemaakt over De kleine prins, waarbij we het publiek meenamen door de carwash.
‘Vorig jaar deden we een stuk op een theaterfestival in Nijmegen over de mythe van Sisyphus, helemaal in het water. Die voorstelling speelden we meerdere keren op een dag, om die eeuwige kwelling van Sisyphus erin te krijgen. Dat was een leuke uitdaging.
‘Tot vorig jaar heb ik nog getwijfeld of ik niet een theateropleiding wilde doen. Ik zat op een middelbare school met theatervakken, dat was fantastisch. In mijn tussenjaar werd ik enthousiast over biologie, en ik denk dat het idee van baanzekerheid ook meespeelde. Mijn vader heeft altijd tegen me gezegd: wat je ook kiest, blijf theater in je leven houden. Ik ben blij dat het nu niet mijn werk is, maar meer een hobby. Daardoor zit er minder druk op.
‘Ik doe dus best veel dingen, maar niet allemaal tegelijk, hoor. Ik ben er wel eens in doorgeschoten, dat had ik dan te laat door. Ik deed het allemaal nog wel, maar ik was niet meer aan het genieten. Na mijn bachelorscriptie ging ik stage lopen in de mangrove op Bonaire, ik merkte toen dat ik heel veel zin had om alles achter te laten en maar één ding te doen te hebben. Sindsdien maak ik het iets minder druk voor mezelf.’
Wat vind je belangrijk in het leven?
‘Ik hecht heel veel waarde aan mijn vrienden. We vieren elk jaar kerst met twee vrienden van mijn ouders, daardoor heb ik meegekregen dat je vrienden tot familie kunt maken. Daarom wil ik veel moeite en energie stoppen in mijn vriendschappen.
‘Ik vind het ook belangrijk om verbinding met de natuur te hebben. Dat is moeilijk om in woorden uit te drukken, maar ik wil dankbaar zijn voor de natuur en me er bewust van zijn dat het er is en ook weg kan gaan. Als ik buiten ben wil ik genieten van wat ik zie. Het feit dat er bomen staan is gewoon cool, weet je wel? Je bent zelf ook natuur, dat realiseer ik me de laatste tijd steeds meer.’
Hoe vaak ga je uit?
‘Niet zo vaak meer, gemiddeld eens per maand. Voor corona heb ik een halfjaar echt student kunnen zijn, toen ging ik lekker drie keer per week uit. Dat kon toen nog, want toen werd ik nog niet echt brak.
‘Toen ik na mijn bachelor op reis ging naar Zuid-Amerika ging ik helemaal niet uit, omdat je daar ’s nachts niet zo veilig over straat kunt. Daar heb ik twee maanden niet gedronken en sliep ik negen uur per nacht. Toen dacht ik opeens: wauw, ik voel me nu zo goed.
‘Sindsdien denk ik bewuster na voor ik ga drinken. Ik ga liever naar besloten feestjes waarvan ik weet dat het genre muziek me aanstaat in plaats van elke week naar de club. Dat wordt op een gegeven moment een beetje saai. Dan ga ik liever naar een paar goede feesten dan naar veel slechte.’
Wat zou je willen veranderen aan je leven?
‘Ik ben een beetje een streber. Voor sommige dingen werkt dat goed, maar het kan me mentaal in de weg zitten. Ik voel bijvoorbeeld veel druk over studiegerelateerde dingen, maar ook over sport. Ik kan me kan verliezen in het idee dat het altijd beter kan. Het lijkt me fijn om wat zekerder te zijn over mijn kunnen, in mijn studie en later ook in werk.
‘Die bewijsdrang heeft me ook veel gebracht, daardoor doe ik het nu goed op mijn studie en heb ik dingen kunnen doen die ik anders niet had gedaan. Maar ik ben wel jaloers als ik vrienden zie die gewoon kunnen zeggen: ‘Joh, het maakt toch allemaal niet uit.’ Zo lekker lijkt me dat, dat wil ik ook.’
Hoe ziet jouw telefoongebruik eruit?
‘Ik probeer van mijn telefoonverslaving af te komen. Het was verschrikkelijk: in coronatijd had ik een schermtijd van minimaal zes uur per dag. Zeker als ik niet lekker in m’n vel zat, scrolde ik veel door TikTok en Instagram. Nu neem ik mijn telefoon niet meer mee naar bed, en ik heb al mijn socialemedia- en streamingapps verwijderd. Volgens mij zit ik nu op een uur schermtijd per dag.
‘Door sociale media vergeet je hoe je met verveling om kunt gaan. Ik merkte ook dat ik moeilijk in slaap kon komen. Dat hoor ik ook van vrienden: als je tot op het moment dat je gaat slapen op je telefoon zit, heb je geen tijd gehad om na te denken over de dag en dingen die in je leven spelen. Dat komt dan allemaal in één keer omhoog als je gaat slapen.’
25 in 25
In de serie 25 in 25 vragen we jongeren geboren in 2000 hoe ze zijn geworden wie ze zijn en hoe ze hun toekomst zien. Meedoen? Mail een korte omschrijving (opleiding/woonplaats/bijzonderheden) naar: 25in25@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant