is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Het was in mijn ogen absoluut een rode kaart voor Wouter Goes, voor het glijden als een op hol geslagen bulldozer en het wegmaaien van de benen onder het lijf van Enric Llansana. En ik snap ook dat er mensen zijn die niet begrijpen dat uitgerekend Bas Nijhuis rood gaf tijdens Go Ahead - AZ, als scheidsrechter die normaal alleen iemand wegstuurt als het hoofd van het slachtoffer zichtbaar is gescheiden van de romp, bij wijze van spreken.
Maarten Martens, de trainer van AZ, vond het geen rood, maar die is vanwege de matige prestaties het zicht op de werkelijkheid soms kwijt. Hij vergeet bovendien dat hij met al die jonge spelers net uit de opleiding ook een opvoedkundige taak heeft. Ze zijn zo goed dat ze al snel bij de grote mannen mogen meedoen, maar dat wil niet zeggen dat ze geestelijk al helemaal volgroeide mensen zijn, voor zover mentaal volgroeide mensen überhaupt bestaan.
Het is vooral oliedom, om bij 0-3 zo’n tackle te maken. Anderzijds: Goes is een echte winnaar, zoals dat met een cliché heet, die op zoek is naar zijn grenzen. Vasthouden, krabben, trashtalk, zijn repertoire is rijk aan armoedige handelingen. Bij een jeugdinterland gooide hij na een sliding eens de scheenbeschermers van een tegenstander over de afrastering. De een vindt zoiets mooi, de ander afzichtelijk.
Bij AZ verloren ze twee jaar geleden in de finale van de wereldbeker voor jeugd van Boca Juniors uit Buenos Aires en dachten ze: laten we ons poldergedrag mengen met een scheutje Zuid-Amerikaans gif. Nou, kijkt u op tv weleens naar een wedstrijd uit Zuid-Amerika? Daar ligt de helft van de van onder tot boven getatoeëerde mannen met afbeeldingen van Jezus en alle apostelen voortdurend op de grond.
Daarnaast zijn wij geen Zuid-Amerika, AZ is Alkmaar, een brave stad met een team dat mooi wil voetballen. Goes had dit seizoen tal van grote spitsen in de achterzak, vrijwel zonder overtredingen. Zijn kaarten zijn meestal voor praten of irritant gedrag.
Ik zat zondag voor het stadion in Deventer in de zon naast een man die hoopte dat ze Goes netjes zouden bejegenen, na zijn wangedrag in de bekerfinale. Nou krijgt Go Ahead veel lof, maar ook in Deventer zit krapuul op de tribune, tussen de goedwillenden. Ze zongen meteen dat de moeder van Wouter Goes een hoer is, dus met die vriendelijkheid valt het wel mee. Of tegen. In plaats van te zwelgen in geluk, waren ze iets te veel met de ander bezig, helaas de gewoonte tegenwoordig bij veel supporters. Een ventje van een jaar of 15 maakte racistische gebaren naar donkere spelers van AZ.
Terug naar AZ. De relatief kleine club wil graag groot zijn, hetgeen lastig is, omdat de beste spelers iets te snel vertrekken. Iedereen loopt op de tenen. En dat in een wereld van afgunst. Want je zult de prachtige middenvelder Kees Smit kunnen opstellen, je zult bijna de hele as zelf hebben opgeleid, van doelman tot spits. Je zult Poku en Addai op de vleugels kunnen laten flitsen. Menig club is stikjaloers op AZ. Ook op Goes. Prachtige verdediger. Beetje slijpen nog, als leider in de dop.
Maar het was wel rood zondag.
Over de auteur
Willem Vissers is voetbalverslaggever van de Volkskrant en schrijft elke week een sportcolumn. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns