Jan van Tienen onderzoekt in de rubriek ‘Lopend onderzoek’ allerlei fascinerends in de alledaagse leefomgeving. Bijvoorbeeld: wie steelt de bonuskaarten bij de zelfscankassa’s in de Albert Heijn, en waarom?
Bij de zelfscankassa’s van een Albert Heijn in de buurt hangen sinds kort geplastificeerde zwart-witte kopietjes van bonuskaarten. Ineens waren ze ook weer weg. ‘Gestolen door klanten’ zei de medewerker die mijn boodschappen controleerde. Waarom zou iemand dat in hemelsnaam doen?
In dit Albert Heijn-filiaal hebben ze nooit moeilijk gedaan over het uitdelen van bonuskaarten, zeker niet toen de zelfscankassa’s werden ingevoerd. Het zelfscankassaplein staat schuin voor de servicebalie, en op het hoekje van die balie stond een klein kartonnen display met bonuskaarten erin. Tegenwoordig staat die display er niet meer. In plaats daarvan, zo viel me een paar weken terug op, hebben ze daar bij de super de barcodes van bonuskaarten uitgeprint, geplastificeerd en die middels stukjes sisaltouw onder de scanner opgehangen.
Scheelt weer een tripje naar de servicebalie, of een greep in de portemonnee, dacht ik, prima. Maar wat schetste dus twee, drie weken terug mijn verbazing: op een avond waren ineens alle bonuskaarten weg. Ik vroeg de jonge vrouw die een steekproef bij me uitvoerde waar ze waren gebleven, en ze zei, alsof ze het zelf ook niet kon geloven: ‘Gestolen door klanten.’
‘Waarom!’, zei ik, en ze haalde haar schouders op: ‘Klanten zijn gekkkk man.’ Ik knikte en glimlachte van, vertel meer, en ze zei: ‘Ze doen de raarste dingen.’ Wat voor dingen dan, wilde ik weten, en ze zei: ‘Stelen, vechten.’ Ze dacht even verder na. ‘Die twee dingen eigenlijk.’
Een paar dagen later hingen de kaarten er weer. Maar vorige week was ik er opnieuw en nu waren de bonuskaarten weer weg! De oudere, aardige vrouw met wie ik vaker een praatje maak, was aan het werk, ik vroeg haar naar de verdwenen bonuskaarten terwijl ik een krant afrekende. Haar antwoord werd steeds onderbroken doordat ze de ene na de andere melding moest wegklikken op twee digitale consoles die ze in haar hand en om haar pols had. Ze zei iets als: ‘Mensen denken dat ze met die bonuskaartcode extra [...] punten kunnen inzamelen.’ Ik verstond niet goed wat ze zei, en erna verontschuldigde ze zich meteen en spurtte weg om klanten te helpen.
Twee dagen erna keerde ik terug om bevroren doperwten te halen, en nu was het iets rustiger, waardoor de jongen die nu de servicebalie bemande me ruimer te woord kon staan. Hij vermoedde dat de dieven dachten dat de bonuskaarten gekoppeld waren aan spaarzegels, of Air Miles, zei hij. ‘Maar sommige mensen vinden het ook gewoon fijn om iets kapot te maken.’ Dit alles is een manier om te zeggen dat we het nog niet precies weten.
Heeft u een goed idee waarom sommige mensen geplastificeerde bonuskaarten weggrissen bij een zelfscankassa, of bent u zelf zo iemand? Mailt u dan graag naar lezers@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant