Het Correspondents’ Dinner, het jaarlijkse feestje van de Amerikaanse politieke pers, kende dit jaar een ongebruikelijke editie. De president ontbrak, en de sfeer was serieuzer dan normaal, zegt correspondent Maral Noshad Sharifi. ‘Het werk is nooit zo relevant geweest als nu.’
is nieuwsverslaggever van de Volkskrant.
Dag Maral, de Amerikaanse journalistiek staat sinds het aantreden van president Donald Trump onder druk. Zag je dat gisteren ook bij het jaarlijkse correspondentendiner in Washington?
‘Het Correspondents’ Dinner is een moment waarop de Amerikaanse journalistiek zichzelf en de persvrijheid viert. Normaal is ook de president erbij en worden er over en weer grappen gemaakt.
‘Dit keer was het minder een mediaspektakel dan voorgaande edities: president Trump was er niet, er was geen cabaretier en er waren ook minder politici en beroemdheden dan normaal. Juist nu de pers in Washington wordt aangevallen, wilde men de vrije journalistiek vieren.
‘In zijn tweede termijn heeft Trump echt de oorlog verklaard aan de journalisten in Washington. Zo heeft hij de toegang van persbureau AP tot het Witte Huis beperkt, omdat AP weigert mee te gaan in Trumps decreet om de Golf van Mexico voortaan de Golf van Amerika te noemen.
‘Waar hij de ruimte van traditionele media inperkt, geeft hij alternatieve radicaal-rechtse media juist ruim baan. Zij verspreiden complottheorieën en stellen Trump sturende vragen die alleen bedoeld zijn om zijn positie te versterken. Die media staan nu vooraan bij persconferentie en hebben veel meer toegang tot het Witte Huis.’
Tijdens zijn vorige presidentschap was Trump ook nooit aanwezig bij het Correspondents’ Dinner. Waarom heeft hij zo’n hekel aan het evenement?
‘Trump is al sinds 2011 geen fan van het diner. In die tijd zaaide Trump twijfel over de geboorteplaats van de toenmalige president Obama. Hij wilde dat Obama zijn geboortebewijs zou laten zien, om te bewijzen dat hij in de VS was geboren. Tijdens het Correspondents’ Dinner heeft Obama toen een roast gehouden, waarin hij Trump belachelijk maakte vanwege die complottheorieën.
‘Later heeft Trumps adviseur Roger Stone gezegd dat Trump toen besloot dat hij president wilde worden, omdat hij daar, in aanwezigheid van journalisten, beroemdheden en politici, zo werd beledigd. We weten natuurlijk niet of dat klopt, maar zeker is dat Trump het correspondentendiner sindsdien haat. Dus leeft hij de traditie, waarbij de president bij het diner aansluit, niet na.’
Het diner stond dit jaar in het teken van de persvrijheid, die onder vuur ligt. Is de Amerikaanse pers nog wel in staat de macht effectief te bevragen?
‘Dat wordt steeds moeilijker. De regering-Trump geeft journalisten steeds minder ruimte om de macht te bevragen. Trump geeft de voorkeur aan radicaal-rechtse alternatieven boven traditionele media en heeft diverse rechtszaken tegen nieuwsmedia aangespannen. Sommige mediabedrijven treffen in die zaken schikkingen met Trump. Ook zijn er zorgen over Jeff Bezos’ besluit om zich te bemoeien met de opiniepagina’s van The Washington Post, waarvan hij eigenaar is.
‘Journalisten vrezen dat ze repercussies kunnen gaan ondervinden als ze kritisch berichten. Die angst hebben we decennialang niet gezien. Ook onder buitenlandse journalisten zijn er zorgen. Sommige collega’s vrezen bijvoorbeeld dat ze straks niet meer welkom zijn als ze het land in proberen te komen, omdat ze kritisch over de regering schrijven.
‘Maar ondanks de zorgen zijn de traditionele media strijdbaar. Ik heb niet de indruk dat er voorzichtiger over Trump wordt geschreven dan een paar maanden geleden. Journalisten houden hun hart vast, maar weten ook dat hun werk belangrijker is dan ooit. Het werk is daardoor serieuzer geworden: je ziet de democratie aftakelen, en de primaire taak van de journalist is om dat te volgen. Het werk is nooit zo relevant geweest als nu.’
Luister hieronder naar onze podcast de Volkskrant Elke Dag. Kijk voor al onze podcasts op volkskrant.nl/podcasts.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant