Omdat de Betrouwbare Mannetjes deze week weer eens met vakantie zijn, vroegen ze mij de honneurs waar te nemen. En als ik mensen kan helpen dan doe ik dat graag. Zo zat ik van de week in de tram toen m’n telefoon ging. Of het Máxima was? Nee, het was Pieter Omtzigt. Die had op Goede Vrijdag besloten zichzelf te kruisigen en was sinds Pasen niet meer opgestaan. Sterker, hij lag nog steeds in bed. Pietertje zag het allemaal niet meer zitten.
Ooit nog door de halve bevolking omarmd als de nieuwe Heiland, inmiddels had hij het land opgezadeld met een bruin kabinet, zag hij zijn eigen partij verschrompelen, en zit hij nu wederom opgebrand thuis. Ik had het met hem te doen. Ik vertelde hem dat ik het wekelijkse gestuntel van zijn opvolger Nicolien van Vroonhoven al behoorlijk humor vind. En anders die Eddy van Hijum wel. Die werd van de week in het pensioendebat keihard aangevallen door een nogal muizig Kamerlid. Van welke partij dat Kamerlid was? Van zijn eigen NSC!
Ik zei Pieter dat we het ook over functies elders konden hebben. Dat hij een voorbeeld zou kunnen nemen aan de sympathieke jongens van Go Ahead, die in de bekerfinale hadden laten zien dat je vanuit een uitzichtloze situatie alsnog als winnaar uit de bus kan komen. Aan wie ik mij mateloos heb geërgerd tijdens die bekerfinale? Aan Wouter Goes. De AZ-speler had 120 minuten als een soort halve Lothar Matthäus tegenstanders geslagen en geknepen, en probeerde tijdens de penaltyserie de tegenstanders door luid geschreeuw uit hun concentratie te halen. Een JD Vanceje, noemen we dat hier thuis.
Over halve Duitsers gesproken, onze koninklijke familie moet zaterdag weer in de miezerregen door een provinciestad schuifelen en beleefd lachen tijdens het wc-slingeren en het gekerm van de plaatselijke vereniging van plattelandsvrouwen. Ik ben benieuwd welk prinsesje dit jaar het eerste met haar ogen gaat rollen. En welke NOS-lakei nu weer mag vertellen wat voor jurken ze dragen.
Over mensen die jurken dragen gesproken. Dit weekend wordt de paus begraven. En de wereld mag dan in brand staan, alle mediawegen leiden direct naar Rome. Het hoofd van die geniepige Antoine Bodar stond in ieder geval op mijn tv-scherm gebrand. Er werd door de papen van KRO-NCRV zelfs een heus Pausjournaal en een Pauscast opgetuigd. Dat is toch humor? Dat de Paus juist met Pasen het loodje had gelegd, leek mij ook humor. Weet niet zo goed waarom. Klonk als humor.
Met wie ik het het meeste te doen heb? Met de Gazanen? Nee, met die arme Máxima. Die zag een bezoek aan de uitvaart van haar landgenoot door de neus geboord en moet nu toezien hoe onze poedelpremier haar plaats inneemt. Wat die daar gaat doen? Kijken hoe de mondiale dorpsgek Donald Trump zelfs hier weer alle aandacht gaat opeisen natuurlijk. Of ik in mijn stukjes altijd heel veel vragen stel en die dan zelf beantwoord? Zeker. Of ik daarna dan weer razendsnel doorassocieer? Misschien.
Wie straks niet aanwezig is op het St.-Pietersplein is Mark Rutte. Onze Trumpfluisteraar is naar Washington gevlogen om de proletenpresident onder zijn ballen te kietelen zodat de Amerikanen binnenboord blijven. Die arme Mark zal zich zo langzamerhand toch afvragen of hij niet gewoon beter in Nederland had kunnen blijven. Dan had hij op Koningsdag gewoon met zijn vriendje Jort op een bootje door de grachten kunnen varen.
Wie er voorlopig niet op een bootje door de grachten vaart is Volodymyr Zelensky. Die moet de publieke vernedering van zijn belangrijkste bondgenoot ondergaan, terwijl zijn land aan de Russen wordt verpatst. Ik zei Pieter dat er al met al nogal wat mensen zijn om medelijden mee te hebben en dat hij niet alleen staat, maar hij had al opgehangen. Of zijn batterij was leeg, wat ik dan wel weer humor zou vinden.
Ik dacht aan mijn eigen kleinkinderen. Die krijgen straks een planeet nagelaten waar nu al 56% minder vlinders worden geteld, 85% van het koraal is vernacheld, en waar hun eigen kabinet het streven om de stikstofuitstoot tegen 2030 te halveren met vijf jaar heeft uitgesteld, terwijl het geen idee heeft hoe het dat wil gaan bereiken. En dan zien ze door de vraatzucht van een handvol miljardairs ook nog hun economische toekomst voor hun ogen verdampen. Nee, de jeugd kan wel een steuntje in de rug gebruiken. Wat voor steuntje? Ik heb voor Koningsdag een partij pfas-eieren op de kop getikt en een bord gemaakt waar mensen op kunnen gooien. Drie keer voor 5 euro. Wie er op het bord staat? Wouter Goes natuurlijk!
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns