Station Bergweg in Rotterdam is een tierige foodcourt met allerhande modische snacks. De plek lijdt wel een beetje aan het borrelhapsyndroom.
is culinair recensent van de Volkskrant. Ook schrijft ze over culinaire (pop-)cultuur.
Voor een artikel over de dikmakende stedelijke voedselomgeving interviewde ik ooit voedselprofessor Jaap Seidell (hij ging onlangs met emeritaat) op een treinstation. Het was laat in de middag en heel Amsterdam Centraal rook verrukkelijk naar pizza, patat en kaascroissants. Met lede ogen zag Seidell aan hoe de knaaghongerige, gestreste forenzen en masse, vlak voor het avondeten, bezweken voor de ongezonde happen van de tientallen eetgelegenheden die de NS er huisvest. ‘Dit noem ik geen station meer,’ zei hij, ‘het is gewoon een reusachtige snackbar waar af en toe een trein stopt.’
Bergweg 335, Rotterdam stationbergweg.nl
Cijfer: 7,5
Food court in een oud station met zo’n 13 verschillende eetgelegenheden. Zeer prettig dakterras op de oude sporen.
Om Station Bergweg in Rotterdam ‘gewoon een snackbar’ te noemen doet deze leuke plek geen recht, daar zijn de ondernemers die er hun spullen verkopen grotendeels te eigenzinnig en divers voor, en het meeste eten te goed. Toch moest ik na ons bezoek aan Seidells woorden denken – ik zal straks vertellen waarom.
Al sinds 2010 rijden er geen treinen over het buiten gebruik gestelde viaduct in Rotterdam-Noord dat De Hofbogen wordt genoemd. Met bijna twee kilometer is het het langste gebouw van Nederland. In de bogen zitten winkels en bedrijven, op het spoor moet een dakpark worden gerealiseerd naar voorbeeld van de High Line in New York en de Coulée Verte in Parijs. Station Bergweg, midden op het traject, werd verbouwd tot horecagelegenheid. Eerst zat er een vestiging van de stomme private equity-pizzaketen Happy Italy, maar die sloot. Een jaar geleden werd het station omgebouwd tot een foodcourt waar een wisselende samenstelling van lokale voedsel- en drankenondernemers hun winkeltjes openden. ‘Een broedplek voor dorstige koks, hongerige brouwers, gretige ondernemers en gulzige gasten’, noemen ze het zelf.
Bij de ingang staat een keur aan flipperautomaten en grijpers waarmee je rubberen eendjes kunt winnen. Tussen de restaurantjes en bars zijn allerlei zitjes en bij sommige plekken kun je aanschuiven aan de keuken. Er zijn drie drinkgelegenheden: een bierbar van Eurobrouwers uit Schiedam, de cocktailbar Arc en de Kobar, gerund door een groothandel in dranken. Ook voor de alcoholmijder valt er van alles te kiezen, en veel van de eetzaakjes hebben zelf ook nog een klein drankaanbod.
We stiefelen, vijf vrouw sterk, de stationstrappen op naar het spoor, waar op twee niveaus een groot dakterras is aangelegd. Het is druk, zonnig en gezellig: we vinden nog net een plekje. Dan verdelen we de taken: we willen van alle zaakjes iets proeven.
Bar Pekel is een satelliet van het leuke DiepNoord dat we al eerder bezochten. Het presenteert zich als visbarretje met kleine gerechtjes van rauwe en gepekelde vis, oesters, schelpjes en natuurwijn. Maar het aanbod blijkt nu beperkt tot dingen uit de frituur, moules-frites en een broodje. We laten ons telefoonnummer achter om te worden geappt wanneer de bestelling klaar is – er blijken verschillende systemen naast elkaar te bestaan, want bij andere ondernemers krijgen we een buzzer mee (die het niet altijd even goed schijnt te doen op het dakterras) of worden we gesommeerd op een afgesproken tijd terug te komen. Het is een hoop heen-en-weer-gesleep van spoor naar stationshal en terug, maar uiteindelijk gaat het iedere keer goed.
De calamares (€ 15,50) zijn uitmuntend gebakken, en ook de gefrituurde spiering (€ 11) is goed. De brioche met ansjovis en ricotta (€ 6,50) lijkt meer op een soort rullig Japans melkbrood dan op brioche, maar de ricotta en ansjovis zijn van goede kwaliteit. Overal zit citroenrasp op. Bij Guerrillah tacos halen we een verrukkelijke gebakken taco met birria (€8 per stuk); superzacht en kruidig stoofvlees, knagerig krokante kaas, ui en koriander. Ernaast krijgen we een glaasje met de bouillon. Ook de El Pastor (€ 13,50 voor 3) met rokerig varkensvlees, salsa verde, hete saus en ananas is goed. De vegetarische auberginetaco (€ 12 voor 2) vinden we wat waterig, met een soort rare kerriemayonaise erop.
Stooges serveert broodjes gerookt en gegrild vlees en gefrituurde kip – de pastrami is al op, maar we krijgen een fantastische smashburger (€ 14,50) met twee superkrokant gebakken vleesschijven, uienchutney, goede pickles en veel smeltkaas: helemaal zoals hij zijn moet. Pizza palace serveert zuurdesempizza uit de steenoven die Happy Italy heeft achtergelaten. Op advies van de vrolijke kok kies ik die met mortadella, burrata, pistache en basilicum (€ 18,50). Dat blijkt een pizza bianca waar vervolgens de koude ingrediënten op worden gelegd. Het deeg is supersmakelijk en mals met mooie donkere blazen, en de pizza is gul belegd.
Ramen Nikkou heeft ook een winkel in Delft. We bestellen er de shio paitan ramen met kip in een combinatiedeal (€ 23) met een ongezoete koude oolongthee en uitstekend gefrituurde tofu ernaast. De soep is geblenderd waardoor het kippenvet in de bouillon is geëmulgeerd tot die heerlijk romig is, we treffen bamboescheuten, een eitje en zacht gepocheerde kip aan en een komijnige olie van shisoblad. De noedels zelf zijn wat te gaar.
Bij het kleine SB sushi nemen we de shrimp tempura roll (€ 7,50) en oshizushi met tonijn (€ 12). Beide blijken lomp en zeer slordig gefabriceerd van harde, koude, slecht aangemaakte rijst. De voorgesneden tonijn heeft een groenige waas, de tempuragarnaal is taai en moddervet en alles is overspoten met mayonaise en bestrooid met gevriesdroogde kruiden. Niet lekker. Ook de ‘moderne dim sum’ van Xin Cha kan echt beter. De klassieker siu mai (€ 9), normaal een delicaat stoompakketje van garnaal en varkensvlees, wordt hier gemaakt met Ibericovarken. Het velletje is hard en taai en de binnenkant lijkt niet goed gaar – het is waarschijnlijk gewoon niet goed gestoomd. Er zit mayonaise en forelkuit op. De Mapo Vlamtosti (€ 9) is een aardige, pittige barsnack die in de (heel) verte misschien een klein beetje naar de sechuanklassieker mapo tofu smaakt. De cheesy jiaozi (€ 9) zijn gefrituurde pasteitjes met een soort emmentalervulling en hele sechuanpeperkorrels erin: opnieuw een onduidelijke hap, druipend van het vet.
Bij wijze van desserts heeft Sandies, die overdag ook belegde focaccia’s verkoopt, fotogenieke gevulde donuts en maritozzi in de aanbieding (alles € 3,75) – die laatste zijn Romeinse zoete broodjes, gevuld met mascarponeroom. Buurman Burnt serveert de momenteel al even gierend modische Baskische ‘verbrande’ cheesecake, in verschillende smaken. Helaas ziet dit alles er beter uit dan het smaakt: de donuts en het broodje zijn al een beetje oudbakken (al is de frambozen-rozenvulling wel oké), de cheesecake (€ 5,50 voor de klassieker, € 6 voor die met de ietsje weeïge smaak van paarse zoete aardappel) vinden we niet gekaramelliseerd genoeg en smaakt naar rauwe Monchou.
Hier wreekt zich wat in zekere zin voor het gehele project Station Bergweg geldt. Het station lijkt mij in allereerste instantie de functie van een borrellocatie te vervullen, waar dus geen gerechten maar barfood wordt geserveerd. Hippe snacks, liefst een beetje instagrammable en veelal gefrituurd, om de eerste drankhonger van de namiddag te dempen. Wat ook opvalt is de categorische afwijzing van groenten: de enige groente-‘gerechten’ die we hebben kunnen vinden zijn de coleslaw van Stooges (gedrenkt in dillemayo, lekker wel) of een bordje edamame bij de ramenzaak.
Nu is dat misschien allemaal precies waar het publiek hier om vraagt – dat zou ook verklaren waarom een zaak als Bar Pekel van zijn eerdere idee om elegante visgerechtjes te serveren is afgestapt, ten faveure van de frituur. Maar jammer is het wel, want een groot deel van de ondernemers heeft een stuk meer in zijn mars dan het laten zakken van omhooggevallen bitterballen.
Desalniettemin hebben we een aantal hartstikke lekkere dingen gegeten, en is Station Bergweg een gezellige plek.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant