Kijkend naar de buitenbadfoto’s van Bram Belloni ziet John Schoorl geen water maar herinneringen. Aan die zomers in Hillegom waar ‘het’ als puber allemaal begon.
Door John Schoorl
Fotografie Bram Belloni
Als het om buitenbaden gaat, ligt een duik in het warme bad der nostalgia voor de hand. Je wilt er niet aan, je wilt de geweldige foto’s van Bram Belloni in alle rust visueel aftasten, de beeldtaal zijn werk laten doen, er is zo veel te zien.
‘Nederland kent een prachtige zwemcultuur en elk zwembad heeft zijn eigen gebruikers, verhaal, historie en karakter’, schrijft Jim Jansen in De mooiste 50 meter buitenbaden die hij persoonlijk door zijn ‘eigen zwembril’ heeft aanschouwd, 28 van de 40 Nederlandse buitenbaden, van noord naar zuid, west naar oost. In totaal kent Nederland 1.900 zwembaden, waarvan er 625 zijn gesubsidieerd door gemeenten.
De Houtvaart in Haarlem
‘Nederland kent een prachtige zwemcultuur en elk zwembad heeft zijn eigen gebruikers, verhaal, historie en karakter’, schrijft Jim Jansen in De mooiste 50 meter buitenbaden die hij persoonlijk door zijn ‘eigen zwembril’ heeft aanschouwd, 28 van de 40 Nederlandse buitenbaden, van noord naar zuid, west naar oost. In totaal kent Nederland 1.900 zwembaden, waarvan er 625 zijn gesubsidieerd door gemeenten.
Openluchtbad in Zwolle, De Waterlelie in Zuidwolde en Het Baafje in Heiloo
Je bladert door het boek, en daar zijn ze, in al hun weidsheid, die prachtige buitenbaden, onstuimige oases in het alledaagse. Je hoort wat je ziet, je ruikt het zelfs. Het spettert van de pagina’s, de ideale wereld in beeld, droog maar toch nat, ondergedompeld zonder te zwemmen.
Boschbad in Apeldoorn
Voorwoordauteur Niña Weijers schrijft in een vloeiende schoolslag dat de vis uit de zee kwam en een mens werd. Toen groef de mens een kuil en vulde die met water. ‘Ik ben niet snel ontroerd door de mensheid, maar als ik aan de uitvinding van het zwembad denk, wordt mijn hart zacht.’
En: ‘25 of nog liever 50 meter lang, in de openlucht, helderwitte stroken over de lengte van de bodem, dobberende lijnen op het wateroppervlak, eventueel een strakgespannen koord met witte en blauwe vlaggetjes. Dit hebben wij bedacht, deze vorm van zinloos heen-en-weer gaan zonder een andere bestemming dan het zwembad zelf.’
De Houtvaart in Haarlem
Als je zwemt is het taoïsme dichtbij. De Weg (Tao) waarover gesproken kan worden, is niet de permanente Weg. De naam die genoemd kan worden is niet de permanente naam.
Je trekt een baantje, je gaat vooruit, maar je komt terug waar je begon. Het baantje ben je zelf.
Halleluja!
Genoeg gezwets.
Tijd voor een bommetje.
Het knopenbad in Montfoort
Nou nee, zo gemakkelijk kom je er niet van af. Want: staren naar buitenbaden waar je nooit geweest bent, brengt je naar buitenbaden waar je altijd bent geweest. Of eigenlijk maar naar één buitenbad, dat natuurlijk in dit boek staat: De Vosse in Hillegom.
De Vosse in Hillegom
Jim Jansen gebruikt woorden als ‘fantastisch’ , ‘prachtig’ en ‘geweldig’ om dit complex te duiden. En dan heeft hij het over de ligweiden, de groene omgeving en de baden zelf.
Ik zit al uren te kijken naar die foto’s, volkomen overrompeld, alsof je in een drukke winkelstraat je voormalige beste vriend van vroeger tegenkomt, zonder dat je erop rekende. Alles lijkt er nog te zijn, precies zoals ik me het herinner, afgezien van wat aanpassingen en aanvullingen – waarschijnlijk in de afgelopen veertig jaar gerealiseerd.
Openluchtbad in Zwolle
De Vosse bestaat vijftig jaar, lees ik, dat betekent dat ik 13 was toen dit zwembad werd geopend. Ik was er gelijk bij. Daarvoor had je het oude zwembad in Hillegom, wat allejezus oud en versleten was. Ik heb er nog afgezwommen, op de bodem lag zand, je moest de palingen ontwijken.
Elke zomervakantie was een hele vakantie in zwembad De Vosse, ongeveer 800 meter van thuis, een paar minuten fietsen. Dat was de reis, telkens weer. Ik nam een handdoek mee, een bal en een beetje zakgeld. Voetballen op de ligweide en dan zwemmen om af te koelen, dan weer voetballen, en liggen op de ligweide.
Sijsjesberg in Huizen
Wat hoorde te beginnen als puber, begon allemaal in het zwembad.
Nu kijkend naar De Vosse, zie ik geen water maar herinneringen, verhalen gekoppeld aan personen. De man die toezicht hield, heette ‘Jan van het Zwembad’. De man die patat verkocht, was eigenlijk een jazzmuzikant. Een van de meisjes van toen leeft niet meer, net als een aantal vrienden van toen.
De Vrije Slag in Bennekom en Mosaqua in Gulpen
Ik heb nooit baantjes getrokken in De Vosse – dat was suf – maar ik trek nu baantjes in memory lane. Dat doen de foto’s van Bram Belloni. Ze zuigen je de door hem gefotografeerde splish splash-wereld in.
Je hoort je eigen plons.
Bram Belloni, Jim Jansen: De mooiste 50 meter buitenbaden van Nederland, Kochxbos Publishers, 196 pagina’s hardcover, € 44,99
Juni is nog niet halverwege en toch zijn de eerste regionale hittegolven al een feit. De fotografen van de Volkskrant zagen dinsdag dat Nederland de zomer in de bol heeft.
Fotograaf Tessa Ruger ging in Andalusië – ‘tussen zessen en zonsondergang’ – op zoek naar beelden die iets konden zeggen over de Spaanse manier om met tijd om te gaan. Mañana mañana inderdaad, maar dan zonder cliché.
Het lichaam van schoolslagspecialist Arno Kamminga ontleed door de tweevoudig olympisch medaillewinnaar zelf. Wat maakt een zwemmer tot een potentieel olympisch succes?
Source: Volkskrant