Janneke kookt Hoopvol, dat is de start van een nieuw tuinseizoen voor Janneke Vreugdenhil. Ze gaat het weer proberen, in haar moestuin: dit jaar wel mooie, volwassen wortels?
Elk voorjaar opnieuw beginnen; wat een intrigerend concept zou het zijn als dat met het hele leven kon. Gewoon einde winter overal een punt achter zetten en dan met een schone lei en frisse moed de lente in. Het probleem is natuurlijk dat zoiets automatisch inhoudt dat je ook de mooie, fijne, leuke, lieve dingen achter je zult moeten laten, en dat wil je dan weer niet per se. Sterker, van alleen al het opschrijven van deze mogelijkheid krijg ik keuzestress. Pfjieuw, maar goed dat we het over een zuiver hypothetische optie hebben. Het leven is geen moestuin.
Heeft u een van Jannekes gerechten uitgeprobeerd en wilt u vertellen hoe dat ging en het resultaat laten zien? Stuur een foto met tekst (maximaal 200 woorden) naar janneke@nrc.nl
Wat wel een moestuin is, is het lapje grond dat mijn tuinvrienden en ik ieder jaar huren van de gemeente Den Haag. Hoewel dat vanzelfsprekender klinkt dan het is. Er is zoveel belangstelling voor de Haagse buurttuintjes dat er elke januari een loting plaatsvindt, en dus komt er een beetje geluk bij kijken. Geluk dat wederom met ons was, want we hebben met z’n achten maar liefst drie tuintjes in de wacht gesleept. Drie keer vijftien vierkante meter braakliggende bodem.
En daar stonden we dan, op een zonnige zaterdagochtend in maart. Het was de eerste dag dat het complex open was, en wij waren de allereerste aanwezigen. Om ons heen niets dan keurig van gemeentewege omgeploegde aarde, opgedeeld in rechthoekige plotjes. De tomatenplanten die het aan het einde van vorige zomer tot onze grote verrassing best goed waren gaan doen, waren nergens te bekennen. De sperziebonenplanten die maar boontjes bleven geven: niets van over. Dit was immers een nieuwe lente.
Om eerlijk te zijn viel er nog niet veel te doen. Voor de meeste zaadjes was het te vroeg, want te koud, en de zaailingen in onze vensterbanken lieten nog nauwelijks hun kopjes zien. We waren vooral gekomen om het seizoen feestelijk af te trappen. Figuurlijk: er waren thermosflessen met koffie verkeerd en met chai, en ik had me ontfermd over ‘iets lekkers’, waarover hiernaast meer. En letterlijk: een van de leukste moestuinklusjes is het maken van paadjes door met twee voeten vlak naast elkaar de aarde aan te stampen en zo lijnen te trekken die tegelijkertijd de verschillende bedden markeren en het straks, wanneer die bedden volgeplant zijn, mogelijk maken om zonder kostbaar groen te pletten op de knietjes te wieden.
We maakten op een vrolijke, chaotische manier ruzie over die indeling en over hoeveel ruimte we nodig zouden hebben voor de courgettes en pompoenen, hoeveel voor de bieten en waar eigenlijk onze prioriteiten lagen. (Nu ja, eigenlijk waren we het over dat laatste snel eens: tuinbonen. Iedereen in onze tuingroep loves tuinbonen.) We bewonderden een paar regenwormen die zomaar geheel vrijwillig onze akkers aan het omploegen waren. We zaaiden uiteindelijk alleen nog maar radijsjes en leeuwenbekjes in, de laatste op het kaveltje dat we hadden bestempeld als pluktuin.
Hoopvol, dat is het goeie woord. De start van zo’n nieuw tuinseizoen is telkens weer hoopvol. Inderdaad, het is ons nog nooit gelukt om echt mooie, volwassen wortels te kweken, maar we gaan het eenvoudigweg weer proberen. En ja, vorig jaar werd alle palmkool opgevroten door de eenden, maar dit jaar zullen we ze te slim af zijn door netten te spannen. Dit is immers een nieuw begin.
Mijn tuinvrienden zijn om onnavolgbare reden allemaal gek op pastinaak, een groente die ik zelf weliswaar niet apert oneetbaar vind, maar waarvan ik de charme toch nooit helemaal heb begrepen. Maar je moet ze ook róósteren, zegt de ene tuinvriendin dan. Nee, je moet er soep van koken, zegt een ander. Prima, ieder z’n meug. Waar ik die bleke jongens in elk geval wél geschikt voor vind, is voor verwerking in gebak. De manier waarop je wortel kunt gebruiken in taarten en cakes en dergelijke, geldt ook voor pastinaak. Voor onze feestelijke tuinseizoensopening besloot ik dan ook cupcakes te bakken – een stuk makkelijker staand en uit de hand te eten dan taart – en daarin wortel én pastinaak te combineren. Dat pakte goed uit, er werd althans zachtjes gekreund en instemmend gehumd, daar tussen onze toekomstige groentebedden.
Voor 12 stuks
Voor de muffins:
100 g fijngeraspte wortel; 100 g fijngeraspte pastinaak (of 1 van beiden); 75 g walnoten, grof gehakt plus 20 g fijngemalen walnoten (of 15 g extra patentbloem); 2 el fijngeraspte gember; rasp van ½ schoongeboende (onbespoten) sinaasappel; 150 g patentbloem; 150 g blonde basterdsuiker; 1 tl bakpoeder; ½ tl baksoda; ½ tl zout; 1 tl kaneelpoeder; ½ tl grofgevijzelde kardemomzaadjes; 125 ml olijfolie; 80 g zure room; 2 eieren; 1 tl natuurlijk vanille-extract
Verder nodig:
muffinblik, ingevet met (olijf-)olie
Voor het glazuur en de garnering:
100 g roomkaas naturel, op kamertemperatuur; 40 g boter, op kamertemperatuur; 50 g poedersuiker; rasp van ½ (onbespoten) schoongeboende sinaasappel; 1/8 tl fijngemalen kardemomzaadjes (dus fijner dan die in het beslag); piepklein snufje zout; 25 g walnoten, grof gehakt; desgewenst: 12 eetbare bloemetjes
Verwarm de oven voor op 180 graden. Doe de geraspte wortel en pastinaak, de gehakte walnoten, gember, sinaasappelrasp, bloem en desgewenst de fijngemalen walnoten (die u dus ook kunt vervangen door 15 g extra bloem), de basterdsuiker, het bakpoeder, de baksoda, het zout, kaneelpoeder en de gevijzelde kardemomzaadjes in een kom en schep goed door elkaar.
Doe de olijfolie, zure room, eieren en het vanille-extract in een mengbeker en klop met een vork glad. Stort de vloeistof bij de droge ingrediënten en schep kort om tot een ietwat rommelig beslag.
Verdeel het beslag over de holletjes van het muffinblik en bak in ongeveer 25 minuten gaar in het midden van de oven. Laat de cakejes afkoelen op een rooster.
Doe voor het glazuur de roomkaas, boter, poedersuiker, sinaasappelrasp, fijngemalen kardemom en een piepklein snufje zout op een bordje en prak het tot een gladde crème. (U kunt alle ingrediënten ook in een keukenmachine mixen, maar daar wordt het glazuur wel wat dunner van.)
Bestrijk de cupcakes met het glazuur en versier met gehakte noten en desgewenst ook met bloemetjes.
De laatste inzichten over eten de lekkerste recepten en slimme tips om gezond te leven
Source: NRC