Demi Vollering wil dit jaar minder wedstrijden rijden, maar daar waar ze start in topvorm verschijnen. Zondag keerde ze tijdens de Amstel Gold Race terug in het peloton.
schrijft voor de Volkskrant over wielrennen en Formule 1.
Met een grote glimlach verschijnt Demi Vollering voor de start bij de teambus, op de Markt in Maastricht. Ze oogt ontspannen. Handtekeningetje, fotootje. Voor de renster van FDJ-Suez deze zondagochtend geen probleem. ‘Dat is toch wel heel straf, dat ze daar de tijd voor neemt’, klinkt er op de achtergrond.
Ook als ze even later bij de pers verschijnt, oogt Vollering (28) rustig en opgetogen. ‘Ik heb het koersen gemist’, vertelt ze als de journalisten op haar af duiken. ‘Ik heb er heel veel zin in.’ Na Milaan-Sanremo vertrok Vollering voor drie weken op hoogtestage naar Tenerife, om zich maximaal voor te kunnen bereiden op de klimklassiekers, met als eerste doel de Amstel Gold Race.
Sinds dit jaar heeft Vollering een andere aanpak. De 28-jarige renster besloot minder wedstrijden te gaan rijden en de wedstrijden die ze wel zou starten, in topvorm te verkeren. ‘We werken vooral met carrièredoelen en minder met seizoensdoelen’, zei Vollering daar eerder over. Of zoals Liselot Decroix, Head of Performance bij FDJ-SUEX het formuleerde: ‘Je kunt ervoor kiezen om een heel jaar door te koersen en je kunt ook de keuze maken om je toe te leggen op specifieke doelen.’
Die nieuwe aanpak pakte begin dit seizoen meteen goed uit. Vollering won de eerste wedstrijd waar ze aan de start stond: de openingsetappe van de Ronde van Valencia. Ze schreef ook het klassement op haar naam. Daarna volgde nog de winst in Strade Bianche nadat ze haar oud-ploegleider Anna van der Breggen op laatste steile meters op weg naar de Piazza del Campo in Siena versloeg.
Maar die aanpak hield ook in dat Vollering sommige koersen moest overslaan. Terwijl ze op de vulkaan de Teide zat, zag ze op tv hoe haar concurrenten wedstrijden als de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix wel reden. ‘Het begon enorm te kriebelen’, vertelt ze. ‘Soms is het goed om de koersen vanaf de bank te bekijken en dan te beseffen hoe erg je ervan houdt. Het maakte de lust om zelf weer te beginnen alleen maar groter.’
Afgelopen vrijdag zou Vollering in de Brabantse Pijl weer terugkeren, maar een paar dagen voor de start meldde ze zich af. Vollering wilde het zekere voor het onzekere nemen en topfit aan de Amstel Gold Race beginnen. Het zou zonde zijn als ze niet volledig kon herstellen voor de enige Nederlandse WorldTour-wedstrijd voor vrouwen dit seizoen.
En dus keerde Vollering pas vandaag, na bijna een maand zonder koers, weer terug in het peloton. Met misschien wel het sterkste deelnemersveld van dit voorjaar – met onder meer Marianne Vos, Lotte Kopecky en Elisa Longo Borghini – stond ze vol vertrouwen aan de start.
Maar de wedstrijd liep anders. In de openingsfase kwam ze ten val. ‘Een eerste valpartij kon ik nog ontwijken’, vertelt ze na de finish. ‘Maar die tweede lukte niet. Ik raakte het stoepje en maakte daarna een koprol – in het gras, gelukkig.’ Vervolgens miste ze de slag, samen met kanshebbers als Marianne Vos en Lotte Kopecky. Het peloton kon niet meer terugkeren.
De gehele wedstrijd hield ze last van ‘getintel’ in haar rechtervoet. Na de finish ging meteen de schoen uit en voelde een verzorger aan haar voet en kuiten. ‘Mijn voet voelt een beetje opgezwollen, dus ik denk dat ik een of andere rare draai heb gemaakt. Misschien is het verzwikt. Elk jaar zijn hier valpartijen, misschien moet de organisatie daar iets mee doen’, zegt Vollering. ‘Het is jammer, maar je kan niet altijd winnen.’
Bredewold ziet zege Amstel Gold Race ook als ‘mentale overwinning’
Mischa Bredewold was zondagmiddag de verrassende winnares van de Amstel Gold Race. Na een koers over 157 kilometer met onderweg 22 beklimmingen kwam de 24-jarige Bredewold solo over de finish. De renster van SD Worx - Protime reed bij de laatste beklimming van de Cauberg weg bij Ellen van Dijk, die op zeven seconden het zilver pakte. Puck Pieterse maakte het volledige Nederlandse podium compleet.
‘Dit betekent zoveel voor mij. Als dit eenmaal is geland, denk ik dat dit mijn grootste overwinning is’, vertelde Bredewold na de wedstrijd. ‘Ik wachtte op dit moment, dat de puzzelstukjes op hun juiste plaats zouden vallen.’
Bredewold vertelde na afloop dat ze mentaal een lastige week had. ‘Topsport is niet gemakkelijk. Je twijfelt soms aan jezelf, je hebt moeilijke momenten. Je voelt dat er iets aan zit te komen, maar het lukte nog niet. Dat kan dan gaan frustreren’, aldus Bredewold. ‘Vrijdag heb ik op de reset-knop gedrukt en dat heeft me heel goed gedaan. De ploeg heeft me enorm geholpen. Vandaag wilde ik vooral plezier maken.’
Bredewold werd in 2023 nog Europees kampioen, maar wist nog nooit een wielerklassieker op haar naam te schrijven. ‘Ik weet dat de wedstrijd is die Mischa het liefst wilde winnen’, vertelde Demi Vollering, de oud-ploeggenoot van Bredewold na de finish. ‘Mischa en ik zijn heel goed met elkaar en ik ben superblij voor haar. Ze mag trots zijn’, aldus Vollering. ‘ Ze zal niet gedacht hebben dat deze zege eraan zat te komen, maar ze heeft echt een stap gezet het afgelopen jaar.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant