DEN HAAG - 'Ja, ik ben verantwoordelijk voor de dood van Karim, maar ik heb niet gestoken. Dat wilde ik niet.' De 44-jarige Taoufik E. uit Den Haag zegt meerdere keren dat hij het verschrikkelijk vindt wat er is gebeurd en dat het hem spijt. 'Elke straf die ik krijg is te kort.' Het Openbaar Ministerie eiste woensdag achttien jaar cel tegen hem en zijn medeverdachte.
E. staat terecht voor de dood van de 40-jarige Karim El Kadi, samen met de 30-jarige Ismael H. uit Marokko.
Het is inmiddels ruim twee jaar geleden dat Karim wordt neergestoken bij de voordeur van de flat waar hij samenwoont met de zus van E., aan de Erasmusweg in Den Haag. Hij overlijdt kort daarna in een ziekenhuis.
Vier maanden na de steekpartij worden H. en E. (44) aangehouden als verdachten. Sindsdien wijzen ze elkaar aan als degene die heeft gestoken.
Het slachtoffer en de zus van E. waren voor de islamitische wet met elkaar getrouwd, maar de vader van E. en zijn zus was het daar niet mee eens. Of dat een rol heeft gespeeld, werd woensdag niet duidelijk bij de inhoudelijke behandeling van de rechtszaak tegen de twee verdachten.
Wel bleek dat de zus van E. zwanger was van Karim. Inmiddels is hun dochtertje geboren. 'Karim had niks verkeerd gedaan', zo zei de officier van justitie. 'Hij had simpelweg de liefde gevonden bij de zus van E, maar dit mocht niet van haar familie. De dood van Karim blijft zinloos.'
Op 26 februari 2023 gaat H. als eerste naar de flat van Karim, nadat E. hem drie weken eerder een foto heeft laten zien en het adres heeft gegeven. Een paar uur later gaan ze allebei nog een keer, maar omdat Karim niet thuis is gaan ze om zes uur 's middags voor een derde keer.
Het slachtoffer moest een pak slaag krijgen, om hem een lesje te leren. Dat was het motief en dat is zo'n beetje het enige waar de twee verdachten het over eens zijn. H. verklaart verwarrend en tegenstrijdig over zijn bewegingen die dag.
Hij beweert dat hij bij het bezoekje halverwege de middag wel naar de bovenste verdieping van het portiek is gegaan om Karim een lesje te leren, maar dat hij aan het eind van de middag juist beneden is gebleven.
E. zegt dat H. beide keren naar boven is gegaan, en dat juist hij beneden bleef. E. zegt ook dat hij H. hoorde vragen 'ben jij Karim?' en meteen daarna het slachtoffer hoorde gillen.
H. zegt dat hij de ijselijke gil van Karim niet heeft gehoord, maar het slachtoffer schreeuwde zo hard toen hij werd gestoken dat de buurvrouw het wel hoorde boven het geluid van haar stofzuiger uit.
De buurvrouw zegt ook dat ze daarna meerdere mensen de trap af heeft horen rennen. Voor het OM duidt dat er op dat beide mannen mogelijk boven aan de deur zijn geweest.
Karim is nog achter het tweetal aangerend, is teruggegaan naar boven om de deur op slot te doen en is daarna onderaan de trap in elkaar gezakt. Hij heeft één steekwond, maar die is zo ernstig dat hij niet meer te redden is. De ene steek heeft de maag, lever, darmen en een nier geraakt.
Na afloop geeft E. 800 euro aan H. en zegt: 'Hier, we praten er niet meer over. Vertel niemand wat jij, wat wij hebben gedaan.' De officier van justitie zegt daarover: 'Na het steekincident leven ze hun normale leven en gaan ze als vrienden met elkaar om.'
De zus van E. is niet bij de zitting aanwezig. Ze laat haar slachtofferverklaring voorlezen. 'De pijn die ik voel is onbeschrijflijk. Karim was een liefdevolle ouder en iemand met wie ik mijn leven wilde delen. Wat het nog moeilijker maakt is dat mijn broer betrokken is.'
Toch voelt ze geen wrok naar haar broer. 'Ik kies ervoor om hem te vergeven. Ik geloof in de kracht van familie en verzoening. Onze kinderen hebben het al moeilijk genoeg en ik wil niet dat ze ook hun oom verliezen.'
De moeder van Karim is minder vergevingsgezind. 'Zijn leven is hem ontnomen op een manier die geen moeder zou moeten meemaken. Hij is van mij afgepakt. Gewelddadig, zinloos, wreed. Het voelt alsof een deel van mijn hart is afgescheurd en nooit meer terugkomt.'
'Hij vierde het leven en u heeft dat van hem afgepakt. U heeft ons gezin verbroken', zo zei ze tegen de verdachten. E. herhaalde dat hij verantwoordelijk is voor 'deze ellende'. 'Ik heb geen recht om vergiffenis te vragen aan de ouders van het kind dat weggenomen is', zo zei hij.
Het Openbaar Ministerie (OM) wees op de verklaringen van de verdachten, die bij elk verhoor een beetje anders waren. De officier geloofde geen snars van het gedraai van het tweetal en wil ze allebei langdurig achter de tralies. 'Beide proberen ergens onderuit te komen door te liegen, te bedriegen en te manipuleren.'
'Het is bijna niet op te noemen wat er allemaal niet klopt aan de verklaring van H.. Het is als een soort sprookjesland waar hij in leeft', stelde de officier.
De officier van justitie betoogde dat H. werd ingehuurd door E. om Karim angst aan te jagen. Mogelijk heeft H. niet goed begrepen wat er moest gebeuren, omdat H. Spaanstalig is en E. dat niet machtig is. Dat Karim klappen moest krijgen, geloofde de officier niet, want er zijn geen klappen gegeven. Er is meteen gestoken.
'Er was een plan, een voorverkenning, de afspraken, het samen optrekken, de verhulling van het wapen, de betaling na afloop. Er is een soort eerwraaksituatie waarin de familie niet kon verkroppen dat de zus een relatie had die de familie niet goed vond.'
Het OM vindt dat de twee schuldig zijn aan het medeplegen van moord. Wie er nou heeft gestoken, maakt volgens het OM juridisch niet uit, al is het logischer dat H. het heeft gedaan. De strafeis is dan ook tegen beide mannen hetzelfde: achttien jaar.
De advocaat van E. bestrijdt dat er sprake was van eerwraak. 'Zijn zusje was ook met haar eerste man getrouwd zonder toestemming van de familie. Dat Karim na haar scheiding zo snel bij haar was ingetrokken daar was hij wel boos over, maar niet zo boos dat Karim dood moest.'
Source: Omroep West Den Haag