Paul Onkenhout en John Schoorl schrijven elke week over een liedje waarvan de titel bestaat uit alleen een voornaam. Waarom sloot zanger Errol Brown van Hot Chocolate Emma af met een hartverscheurdende schreeuw?
Emmaline, Emma, Emmaline
I’m gonna write your name high on that silver screen
Emma, Hot Chocolate (1974)
In 1981 ging de kaalhoofdige en besnorde zanger Errol Brown in een Amsterdamse hotelbar in gesprek met een toonaangevende popjournalist van De Telegraaf, Jip Golsteijn. Brown was de voorman en tekstschrijver van Hot Chocolate, een soepele Engelse hitmachine.
De band had de popgeschiedenis in 1981 al verrijkt met een dozijn daverende hits, Brother Louie, Emma, You Sexy Thing, So You Win Again en Every 1’s a Winner onder meer. De band viel zelfs in de smaak bij de Engelse royals. Een optreden op de pre-weddingparty van Prins Charles en Lady Diana onderstreepte de populariteit.
Soul, disco, reggae in de begindagen: het repertoire schoot alle kanten op, vaak dwars tegen de tijdgeest in. ‘Hot Chocolate is permanent uit de mode’, zei Brown tegen Golsteijn. ‘Ik bén geen punk, ik bén geen liefhebber van discotheken, ik bén geen ouwe rocker. Ik moet mijn eigen weg kiezen, hoe moeilijk die ook te omschrijven is voor de media.’
Met componist/bassist Tony Wilson vormde Brown het fundament van de band. Na hun vertrek uit Jamaica (Brown) en Trinidad (Wilson) leerden ze elkaar kennen in Londen, ze waren overburen. In 1969 slingerden ze een cover, een reggae-versie zelfs, van Give Peace a Chance van de Plastic Ono Band van John Lennon de wereld in. Lennon was er behoorlijk over te spreken en loodste de mannen binnen bij platenmaatschappij Apple. Toen The Beatles een jaar later uit elkaar gingen, kwam er een einde aan de samenwerking, maar het begin was er.
Met Emma bracht Hot Chocolate vijf jaar later een tranentrekker van jewelste uit. Emma is een verhaal over liefde en, vooral, niet ingeloste verwachtingen. Cru gezegd maakt Emma, een ambitieuze actrice, er een eind aan omdat haar carrière op het witte doek niet op gang komt.
Aangedaan vertelt en zingt Brown haar verhaal, met aan het slot een hartverscheurende schreeuw. Jaren later vertelde hij dat hij met het nummer het verdriet over de dood van zijn moeder – zij was destijds pas 38, hij 19 – een weerklank wilde geven. ‘Die schreeuw was echt, zo voelde ik me.’ Tegen Golsteijn van De Telegraaf verklaarde hij zich nader. ‘Je kunt alleen songs schrijven als je ziel je ertoe dwingt. Wat je doet, moet echt zijn.’
Ook nadat de stroom hits halverwege de jaren tachtig was opgedroogd, keerde Hot Chocolate regelmatig terug in de publiciteit. De schijnwerpers gingen weer aan toen in 1997 The Full Monty uitkwam, een film over Engelse fabrieksarbeiders die zich bekwamen in een striptease-act, onder meer begeleid door You Sexy Thing.
Meteen keerde het nummer, met de bekende zin ‘I believe in miracles’, terug in de top 10. Ook regisseurs Quentin Tarantino (Reservoir Dogs, 1992) en Paul Thomas Anderson (Boogie Nights, 1997) gebruikten You Sexy Thing om de sfeer van de jaren zeventig in films te creëren.
Mede daardoor werd Errol Brown een rijk man. Hij bracht de laatste jaren van zijn leven door in zijn tweede huis op de Bahama’s. Daar overleed hij in 2015, aan leverkanker. Hij was 71.
John & Paul
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant