Met een persoonlijke brief proberen huizenzoekers een streepje voor te krijgen bij de verkoper van een woning. Zij denken dat het helpt in de overspannen woningmarkt van vandaag: een mooi verhaal bij een goed bod.
Fotografie Aurelie Geurts
Illustraties Matteo Bal
Smijten met geld is in de woningmarkt van vandaag misschien niet meer genoeg. De kopersbrief is in opmars. De kandidaat-koper doet niet alleen een bod, maar stelt zich in een begeleidende brief ook voor aan de verkoper. Dat persoonlijke verhaal – vaak overgoten met superlatieven over het beoogde droomhuis – moet de verkoper net dat extra zetje geven: gun die woning aan mij, ook als ik niet het hoogste bod heb uitgebracht.
Zo’n 25 kandidaat-kopers stuurden hun brieven naar de Volkskrant, na een oproep van de redactie. Het merendeel van de inzenders had succes met hun schrijven. Zij wonen inmiddels in hun droomhuis. Er bestaat geen onderzoek naar de effectiviteit van het middel of hoe vaak het wordt ingezet. Anekdotisch bewijs is er wel, voor wie praat met huizenzoekers en makelaars. De inzenders weten niet of hun concurrenten óók een brief schreven. Hun devies: baat het niet, dan schaadt het niet.
Kopersbrieven hebben ook hun nadelen. In de Verenigde Staten ligt het fenomeen al jaren onder vuur. Al die persoonlijke informatie zet de deur open voor discriminatie, bijvoorbeeld op basis van ras of seksuele voorkeur. Bovendien heeft niet iedere huizenzoeker veel vrolijks te melden, bijvoorbeeld na een echtscheiding. En wat blijft er over voor de koopkandidaat die niet uitblinkt in taal? Of als je alles in een brief aan een onbekende hebt opgebiecht en het hoogste bod blijkt toch gewoon prioriteit nummer één ? De inhoud van de kopersbrieven laat zich indelen op drie thema’s.
We kunnen niet stoppen met dromen van dit plekje aan de Vecht.
Marleen Portengen en Job van Rooij
U verkoopt niet zomaar een huis, schrijven Marleen Portengen (32, procesmanager) en Job van Rooij (32, dataconsultant) aan de eigenaren van een woning aan de rivier de Vecht in Utrecht. Het is een ‘kans waarvan je intuïtief aanvoelt dat je haar moet grijpen’. Marleen is namelijk als ‘vrolijke meid’ zelf opgegroeid in een huis aan de Vecht in Weesp. ‘Stiekem wil zij niets anders dan weer een achtertuin aan het water. Zoals haar vader altijd zei: waarom zou je op zomervakantie gaan als je aan ‘Playa aan de Vecht’ woont?’
Als het huis inderdaad aan hen zou worden verkocht, kan ‘een fantastische jeugd gevuld met waterpret door worden gegeven aan (hopelijk) een volgende generatie. Een duik in het water, een rondje varen... Wij zien het al helemaal voor ons.’
Sanne (30, docent Nederlands) en Hans (35, kwaliteitscontroleur voeding) hebben een ander huis in het vizier. Zij schrijven aan de kopers ‘net zo verliefd op jullie huis te zijn als wij dat nog steeds op elkaar zijn’. Een verhuizing is een ‘toekomstdroom’. ‘Wat een lekker plekje zeg. We zitten heerlijk op de bank met de voetjes omhoog. Even later in de keuken snijdt de een de groentes en trekt de ander alvast een fles wijn open. Wat moet je anders in zo’n fantastische woonkeuken?’
Een stel uit Drenthe (een kunstenaar en docent economie die anoniem willen blijven) probeerde met hun brief (met succes) hun ‘droomboerderij’ in Drenthe te veroveren. ‘Als kind tekende ik precies zulke huizen, oude boerderijen met gekleurde luiken en een Engelse tuin. De magische adem van de Drentse natuur, de mysterieuze hunebedden en mystieke Witte Wieven hebben ons altijd gegrepen.’
De Amsterdamse Daphne (freelance redacteur) en David (accountmanager sales) waren ‘verkocht vanaf het moment dat we jullie huis binnenstapten. We wisten het meteen zeker: hier willen we wonen! De massief eiken vloer, de schouw met houtkachel: prachtig. De gezellige, lichte eetkeuken: geweldig. In de tuin kwam de geur van bloemen ons tegemoet. Ook onze katten worden daar heel gelukkig. We zagen het kattenluikje al zitten.’
Een schrijver uit Leiden die anoniem wil blijven (en die het huis niet kreeg): ‘Het rustige straatje met de perenboom spreekt ons enorm aan. We zien het al helemaal voor ons om op regenachtige dagen boeken te lezen in de vensterbank.’
Iets kritischer schrijven Noeska (38, psycholoog) en Timo (36, ICT’er) over de aangeboden woning in Zaandam: ‘Het huis zelf zouden we hier en daar onder handen nemen. We fantaseren al over onze verbouwplannen om er zo ons droomhuis van te maken.’
Wij zullen die ‘leuke nieuwe buren’ zijn. Dat zijn wij in onze flat nu ook.
Ron en Klaasje
Ron (ambtenaar) en Klaasje (docent) uit Holtenbroek schreven de verkoper (van hun huidige huis) dat zij ‘weten dat de markt voornamelijk om de euro’s draait tegenwoordig. Maar we willen u ook graag vertellen wie we zijn. Wij zouden het namelijk zelf heel vervelend vinden om een huis waar we zoveel tijd in hebben gestoken, te verkopen aan een volslagen onbekende.’
Klaasje deelt zo’n beetje alle interesses met de verkoper, zo concludeerden ze toen ze de woning bezichtigde en de vele verzamelobjecten, de grote platenkast en de foto van een hond in de woonkamer zag. ‘Zij is ook een enorm Star Wars-fan, een obsessief muziekliefhebber en een enorme hondenvriend.’
‘Laten wij u ook op het hart drukken dat wij ‘de leuke nieuwe buren’ zullen zijn voor uw buren. We hoorden van uw makelaar dat u heel prettig contact met ze heeft. Wij zullen die traditie voortzetten. In onze flat hebben we ook een heel goede band met onze buren. We zijn bijvoorbeeld de verzamelplaats van reservesleutels.’
De Haagse Merel (25, maatschappelijk werker) laat de verkoper weten dat zij ‘na lang sparen nu klaar is om mijn eerste eigen woning aan te schaffen. Dit knusse appartement, waar ik tijdens de bezichtiging gelijk verliefd op werd, zou voor mij de perfecte eerste woning zijn om een nieuw hoofdstuk in mijn leven te beginnen.’
Voor een stel uit Leiden past de aangeboden woning helemaal in hun agenda: ‘Wat zou er nu mooier zijn dan om eind oktober, direct na onze huwelijksreis, de sleutels van ons nieuwe huisje in ontvangst te nemen?’
De Amsterdammer David zou het liefst weer in de buurt van het Westerpark wonen, net als in zijn studententijd. ‘Hoe leuk is het als hij dan straks weer thuiskomt?’, schrijft zijn Daphne. ‘De locatie is perfect: veel van onze vrienden en ook wat familie wonen in BoLo (de wijk Bos en Lommer, red.).’
Een huurster uit Leiden schrijft over het ‘slecht geïsoleerde huurappartementje van 30 vierkante meter’ waar ze al vier jaar samen met haar partner woont. ‘We kijken er enorm naar uit om ons eigen plekje te hebben, waar we niet afhankelijk zijn van de grillen van een huisbaas.’
Een Zuid-Hollands stel haalt getuigen aan die hun liefde voor het koophuis kunnen bevestigen: ‘Al onze vrienden, familieleden, collega’s en een toevallige voorbijganger in de trein hebben de foto’s moeten bekijken en moeten aanhoren hoe prachtig we het huis vinden.’
Net als u hebben wij affiniteit met monumenten.
Thomas van der Gronde en Beatrice Puijk
Beatrice Puijk en Thomas van der Gronde hadden het vooraf uitgezocht: de verkoper van het charmante huis in het Gooi had zelf ook wat met duurzaamheid, monumenten en de filmwereld. Dus besteedden ze precies daar extra aandacht aan in hun brief, na twee jaar vruchteloos bieden op andere huizen. ‘Wij hebben affiniteit met monumenten. Beatrice werkt in de monumentenzorg en is onder meer betrokken bij het aansluiten van dierenverblijven in een historische dierentuin op een warmtenet. Thomas is cameraman voor film en tv.’
‘Bij deze brengen we graag een bod uit op deze parel van de buurt. Het is een prachtige woning, goed onderhouden en zorgvuldig verduurzaamd. Dat is uniek, want verduurzaming blijft een uitdaging bij monumentale panden.’
Ook Ron en Klaasje uit Holtenbroek keken goed naar wie de verkoper was. ‘Mogen we u even complimenteren met uw smaak?’, schrijven zij. ‘We hebben bij meerdere meubelstukken, zoals uw prachtige stoel en indrukwekkende platenkast, gedacht: ‘Nou, die mag meneer wel laten staan.’’
Een koppel uit Amersfoort (onderzoeker en grafisch vormgever) gaf eveneens hun ogen de kost tijdens de bezichtiging: ‘Het is duidelijk dat jullie de woning goed hebben onderhouden (en een goede smaak in bordspellen hebben).’
Noeska en Timo uit Zaandam beseffen dat het voor de verkoper van een huis ‘ook niet altijd makkelijk is. Een huis verkopen brengt een dubbel gevoel met zich mee, zo voelt het voor ons althans. Een huis vult zich met herinneringen en daar verhuis je maar een deel van mee.’
Emma uit Amsterdam, grafisch vormgever (niet het hoogste bod, maar het persoonlijke verhaal gaf de doorslag) leefde zich ook in. ‘Helaas is de reden waarom dit huis verkocht wordt voor u een verdrietige aangelegenheid.’
Mary Berns kon zien dat de verkopers van hun huis in Renkum ‘erg trots’ waren op hun woning. Zij gaf hun graag gelijk: ‘Wat een mooi, karakteristiek en monumentaal huis hebben jullie. We gaan er alles aan doen om dat karakter zo te behouden.’
Ook een jong gezin uit de regio Utrecht sprak zijn bewondering uit over de eigenaar: ‘De woning is met zoveel zorg en liefde onderhouden, met zoveel oog voor de originele staat – we weten maar al te goed dat dat niet altijd de snelste en goedkoopste optie is.’ En geruststellend: ‘Het zal voor jullie wellicht niet makkelijk zijn om na zo’n lange tijd afscheid te nemen van dit huis. Met deze brief willen we laten weten dat we er, als wij het zouden mogen overnemen, de komende decennia goed voor zullen zorgen.’
Uit de ervaring van makelaars en kopers is een aantal tips voor een goede kopersbrief op te stellen.
Geef de verkoper een duidelijk beeld van wie je bent, van je werk tot de omvang van je huishouden. Voeg eventueel een foto toe. Beschrijf waarom deze woning je zo aanspreekt, bijvoorbeeld wat betreft de locatie, tuin of het aantal slaapkamers.
De verkoop van kleinere huurwoningen door beleggers heeft de gemiddelde huizenprijs in het eerste kwartaal van dit jaar met bijna 2 procent doen dalen. Dat blijkt uit cijfers over het eerste kwartaal van makelaarsvereniging NVM.
De Achterhoekse gemeente Bronckhorst verruimt de regels voor woningbouw op het eigen erf. Hoe meer verkrotte schuren er worden gesloopt, hoe meer woningen de bewoners mogen bouwen. ‘Zo kom ik toch nog in de Quote 500.’
Op de vlucht voor de hoge huizenprijzen kopen Nederlanders steeds vaker een woning in het goedkopere Duitsland. Aan een van de mooiste laantjes van Hoch-Elten wonen inmiddels meer Nederlanders dan Duitsers. ‘Ze zijn welkom, maar het zou wunderschön zijn als ze meer integreren.’
Source: Volkskrant