Nadat Real stadgenoot Atlético na het nemen van strafschoppen had uitgeschakeld in de Champions League, maakte Antonio Rüdiger ogenschijnlijk een ‘keelsnijgebaar’ naar Atlético-fans. Wie is deze verdediger van Real Madrid, die het nu in de kwartfinale opneemt tegen Arsenal?
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Real Madrid-coach Carlo Ancelotti zag dat de jonge Braziliaan Endrick ineens bedrukt keek toen hij te horen kreeg dat hij de vijfde strafschop moest nemen in de strafschoppenserie tegen Atlético Madrid. Het Metropolitanostadion vol opgefokte Atlético-supporters was ook een vrij heftig decor. Direct wees Ancelotti naar Antonio Rüdiger. ‘Toni, jij neemt ‘m.’ De 32-jarige centrumverdediger knikte en trapte de strafschop tegen de touwen waardoor Real zich kwalificeerde voor de kwartfinale van de Champions League.
Toch was niet het beeld van de extatisch juichende Rüdiger dat later viraal ging, maar een foto van Rüdiger die na afloop met zijn duim naar zijn keel wees en zijn tong uitstak. Vanwege die pose startte de Uefa een onderzoek, ook Kylian Mbappe en Dani Ceballos zouden provocerende uitlatingen hebben gedaan richting het Atlético-publiek, maar het was de foto van Rüdiger die rondging. Uiteindelijk kwamen ze er van af met een boete en een voorwaardelijke schorsing waardoor ze dinsdagavond kunnen meespelen tegen Arsenal.
Rüdiger is wel vaker onderwerp van discussie. Hij heeft een mooie carrière die hem eerder langs Stuttgart, AS Roma en Chelsea voerde, won tweemaal de Champions League, haalde met Duitsland de halve finale op het EK afgelopen zomer in eigen land.
Rüdiger heeft zogeheten harde voeten, hij is aan de bal geen wonder van techniek, maar compenseert dat met duelkracht, onverschrokkenheid en fitheid. Hij verovert ballen en levert ze in bij de artiesten, helpt jonge ploeggenoten, beschermt de sterren, hij trapt belangrijke strafschoppen erin en besliste vorige week met een machtige kopbal ook nog de bekerthriller tegen Real Sociedad waardoor Real in de bekerfinale staat.
Maar wat hij ook doet is opzichtig zuigen, provoceren, schoppen, meppen, knijpen en blessures simuleren. ‘Ik wil niet ieders vriendje zijn’, sprak Rüdiger in een interview met de Duitse televisiezender Sport 1. ‘Ik hou ervan om irritant te zijn. Ik móét in het hoofd kruipen van mijn tegenstander om op mijn best te zijn. Ik gooi er tijdens een wedstrijd een hoop trashtalk uit.’
Tijdens een eerdere Madrileense derby kwam in beeld hoe hij de tepel van Atlético-spits Alvaro Morata omdraaide. In de Champions League-finale tussen Chelsea en Manchester City in 2021 brak Rüdiger de neus en oogkas van City-sterspeler Kevin de Bruyne met een bodycheck die Ziggo Sport-analist en oud-spits Marco van Basten ‘crimineel’ noemde.
Rüdiger interesseert dat ogenschijnlijk niet, hij blijft spelen met de agressiviteit van een valse vechthond. Vechten voor de winst was normaal in zijn jeugd. Hij groeide op in de Zuid-Berlijnse wijk Neukölln, waar de laatste jaren steeds meer studenten, hipsters en toeristen rondlopen, maar dat in zijn jeugd synoniem was voor ‘probleemgebied’. Zijn zevenkoppige familie woonde op de 16de verdieping van een sociaal woningblok. Rüdiger was vooral buiten op het beton van de Dieselstrasse waar hij voetbalde en vocht, soms een combinatie van die twee. ‘De buurt heeft mij getekend’, vertelde Rüdiger in de Spaanse krant AS. ‘Waar ik woonde, leefden veel illegale vluchtelingen. Vechten was iets normaals. Alleen de sterksten overleefden. Niemand kon je helpen in de straten van Neukölln. Je leerde om nooit op te geven.’
Hij speelde op kapotte sandalen om een broodje kebab. Zijn uit Sierra Leone gevluchte moeder noemde hem ‘mijn soldaat’, buurtgenoten doopten hem tot Rambo. Net als de filmheld was hij hard, meedogenloos, maar had hij ook een groot hart. Moest een oude vrouw geholpen worden met boodschappen dragen dan verliet Rudiger spoorslags het voetbalpotje, ook al keek zo’n vrouw hem soms verschrikt aan.
Extraatjes waren er niet bij in zijn jeugd. Rüdiger vroeg een keer een paar euro voor een schooltripje, maar zijn moeder zei ‘nee’ met een schaamtevolle blik. Die blik was zijn brandstof om het te maken als profvoetballer.
Hij had misschien niet de techniek, maar wel de mentaliteit om het te maken als profvoetballer. Zijn halfbroer Sahr Senesie was hem vooruitgesneld naar de Duitse topclub Borussia Dortmund en speelde er 24 wedstrijden in het eerste. Rüdiger voelde er minder vertrouwen.
Bij VfB Stuttgart mocht hij meetrainen bij het eerste, waar destijds Khalid Boulahrouz een belangrijke verdediger was. Een enthousiaste, vrolijke jongen, zo herinnert Boulahrouz zich. ‘Hij was niet zo enorm aanwezig en emotioneel als hij nu soms overkomt. Hij had passie voor het spel, kwam over als een sociaal type. Het is enorm knap dat hij zover is gekomen en al zo lang op zo’n hoog niveau speelt. Hij is snel en opvallend sterk, terwijl hij eerder pezig dan gespierd is. Ik bedoel: hij heeft niet het lichaam van Haaland. Hij verdedigt technisch heel goed op de bal, hij laat je niet met rust, is als een irritante vlieg die de hele tijd terugkomt hoe vaak je hem ook wegslaat.’
Rüdiger verloor ook belangrijke wedstrijden, zeker met het Duitse elftal. Hij sprintte met absurd hoog opgetrokken benen tegen Japan op het WK 2022 bij een 1-0-voorsprong. Duitsland verloor, werd uitgeschakeld en Rüdiger was door zijn ‘arrogante’ loopje de gebeten hond.
In alle landen waar hij speelde, werd hij racistisch bejegend. Rüdiger reflecteerde erop in een aangrijpend relaas op website The Players Tribune: ‘Er wordt altijd gezegd: ‘Het is een incident. Het zijn een paar idioten.’ En eens in de zoveel tijd is er een grote socialemediacampagne. Iedereen plaatst ‘stop racisme’ op Instagram en voelt zich dan goed over zichzelf. Nooit verandert er echt iets. Misschien omdat het niet ‘een paar idioten’ zijn die iets roepen. Misschien omdat het probleem veel dieper zit.’
Steeds meer zet hij zich ook in voor Sierra Leone, het land waar zijn ouders vandaan vluchtten voor de burgeroorlog. Hij steunt er goede doelen en ging in hoofdstad Freetown kijken bij het elftal van mensen met een amputatie.
Als voetballer werd hij afgeschreven bij Chelsea, en gezien als een breedteversterking bij Real. Ancelotti schrijft hem inmiddels als eerste op als hij zijn opstelling maakt. Hij is mateloos populair bij de aanhang van Real. Boulahrouz vindt dat Rüdiger niet moet worden beoordeeld op gebaren of emotionele oprispingen. ‘De Uefa moet echt kappen met die onderzoeken daarnaar. Toeschouwers mogen alles, en als speler mag je helemaal niets meer, zelfs als je je shirt uittrekt krijg je geel. Voetbal is toch ook emotie. En bij voetbal hoort ook fanatiek verdedigen. Zonder spelers als Rüdiger wordt het toch echt erg saai allemaal.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant