Verenigde Staten Hoofdstad Washington is boos. Tachtig procent van de inwoners stemde in november op Kamala Harris. Veel van de brokstukken van de sloop door de tweede regering-Trump vallen hier neer.
Aan de T-shirts en petten op de demonstratie in Washington is zaterdag te zien dat dit voor veel aanwezigen verre van hun eerste politieke evenement is. „Harris-Walz” shirts zijn populair, net als die van Democratische kandidaten voor andere posten. Vakbondsleden staan te flyeren, veel mensen dragen shirts met slogans voor abortusrechten, migratie, het klimaat en tegen racisme. Lhbti-vlaggen wapperen tussen die van Canada en Oekraïne. Er loopt een man met een petje: „I miss Obama.”
De spandoeken en kartonnen borden met handgeschreven kreten zijn vrijwel allemaal vers. „F’Elon & the felon,” tegen Musk en de veroordeelde crimineel Trump. Afbeeldingen van Trump, Musk, vicepresident JD Vance en minister van Defensie Pete Hegseth als nazi’s. Trump tongend met Vladimir Poetin. En vooral veel slogans onder de noemer ‘Hands Off’, het thema van de protesten op zeker duizend plekken in de Verenigde Staten. Demonstranten willen Trumps handen ver van hun sociale zekerheid, hun universiteiten, hun grondwet en hun baarmoeders.
Hoofdstad Washington is boos. Tachtig procent van de inwoners stemde in november op de Democratische kandidaat Kamala Harris. Veel van de brokstukken van de sloop door de tweede regering-Trump landen hier: het ontslag van ambtenaren, het aanpakken van wetenschappelijk onderzoek en het ontmantelen van musea. Maar de opkomst lijkt niet de twintigduizend die de organisatoren voorspeld hadden. Volgens de aanwezigen is dat omdat veel mensen bang zijn.
Meena (25) die voor de federale overheid werkt en daarom niet met haar hele naam in de krant wil, ziet dat „veel collega’s verlamd zijn door de onzekerheid over hun baan en door Trumps wraakzucht tegen al zijn vermeende vijanden”. „Angst is zijn doel.” Ze zit in een kort rokje op haar knieën voor het Washington-monument, de 152 meter hoge obelisk die het middelpunt van de stad en van dit protest vormt, met een zwarte viltstift de letters van haar protestbord in te kleuren. „Als het echt om criminelen ging, waarom hebben er dan een verkozen.” Een verwijzing naar Trumps verkiezingsbelofte dat hij criminele migranten zou deporteren.
Ze had haar bord nog niet af omdat ze tot op het laatste moment niet wist of ze zou gaan. „Ik voel me nu oké hier, maar ik was bang dat ze het protest gewelddadig zouden neerslaan. Naar mijn werk gaan is op dit moment elke dag stressvol, hier komen voelde nog veel zwaarder.”
De politie laat zich niet zien en de sfeer is gemoedelijk. Mede door de hoge gemiddelde leeftijd: dit is duidelijk een protest van oudere witte mensen die zich zorgen maken over hoe hun land afglijdt en die niet langs de zijlijn willen staan. Voor makelaar Sharon Bregel (68) is het een dagje uit. Ze is met zes vriendinnen van haar Rotaryclub in buurstaat Maryland hier naartoe gereden en heeft zich verkleed als vrijheidsbeeld.
„Ik geloof nog steeds niet dat die man opnieuw onze president is. In zijn eerste termijn waren er tenminste nog vangrails: onafhankelijke Republikeinen, werkelijke oppositie, het Hooggerechtshof”, zegt zij. „Protesteren haalt misschien ook niet veel uit, maar het is het enige wat we kunnen doen om te laten zien wat voor illegale dingen hij allemaal doet en dat het land niet achter hem staat. Dit voelt in ieder geval beter dan in mijn eentje naar de televisie schreeuwen.”
William Young (47), predikant in een zwarte kerk in Washington, neemt als activist deel aan veel protesten. Vrijdag nog stond hij bij de rechtbank in Maryland om op te komen voor Kilmar Abrego Garcia, de Venezolaanse man die ‘per ongeluk’ naar El Salvador werd gedeporteerd. Hij is verbaasd dat zijn groep zaterdag een van de weinige gezelschappen met veel zwarte demonstranten is. „Mensen zijn bang”, denkt hij. „Ze voelen zich verslagen.”
„Toen Trump tien jaar geleden op het politieke toneel verscheen, wisten we meteen dat zijn ideeën de Afro-Amerikaanse gemeenschap als eerste en als hardste zou raken. Hij heeft ons al vijftig jaar terug in de tijd gezet, met het afstraffen van diversiteitsbeleid en zijn racistische deportaties. We moeten zorgen dat we niet honderd jaar teruggaan. Een demonstratie zal dat niet voor elkaar krijgen. Hij is nog maar drie maanden terug in het Witte Huis, dit moet een protest met een hele lange adem zijn.”
Demonstranten verzamelen zich op de National Mall voor het nationale „Hands Off!”-protest tegen de Amerikaanse president Donald Trump en zijn adviseur, Tesla-CEO Elon Musk, in Washington.
Wat kunnen we verwachten van weer vier jaar Trump?
Source: NRC