Home

Bij vuurwerk geldt: wie knalt, betaalt

De lezersbrieven, over het vuurwerkverbod, de schoonheid van oudere vrouwen, Gaza, Cocaïnegebruik, onnatuurlijke kunstjes van dieren en lessen van de geschiedenis.

Als de VVD na jarenlang traineren nu eindelijk bereid is akkoord te gaan met een vuurwerkverbod, om vervolgens meteen weer zoveel obstakels op te werpen waardoor dat verbod bij de komende viering van Oud en Nieuw nog niet ingevoerd kan worden, dan zullen oogartsen, verpleegkundigen, brandweerlieden, politiemensen en alle andere hulpverleners en belanghebbenden zich daarbij morrend en vertwijfeld moeten neerleggen.

Maar dit bedroevende vertoon van onmacht biedt wel perspectief voor een regeling om de zogenaamde ondernemers, die met de verkoop van hun gevaarlijke en milieu verpestende vuurwerk elk jaar weer meer verkopen, ‘schadeloos’ te stellen nadat zij in de eerste maanden van dit jaar in allerijl weer enorme voorraden hebben aangelegd. Volgens hun eigen berekening is daar bijna een miljard euro mee gemoeid: met een forse opslag op de verkoop van hun voorraden zouden degenen die het niet kunnen laten de samenleving nog een laatste keer te terroriseren zelf voor de kosten opdraaien.

Het zal toch niet waar zijn dat mensen die zich nog nooit hebben ingelaten met het afsteken van vuurwerk via de belastingen moeten opdraaien voor het ‘schadeloos’ stellen van verkopers die hun dubieuze maar lucratieve handeltje elk jaar weer zien groeien.

Een mooier voorbeeld van ‘de vervuiler betaalt’ is er niet. Lijkt me een heel redelijk voorstel, toch VVD?
Redmar Kooistra, Woerden

Prachtige doorleefde lijven

Het is absurd hoe er door veel mensen naar oudere vrouwen gekeken wordt. Het is idioot hoe groot het verschil is met oudere mannen. Het is walgelijk dat zo veel mannen zo naargeestig normaal blijven doen over hun eigen oppervlakkigheid. Het is kloten hoezeer het in onze vrouwenhoofden blijft spoken dat we niet mooi genoeg meer zijn van buiten.

Ik weet er alles van. En we kunnen stoppen met bijdragen aan de illusie dat knap hetzelfde is als jong. Dat het vlakke van de jeugd, de belofte van voortplanting, meer geld en aandacht verdient dan zingeving en wijsheid.

We kunnen allemaal helder water naar deze troebele zee van onzin dragen. Met een beetje pijn, maar met zo veel meer vervulling en ware schoonheid in onze prachtige, doorleefde lijven.
Rachel Cornelissen, Nijmegen

Gaza

We zijn blijkbaar opgehouden schande te spreken van de genocide in Gaza. Schande.
Maarten Versteegh, Doesburg

Cocaïne

Onbegrijpelijk. Op bladzijde 8 van het Magazine van 5 april staat een noodkreet over een aan drugs verslaafde broer. En op pagina 9 krijgt columnist Tobi Lakmaker het podium om over ‘heel veel cocaïne’ te schrijven alsof dat weliswaar oerstom, maar vooral heel normaal is. Echt een misser! Cocaïne gebruiken is niet normaal. Het kan mensen de puree in helpen en hun naasten veel verdriet doen.
Froukje Hoobroeckx, Utrecht

Onnatuurlijke kunstjes

De dieren in het Dolfinarium Harderwijk mogen geen onnatuurlijke kunstjes meer doen. Of dat goed is voor de dieren of niet, laat ik in het midden. Ook de vraag of de dieren deze onderbrekingen van hun saaie gevangenschap misschien wel prettig vinden, laat ik onbeantwoord. Maar wel graag ook bijvoorbeeld paardendressuur en alle hondenkunstjes (Geef poot!) onder dezelfde regeling laten vallen.
Ko Hoogmoed, Castricum

Leren we dan nooit

Donald Trump heeft nieuwe importtarieven aangekondigd. Een maatregel die hij heeft gepresenteerd als bescherming van de Amerikaanse economie, maar de geschiedenis leert ons iets heel anders.

In 1828 voerde de VS de zogenoemde Tariff of Abominations in. Een zware importheffing die leidde tot enorme spanningen tussen het industriële Noorden en het agrarische Zuiden. South Carolina dreigde zelfs met afscheiding en het land balanceerde op de rand van crisis.

Ruim honderd jaar later, in 1930, volgde de beruchte Smoot-Hawley Tariff Act. Deze verhoogde invoerrechten op duizenden producten. Het resultaat? Internationale vergeldingsmaatregelen, een kelderende wereldhandel, en een verergering van de Grote Depressie.

En nu, opnieuw bijna een eeuw later, staan we op het punt dezelfde fout te maken. Hoge tarieven mogen dan politiek aantrekkelijk lijken, maar ze veroorzaken inflatie, handelsoorlogen en economische instabiliteit. Niemand lijkt te willen leren van het verleden, misschien omdat er niemand meer leeft die de gevolgen toen bewust heeft meegemaakt.

Als we niet oppassen, schrijven we opnieuw een hoofdstuk in het geschiedenisboek. Eentje dat we eigenlijk allang hadden moeten kennen.
Piet Post, Arnhem

Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl

Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.

Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next