Vraag vanuit de Eva-redactie: kent er iemand nog een PVV-stemmer, wel met bedenkingen graag? Van Eva Jinek mochten er woensdagavond twee in het publiek plaatsnemen om te vertellen over hun bedenkingen tegen de stuntelende minister Marjolein Faber en haar geen-lintjes-of-toch-wel-lintjes-gekonkel. Aapjes kijken, zo voelde het een beetje; o ja, aan deze Bert en Damien zijn alle toestanden te danken.
PVV-stemmer Bert komt uit het politieke midden en is daar ook naar op zoek, want, kumbaya kumbaya: ‘Als we nog sterker tegenover elkaar komen te staan, lossen we ook niks op.’
De bedenkingen van Bert en Damien waren precies dezelfde als de bedenkingen die we de hele talkshowavond al hoorden, in het extra lange item dat net zo cirkelde als het lintjesdebat dat al deed: Faber was, dixit Frans Timmermans eerder die dag, ‘de grootste prutser die ooit in vak K had gezeten’. De consensus, aan alle talkshowtafels woensdag: de slachtoffers van dit alles zijn die nobele, zoete vrijwilligers, voor hen vond Timmermans het later aan tafel in Bar Laat, het ‘allerergst’. Dat aan Fabers lintjesgedoe mogelijk racistisch denken ten grondslag ligt, daar had niemand openlijk z’n bedenkingen over.
Oppositieleider Timmermans had een glansrol in het debat, zei voormalig Telegraaf-hoofdredacteur Sjuul Paradijs in Eva, ‘misschien was hij zo vlijmscherp door de kilo’s die hij kwijt is’. Het leek volgens hem echt alsof Timmermans er lol in begon te krijgen, hij begon Wilders’ taal te spreken.
Die lol werd later in Bar Laat wat pijnlijk overmoedig, Timmermans was daar dat jongetje in de klas dat een keer de populaire lachers op zijn hand heeft en vervolgens van geen ophouden weet. Zijn commentaar op de debatbijdrage van BBB-voorvrouw Caroline van der Plas, die woensdag: ‘Ze moeten me dwingen om naar haar te luisteren, want ik vind het zo’n onzin wat eruit komt!’
Pak je rust Frans, dacht ik, en ik schakelde over naar Laat je niet gek maken (PowNed), waarin Mark Baanders in het kader van de steeds langere wachtlijsten voor de ggz – een op de vier Nederlanders kampt met psychische klachten – de vraag opwerpt of het allemaal niet wat efficiënter kan, die geestelijke gezondheidszorg. De mogelijke oplossing: de aanpak van het gelikte Engelse koppel Nik en Eva Speakman, die met hun Visual Schema Displacement Therapy slechts ‘een kwartiertje’ nodig hebben om de door misbruik ernstig getraumatiseerde Britt (21) van haar PTSS af te helpen.
Alomtegenwoordige bedenkingen, natuurlijk, tegen die wondermethode, waarmee The Speakmans snel-snel-snel een ander licht werpen op Britts trauma’s. Zelfmoordpoging gedaan? ‘Thought so’, zegt Eva Speakman, ze krast wat met een marker op een flip-over, is bikkelhard wanneer ze Britts trauma’s weg relativeert.
In de zes weken die volgen ontvangt Baanders, wat een betrokken lieverd in deze reportage, hoopvolle berichten van Britt. Ze is gaan winkelen, doet weer dingen met vriendinnen, haar ogen glinsteren. Wondertelevisie waarvoor ik mijn bedenkingen graag laat varen.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant columns