Een hele middag klooien in de keuken terwijl haar dierbaren dicht in de buurt hun eigen ding aan het doen zijn. Voor Janneke Vreugdenhil is dat het summum van geluk.
Mijn definitie van geluk? Een hele middag klooien in de keuken terwijl mijn dierbaren dicht in de buurt hun eigen ding aan het doen zijn. Dit keer kon het echt niet op. Om te beginnen was het een van de eerste dagen dat de balkondeuren open konden staan, zo zacht was het weer. Ten tweede had ik even geen dringende deadlines en dus alle tijd en rust om te koken. Ten derde had mijn jongste, die sinds twee jaar op kamers woont, het plan opgevat om samen met een studievriend een middag te komen knutselen aan mijn keukentafel, waarna die gasten vanzelfsprekend ook meteen zouden blijven eten.
Knutselen ja. Dat doet hij anders nooit. Maar bij het leegruimen van de zolder van oma en opa was een grote vergeelde doos tevoorschijn gekomen met daarop een afbeelding van de HMS Beagle, het schip waarmee Charles Darwin van 1831 tot 1836 de wereld rondzeilde. Een good old bouwpakket. Toen Pep de doos openmaakte en al die kleine, perfect uitgezaagde stukjes vederlicht hout zag, vergat hij blijkbaar even dat hij als kleuter al een bloedhekel had aan gepiel met lijm en verf en kwastjes en stiften. In elk geval zat hij nu mét lijm en mét kwastjes, en met vriend Dani, op twee stappen van mijn kookeiland vandaan, te fröbelen.
Omdat hij deed alsof dat de normaalste zaak van de wereld was, deed ik dat natuurlijk ook. Hij hoefde heus niet precies te weten hoe zielsgelukkig hij mij hiermee maakte – niets zo vervelend als een moeder die al te nadrukkelijk van je houdt. Ik deed gewoon mijn ding, hij en Dani deden hun ding, balkondeuren open, niks aan het handje. Alleen wie heel goed oplette had kunnen zien hoe ik tijdens het snijden van de uien, de gember en de knoflook mijn oren gespitst hield op het gesprek aan de keukentafel. Het is een van de redenen waarom ik het zo heerlijk vind om de vrienden van mijn kinderen over de vloer te hebben: via hen hoor ik verhalen over mijn kuikens die ze mij zelf nooit vertellen. Een andere is: hoe meer hongerige studentenmonden te voeden, hoe fijner.
Iemand zin in een tosti? Ja, lekker. Ik heb nog een stuk appeltaart staan. Zal ik dat anders even opwarmen? Nou, graag. Slagroom erbij? Biertje? Oké, er bleek alleen nog alcoholvrij bier in huis, maar dat was eigenlijk ook maar beter voor de Beagle, waarvan het skelet langzaam maar zeker vorm begon te krijgen. Intussen stond op het fornuis een pan met peulvruchtencurry te pruttelen en bleek mijn voorraad garam masala, waarmee ik de curry had willen afmaken, op te zijn. Dus roosterde ik een handvol specerijen als kardemom, kaneel, komijn, kruidnagel en peperkorrels in een pan en maalde ze daarna tot poeder. En toen maakte Dani een opmerking die mijn toch al niet geringe geluksgevoel van deze middag naar ongekende hoogte tilde. Hij zei: „Het ruikt hier naar de keuken van mijn Pakistaanse oma.”
Epiloog: het skelet van de Beagle staat nu in een hoek van de kamer in de weg te staan, wachtend op een nieuwe knutselmiddag. Ik wacht geduldig mee.
Dit is beslist geen traditionele curry, maar een recept dat onder mijn handen ontstond. Ik had nog allerlei blikjes en potten peulvruchten in de kast staan, waaronder zwarte kikkererwten, mungboontjes en lupinebonen. In de vriezer vond ik een halve zak edamame, en zo werd het een multipeulvruchtencurry. Maar u kunt hem ook maken met bijvoorbeeld alleen kikkererwten en edamame. Laat vooral de tarka niet weg, de hete specerijenolie die op het laatst over de curry wordt gegoten; dat is de ster van dit gerecht. Als u nergens kerrieblaadjes kunt krijgen, maak hem dan met alleen chilipeper en mosterdzaad.
Voor 4 personen:
3 el plantaardige olie; 2 uien, gesnipperd; 2 stengels bleekselderij, in kleine blokjes; 4 teentjes knoflook, fijngesneden; 6-7 cm gemberwortel, fijngesneden; 1 rode chilipeper, met of zonder zaadlijst, fijngesneden; 2 tl korianderpoeder; 2 tl komijnpoeder; 1 tl geelwortelpoeder; 5 kardemompeultjes, gekneusd; 2 kruidnagels; 1 tomaat, in stukjes; 400 ml kokosmelk; ongeveer 500 g peulvruchten uit pot of blik, uitgelekt en afgespoeld; 150 g (diepvries) edamame; 100 g spinazie; 1 tl garam masala, half bosje koriander, grof gesneden
Voor de tarka:
2 el plantaardige olie; 1 rode chilipeper, in ringetjes; 1 tl zwart mosterdzaad; 3 el verse of bevroren kerrieblaadjes of 1,5 el gedroogde
Voor erbij:
losgeroerde Griekse yoghurt; 1 citroen in parten; salade van 200 g spinazie aangemaakt met sap van 1 citroen, 3-4 el olijfolie en zout en peper; warme naan
Verwarm de olie in een zware pan op hoog vuur, voeg de ui en een snuf zout toe en bak al omscheppend 2 minuten. Draai het vuur laag en laat de ui heel zachtjes 15 – 20 minuten fruiten tot hij heel zacht en zoet is.
Voeg de bleekselderij, knoflook, gember en chilipeper toe en bak een paar minuten mee.
Zet het vuur hoger en bak koriander(poeder), komijn, geelwortel, kardemom en kruidnagel al omscheppend 1 minuut mee.
Voeg de tomaat, een halve theelepel zout en 150 ml water toe. Blijf een paar minuten roeren tot de inhoud van de pan sauzig wordt. Schenk de kokosmelk erbij, laat opnieuw aan de kook komen, draai dan het vuur laag en laat 10 minuten pruttelen.
Voeg de kikkererwten en edamame toe aan de curry, breng aan de kook, en laat op laag vuur nog eens 10-15 minuten sudderen.
Maak intussen de tarka: verhit de olie in een koekenpan en voeg de chilipeper, het mosterdzaad en de kerrieblaadjes toe. Laat ongeveer 2 minuten al omscheppend bakken.
Roer de spinazie en garam masala door de curry. Doe de curry over in een serveerschaal. Strooi de koriander erover en lepel daarover de tarka. Serveer met yoghurt, citroenparten, spinaziesalade en warme naan.
De laatste inzichten over eten de lekkerste recepten en slimme tips om gezond te leven
Source: NRC