Monster Hunter Wilds vergt ‘skills’ en uithoudingsvermogen, maar beloont de gamer met door het lijf gierende dopamine. Als dat monster dan eindelijk is verslagen.
is redacteur popmuziek van de Volkskrant. Hij schrijft ook over gamecultuur.
Wat bezielt je eigenlijk, vraag je je bij games als Monster Hunter Wilds weleens af. Wat doe je jezelf aan, met games die zo moeilijk zijn dat ze weken of zelfs maanden aan training vergen. Om je daarna tóch weer in dat wrede game-overscherm te laten staren, keer op keer, na ieder verloren gevecht.
Het antwoord op die existentiële gamersvraag is eigenlijk eenvoudig. De voldoening die je krijgt als het je dan eindelijk lukt dat gevecht te winnen, is met niets te vergelijken. De dopamine giert door je lichaam als je bijvoorbeeld Jin Dahaad verslaat: een groteske zeedraak wiens gekartelde hoorns een stalen kroon rond de kop vormen, een soort bunker die iedere aanval kan weerstaan. Maar als je je slagzwaard voor de laatste keer tegen zijn nek ramt, zakt Jin Dahaad naar de grond, hijgend van uitputting.
Jij hapt ook naar adem. Maar je leeft. De jacht en het gevecht hebben ruim een half uur geduurd. Respect voor Jin Dahaad en voor jezelf. En op naar de volgende jacht.
Het spel Monster Hunter werd ontwikkeld in Japan, waar van oudsher minder moeilijk wordt gedaan over ‘moeilijke games’. De eerste editie werd in 2004 gemaakt voor de Playstation 2, als kleine titel die wel al bizar lastig onder de knie te krijgen was. Het spel, en het hele onderliggende verhaal, was basaal: de speler bestuurt een monsterjager en kijkt over de schouder mee als hij of zij gevechten met een onophoudelijke reeks fantasiebeesten aangaat, uiteraard om de wereld te redden.
Monster Hunter was toen eigenlijk al een langgerekte serie ‘baasgevechten’, van die lastige laatste vijanden die je in veel games tegenkomt aan het einde van een level. Sommige gamers houden van die bossfights. Anderen haten ze, en zien er zelfs tegenop: dat wordt weer twintig keer doodgaan. Voor hen is de Monster Hunter-serie niet gemaakt.
De game werd - onbedoeld - een culthit, ook vanwege die idiote moeilijkheidsgraad. In het online gametijdperk, waarin iedereen de vorderingen van zijn vrienden kan volgen, kun je met Monster Hunter-games pronken met je trofeeën, en dus met je ‘skills’.
Het eind vorige maand verschenen Monster Hunter Wilds is nu uitgegroeid tot een van de grootste uitgaven van gamestudio Capcom, een van de belangrijkste gamebedrijven ter wereld. Capcom verkocht in de eerste drie dagen na de release al acht miljoen exemplaren van het spel. Dat is bijzonder, voor een game die vrij ontoegankelijk is en specifiek bedoeld lijkt voor ‘hardcore’ gamers.
Wat Monster Hunter Wilds, het zesde hoofdstuk van de serie, nóg weer beter maakt dan de voorgangers, zijn vooral de ontwerpen van de vijanden. De tientallen monsters die opdraven zijn wandelende kunstwerken, prachtig getekend in de geest van de klassieke grafische kunst van Japan.
En de beesten gedragen zich als beesten, niet als mechanische robots van welk je de drie aanvalsbewegingen na een paar minuten wel door hebt. Als je met ze strijdt, heb je werkelijk het idee op leven en dood met een dier te vechten. Een ademend, brullend, sputterend en zuchtend wezen, dat ook nog eens het eigen biotoop gebruikt als wapen. Prachtig, hoe bijvoorbeeld het beest Balahara als een zandslang uit Dune onder de grond verdwijnt, om je daarna van onderen aan te vallen.
De aanvallen die je zelf kunt uitvoeren, en vooral de combinaties die je kunt maken met verschillende wapens, zijn eindeloos. Maar ze vragen dus om toewijding en uithoudingsvermogen: Monster Hunter Wilds is zo’n zeldzame game waarbij je écht beter moet worden om verder te komen in het spel.
Toch heeft Capcom met het nieuwe hoofdstuk een gedurfde stap gemaakt. Volgens veel veteranen, de zelfverklaarde experts, is de nieuwe editie niet moeilijk genoeg. Veel monsters gaan te snel tegen de grond, simpelweg omdat ze te weinig ‘HP’ oftewel healthpoints hebben meegekregen van hun scheppers. Het maakt Monster Hunter Wilds daarmee wel een mooi instapspel, voor nieuwe gamers die het nu een keer aandurven.
Maar ook voor de experts valt er wat te beleven. Monster Hunter Wilds komt binnenkort met updates voor iedereen die het spel al heeft gekocht. En in die downloadbare content treden weer nieuwe monsters aan, en kan worden gevochten op een moeilijker niveau. Waarbij dertig keer doodgaan per beest gelukkig weer heel normaal is.
Monster Hunter Wilds, van Capcom, kan worden gespeeld op PC, Xbox en Playstation. Prijs vanaf 60 euro.
Monster Hunter Wilds
Actie
★★★★★
Van uitgever Capcom, te spelen op PlayStation, PC, Xbox. Prijs: vanaf 60 euro.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant