Het Nederlands elftal nadert de wereldtop in het voetbal, al werd het door Spanje uitgeschakeld in de Nations League. Nu nog winnen van een topland, of anders de strafschoppen beter nemen. En nieuwe spelers maken naam.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Welk deuntje Virgil van Dijk floot, in de chaos van stadion Mestalla onderweg naar een laatste plukje pers, wist hij niet. Hij floot in de vroege nacht van zondag op maandag improviserend voor zich uit, na de uitschakeling door strafschoppen tegen Spanje in de kwartfinales van de Nations League.
Het was een mooie scène. Het shirt van de Spanjaard Pedri hing nonchalant uit zijn broekzak. ‘Hij wilde met mij ruilen.’ Wie fluit, voelt geen totale verslagenheid van een nederlaag, om de eenvoudige reden dat de opluchting groter was dan de verslagenheid.
De aanvoerder keek over de teleurstelling heen en zag een oranje horizon. ‘En het leven gaat verder.’ Uitgeschakeld in de Nations League met Oranje, door Spanje. Met zijn club Liverpool uit de Champions League geknikkerd. Finale League Cup verloren. Bijna kampioen, dat wel. Zo gaat dat in de sport. Hier in Valencia was alle aanleiding voor positiviteit, na het spektakelstuk in Mestalla; 3-3, na de 2-2 van Rotterdam, met gemiste strafschoppen van Noa Lang en Donyell Malen.
Technisch directeur Nigel de Jong was namens de KNVB boodschapper van die positieve gevoelens, met een toespraak in de kleedkamer. Strekking: ga zo door mannen. Het Nederlands elftal, dat bij het EK soms ver was afgedreven van wat de bedoeling is van het spel, bulkte van voetbal. Brutaal spel, aanvallend en creatief, mooi ook op de vleugels. En wie na strafschoppen verliest van Europees kampioen Spanje, de maat der dingen in voetbal, schurkt op zijn minst tegen de Europese top aan.
Op het laatste WK verloor Oranje in de kwartfinales van de latere wereldkampioen Argentinië, ook pas na strafschoppen. Is Oranje derhalve bijna wereldtop? Nou ja, winnen van een topland blijft een inmiddels bijna heilige opdracht, bedoeld voor het WK van 2026 dan maar, en zo snel gaat dat ook niet met het vinden van een plaats aan het firmament. Frenkie de Jong, als spelmaker een cruciale pion in de ambities, antwoordde op de vraag over de status aan de wereldtop: ‘Ja, dat is moeilijk te zeggen. Je moet het altijd laten zien. We werken nu richting WK. Eerst kwalificeren, en dan zorgen dat we op het WK echt wereldtop zijn.’ Doelman Bart Verbruggen, die spectaculaire reddingen had, maar in de strafschoppen ‘net geen’ beslissende rol kon spelen: ‘We zitten er dichtbij, dat hoeven we niet te ontkennen.’
Wie weet, is de nederlaag ook nog ergens goed voor. Bij kwalificatie voor de finaleronde van de Nations League in Duitsland was Nederland beland in een WK-kwalificatiegroep met vier landen, te beginnen met uitwedstrijden in september tegen Bulgarije en het uitstekende Turkije, met ook het land in opkomst Georgië in de groep. Na de uitschakeling door Spanje is er een indeling met vijf landen, te beginnen met Finland-uit op 7 juni. Kan overigens lastig zijn, waarna Malta-thuis volgt, in Groningen, waarop Van Dijk zich al verheugt, als zijn laatste club in Nederland. De broers Koeman kijken er ook naar uit, als hun eerste club in Nederland. Polen en Litouwen zijn de andere tegenstanders. Alleen de nummer 1 plaatst zich rechtstreeks voor het WK.
Ook bondscoach Ronald Koeman en broer annex assistent Erwin lachten geregeld en waren zichtbaar ontspannen op de bank, zelfs kort voor het nemen van de strafschoppen, terwijl ze weten hoe desastreus zo’n extraatje meestal uitpakt voor Nederland. De Nations League is ook niet extreem belangrijk, hoewel het sportief gezien een mooi toernooi is, omdat landen zijn ingedeeld op kwaliteit.
Kwaliteit was een kernwoord, ook van spelers die zich aandienen. Jan Paul van Hecke, een Zeeuwse rots in de branding naast Van Dijk, speelde twee uitstekende interlands. Ian Maatsen hield als linksachter Lamine Yamal redelijk in bedwang, terwijl hij een prachtig doelpunt maakte. Van Dijk prees hem opzichtig: ‘Om vanuit Venetië (waar hij was met Jong Oranje, red.) hier te komen. Gelijk basis, én debuut, én tegen Yamal, én scoren, én verdedigend goed zijn. Ik heb tegen hem gezegd trots op hem te zijn. Dit moet alleen motivatie geven om nog harder te werken. Je moet nooit tevreden zijn. Als je wil groeien en bij de top wil blijven, moet je altijd beter willen worden.’
Maatsen vertelde dat hij zijn shirt aan zijn ouders schenkt, mooi ingelijst, omdat ze hem altijd steunden, ‘tijdens ups en downs’. Hij bedankte ook Xavi Simons, voor de bekeken assist. ‘Ik hoefde alleen een goede aanname te hebben en te scoren’. Was dat niet heel bescheiden? ‘Ja, het was een aardige goal, ik ben trots. We hebben veerkracht getoond en kunnen als team blijven groeien. Het was een gekke week, maar ik ben altijd ready.’
Het waren ook mooie dagen voor Justin Kluivert, die twee duels behoorlijk voetbalde achter de spits. In zekere zin hield hij Xavi Simons op de bank, terwijl die in aanleg een groter talent is. Kluivert is zich meer bewust van zijn positie, wint meer duels en verdedigt beter. Simons viel daarentegen goed in, met onder meer een assist en een doelpunt. Jeremie Frimpong was meestal goed als hangende rechtsbuiten, met zijn snelheid, al was Marc Cucurella in Valencia beter voorbereid dan in Rotterdam.
Piekeren blijft het over de spitspositie. Memphis Depay maakte zonder te imponeren de 100 interlands vol (met zijn 47ste goal), maar zolang er zich geen betere spits aandient, is het zaak hem te blijven volgen in Brazilië. Wout Weghorst is geblesseerd en Brian Brobbey viel in zonder iets na te laten wat de moeite van het onthouden waard was. Het wachten is ook op de verdere ontwikkeling van Joshua Zirkzee en, wie weet, Emanuel Emegha van Jong Oranje, die speelt in de luwte bij Racing Strasbourg.
Dat de nederlaag zich voltrok na strafschoppen, is wel een dingetje. Je moet er niet aan denken hoeveel het Nederlands elftal had kunnen winnen als het iets vaker beter was geweest in het nemen van strafschoppen. Verloren series tekenen de geschiedenis, tijdens toernooien in 1992, 1996, 1998, 2000, 2014 en 2022, en deze keer dus, tegenover gewonnen series in 2004 en eveneens in 2014. Met de aantekening dat het onredelijk is om de Nations League op hetzelfde niveau te plaatsen als een groot toernooi.
Of, zoals Frenkie de Jong zei: ‘Het is echt zonde dat we niet door zijn, maar van de andere kant: het is geen WK of EK. Ik denk dat we een hele goede ploeg hebben. In de laatste twee jaar hebben we ook pech gehad dat er altijd spelers niet bij waren. Dat helpt niet mee. Hopelijk kunnen we hierop voortborduren.’
Het devies is fit blijven, zodat Koeman keuzes kan maken. Zoveel linksbenige verdedigers waren afwezig, van Micky van de Ven tot Nathan Aké en Jorrel Hato, en dan was toch een uitstekende speler als Maatsen beschikbaar. Als Frenkie de Jong in vorm is, praat niemand over Jerdy Schouten, terwijl die een van de besten was op het EK. En dan ontbraken ook nog topspelers als Ryan Gravenberch, Denzel Dumfries en Jurriën Timber.
Nederland mist buitenspelers van het niveau Lamine Yamal en Nico Williams, maar welk land buiten Spanje heeft die wel? Of, zoals Van Dijk zei: ‘Zij zijn één tegen één best goed, om het voorzichtig uit te drukken.’ De komende maanden zijn voor velen overzichtelijk. De meeste internationals zijn uitgeschakeld in de Europa Cup. De slotwoorden van Van Dijk: ‘We hebben laten zien dat we het kunnen. Maar twee wedstrijden, dat zegt nog niks. We moeten het weer laten zien, en weer. De taak is dus: sluit het seizoen zo goed mogelijk af bij je club en kom fit terug in juni.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant