Als ik het nou in één ding volkomen eens ben met de PVV dan is het wel dat er veel zwaarder moet worden gestraft. Het gevangeniswezen in Nederland is voor doetjes, gewend om in Hilton Hotels te logeren. Daarom kan ik mij helemaal vinden in de opvattingen van het PVV-Kamerlid Emiel van Dijk, die onlangs tijdens het vragenuurtje zijn eigen staatssecretaris aanviel door ervoor te pleiten acht gevangenen op één cel te zetten.
‘Laat ze lekker staande slapen’, zei hij erbij. Aan het eind van zijn betoog deed hij er – met mijn volledige instemming – nog een schepje bovenop: ‘Mij maakt het geen ene re... eh... donder uit of het er nu twee zijn, vier zijn, zes of acht, zo veel mogelijk. En het moet ook zo vervelend mogelijk zijn voor die mensen, want er moet een afschrikwekkende werking van uitgaan.’
Over de auteur
Max Pam is schrijver en columnist van de Volkskrant. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Kamerlid Joost Eerdmans was zo flauw om daar geschokt op te reageren en die verstandige en hoopvolle woorden van de heer Van Dijk te karakteriseren als methoden die in Auschwitz werden gebruikt. Inderdaad zijn er in Auschwitz cellen geweest die zo nauw waren dat gevangenen, of wat dies meer zij, daarin alleen maar rechtop konden staan en dus ook zo moesten slapen.
Ik heb die cellen tijdens een bezoek met eigen ogen gezien. Het verhaal gaat dat een gevangene zo krankzinnig werd van staande slapen dat een priester vroeg of hij met de kermende man mocht ruilen. Dit werd toegestaan, met als gevolg dat de priester na een paar dagen overleed, terwijl de gevangene Auschwitz overleefde en nog heel oud is geworden. Dergelijke onrechtvaardigheden moeten worden voorkomen en ik hoop daarom dat Emiel van Dijk een amendement zal indienen om dit soort verwisselingen onmogelijk te maken. Maar voor echte criminelen moet het zo vervelend mogelijk blijven – dat zal ze leren!
Wat gaan hogere straffen in de praktijk betekenen?
Graag wil ik daarover filosoferen aan de hand van het PVV-Statenlid Ronald van Tiggelen. Die reed onlangs met zijn auto in op een groepje demonstranten, waarbij activist Trees Lammers op de motorkap belandde en gewond raakte. In zijn wangedrag reed hij ook door, misschien geen poging tot moord dan toch zeker wel een poging tot doodslag. Daar staan zelfs in Nederland zware straffen op, maar die kunnen natuurlijk best hoger.
Daarbij moet de vraag zijn: hoe kunnen we het voor het Statenlid zo vervelend mogelijk maken? Naar ik heb begrepen, heeft Van Tiggelen een carrière achter de rug als medewerker van Holland Casino te Zandvoort. Wij zouden hem derhalve kunnen verplichten zijn vermogen net zo lang op rood te plaatsen tot zwart een keer uitkomt, maar uitgerekend het Zandvoortse casino is onlangs voorgoed gesloten wegens bedroevende bedrijfsvoering en dalende inkomsten.
Wat verdachten ook altijd vervelend vinden, zijn aanmerkingen op hun uiterlijk. Nu hoef je maar een portretfoto van Van Tiggelen te zien om vast te stellen dat hij zo in een Netflix-serie kan worden gecast als het ongure type dat na een aanrijding doorrijdt. Hij heeft daar niet eens make-up voor nodig. Ik stel daarom voor dat hij eerst een plastischchirurgische ingreep moet ondergaan. Normaal gesproken krijgt zo iemand vervolgens een lange celstraf, met staande slapen, maar omdat de heer Van Tiggelen voor zijn daad aanvankelijk geen enkele spijt toonde, zou ik wat verder willen gaan.
Onlangs sprak Donald Trump, die binnen de PVV zo wordt bewonderd, met instemming over het feit dat het vuurpeloton in de Verenigde Staten een herwaardering heeft gekregen. Waarmee ik maar wil zeggen: is het vuurpeloton ook niet een passende straf voor Ronald van Tiggelen? Lijkt mij vervelend genoeg.
Ten slotte wil ik erop wijzen dat in de Tweede Kamer al iemand zit met een strafblad. Dat is Geert Wilders. In 2016 oordeelde een Nederlandse rechtbank dat Wilders zich met zijn ‘minder, minder Marokkanen’ schuldig had gemaakt aan discriminatie en groepsbelediging. Tot aan de Hoge Raad bleef die uitspraak in stand. Het vreemde is echter dat Wilders geen straf kreeg opgelegd. Helemaal niks. Over veel te lage straffen gesproken! Of je spreekt vrij, of je geeft een flinke douw, maar Wilders kwam ermee weg en hoefde niet eens in een Hilton Hotel zakkies te plakken. Daarom stel ik voor dat proces tegen Wilders over te doen, waarbij de rechters zich – in de geest van Emiel van Dijk – de vraag stellen: hoe maken we het voor de veroordeelde zo vervelend mogelijk?
Het antwoord is, wat mij betreft, tamelijk eenvoudig. Zet Wilders voor ten minste een jaar vast in één cel met zeven islamitische predikers, die de opdracht hebben hem te bekeren. Staande slapen wordt hem kwijtgescholden, maar zijn plaats kan niet door een ander worden ingenomen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant