Na de zware luchtaanvallen van Israël op de Gazastrook dinsdagnacht werden in hoog tempo pro-Palestijnse protesten georganiseerd. Honderden betogers in zeker acht steden gingen de straat op. ‘Nederland is medeplichtig aan de moord op weer honderden Palestijnen vannacht.’
Waren ter plaatse in Amsterdam, Den Haag en Utrecht.
Een handjevol demonstranten staat dinsdagmiddag kalmpjes in de zon tegenover de Stopera, het stadhuis van Amsterdam. Bij iedere vergadering van de Vervoerregio Amsterdam (VRA) staan ze hier te demonstreren tegen de inzet van bussen van het Israëlische bedrijf EBS.
Vandaag krijgen ze steun van veel meer betogers: de demonstratie is tevens het verzamelpunt voor een gezamenlijke wandeling naar de sit-in op Amsterdam Centraal. Om kwart over zes komt een groepje jongeren met gezichtsbedekking het pleintje op lopen, met meer volume en een andere boodschap: ‘Brick by brick, wall by wall, Israel has to fall.’
‘De genocide moet stoppen’, zegt een van de aanvoerders van het protest. ‘Amsterdam en Nederland zijn medeplichtig aan de moord op weer honderden Palestijnen vannacht.’
Pro-Palestijnse protesten in Nederland waren voorjaar 2024 het hevigst, zeker rond universiteitscampussen. De afgelopen maanden namen de protesten in omvang af, mogelijk ook omdat het Israëlische oorlogsgeweld door het staakt-het-vuren afnam.
Dinsdagochtend schond Israël echter het staakt-het-vuren dat bijna twee maanden had geduurd. Over vrijwel de gehele Gazastrook voerde het Israëlische leger luchtaanvallen uit, met meer dan vierhonderd doden tot gevolg.
In groepen op Telegram maakten pro-Palestijnse betogers dinsdagochtend direct plannen voor betogingen. ‘Het is helaas niet iets wat we nog niet hebben gezien, maar het blijft afschuwelijk’, zegt een Palestijnse student voor het Rijkskantoor in Den Haag, waar zich enkele honderden betogers verzameld hebben. Hij heeft vannacht niet kunnen slapen en heeft de berichtgeving op zijn telefoon voortdurend gevolgd. ‘Ik wil de straat op en schreeuwen, maar niets helpt. De wereld luistert niet.’
Razendsnel worden er dinsdag demonstraties op poten gezet. Bij het station in Gouda, in de grote steden Amsterdam, Den Haag en Rotterdam. Maar ook in studentenbolwerken als Wageningen, Nijmegen, Eindhoven en Utrecht.
Een 23-jarige studente media en cultuur aan de Universiteit Utrecht heeft zich aangesloten bij de zo’n driehonderd mensen op het Utrechtse Jaarbeursplein. Ze wil niet met haar naam in de krant, zoals het merendeel van de betogers die de Volkskrant dinsdag spreekt. Ze zeggen bang te zijn voor onlinebedreigingen.
De studente heeft een stapeltje flyers in haar hand, met een oproep tot een boycot van Israelische dadels. ‘Ik ben gekomen omdat er veel burgers doodgaan en Israël het staakt-het-vuren schendt’ zegt ze. ‘De universiteit moet alle banden verbreken met organisaties die militaire banden hebben met Israël.’
Een 44-jarige vrouw, vroeger betrokken bij de kraakbeweging, is in tranen als ze vertelt over waarom ze meedoet aan de demonstratie. ‘ Het is zo verschrikkelijk wat er gebeurt. Zwijgen is instemmen.’
Onder de Utrechtse demonstranten zijn ook enkele ouders met jonge kinderen. Een 39-jarige docent en een 33-jarige onderzoeker uit de stad hebben hun twee dochters meegenomen, 1,5 en 3 jaar oud. ‘We wisten dat we naar deze demonstratie moesten toen we vanochtend het nieuws zagen’, zegt de vrouw. ‘We trekken het ons erg aan.’ Haar man vult aan: ‘We kunnen weinig doen, maar we kunnen wel van ons laten horen nu het bestand lijkt te zijn geschonden.’
Ze blijven niet lang, want hun dochters vinden het wel een beetje spannend, al die schreeuwende mensen. Zonder hen vervolgen de demonstranten hun tocht naar het Oude Stadhuis in het centrum van Utrecht.
Ook in Amsterdam lopen de demonstranten door de stad. Even vreest de politie een confrontatie op de Dam, waar diezelfde avond Ajax-supporters het 125-jarige bestaan van de club vieren. De demonstranten houden zich echter relatief stil tijdens de wandeling en zijn niet bezig met de voetbalfans op de Dam, en andersom ook niet, zo lijkt het.
In het Centraal Station zakken zo’n honderd mensen in de entreehal op hun knieën, voor een sit-in. Een van de aanvoerders van het protest citeert het gedicht van Refaat Alareer, de Palestijnse dichter en activist. ‘If I must die /you must live / to tell my story.’
Aanwezigen klappen, zingen en dansen. Tot een jonge demonstrant de menigte tot stilte maant. Zijn betoog is door de kwaliteit van de megafoon en zijn emotie moeilijk te verstaan. ‘Nederland is medeverantwoordelijk voor het koloniale project dat Israël heet.’
Veel voorbijgangers haken aan bij de sit-in. Anderen applaudisseren uit solidariteit. Phillip (76) maakt een filmpje en schudt met zijn heupen op de maat van het geklap. ‘Ik was altijd een beetje neutraal’, zegt hij. ‘Maar wat er nu gebeurt, kan gewoon niet. Het zijn gewoon moordenaars.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant