Na twee maanden van relatieve rust regende het dinsdag weer bommen in Gaza. Onder de bevolking heerst ‘pure wanhoop’, ziet Unicef-medewerker Rosalia Bollen ter plaatse. ‘Het is echt een doemscenario dat zich voltrekt.’
Israël voerde in de nacht van maandag op dinsdag verspreid over Gaza grootschalige luchtaanvallen uit, waarbij meer dan vierhonderd mensen werden gedood. Een grondoffensief dreigt. ‘Het is echt een doemscenario dat zich voltrekt’, zegt Bollen, die voor Unicef in Gaza werkt. ‘Mensen voelen zich in de steek gelaten, ze voelen dat de wereld helemaal niets geeft om het leed hier.’
Sinds het staakt-het-vuren op 19 januari inging, werkte het VN-kinderfonds hard om bijvoorbeeld kinderen te vaccineren, ondervoeding te bestrijden, sanitaire voorzieningen te bouwen en psychologische hulp te bieden. ‘We zijn weer terug bij af’, zegt Bollen. ‘We hebben een hele goede start gemaakt die eerste zes weken van het staakt-het-vuren, maar in zes weken tijd kunnen hulpverleners niet de verwoesting van de hele Gazastrook fixen.’
‘We zijn rond een uur of 2 heel abrupt wakker geworden door hele heftige explosies. Er vielen bommen dichtbij onze compound hier in Al-Mawasi, in het zuiden van de Gazastrook. Die bombardementen zijn een kwartier lang heel intens doorgegaan, waarbij je zo’n beetje elke 10 à 15 seconden een explosie had. Toen het iets stiller werd, kon ik mensen buiten horen gillen. Dat is de hele nacht doorgegaan.’
‘Je hoort ook constant het geluid van drones die zoemen en vliegtuigen die overvliegen. Als je een soort fluitsignaal hoort, weet je dat er een bom is gedropt. Dan wacht je totdat die bom een inslag maakt. Dat is angstaanjagend. Je zit daar, je kunt er niks tegen doen. Unicef heeft ook compounds in het centrum en in het noorden van Gaza en daar was het precies dezelfde situatie.’
‘Ik ben bijna niet naar buiten geweest omdat we in de verte nog steeds drones en explosies horen. Ik zit hier met een soort kogelvrij vest aan. We zitten in een gebied waar veel families tijdens de oorlog naartoe zijn getrokken om te schuilen. Mensen wonen hier nog steeds in hele miserabele tentjes. Toen ik net heel eventjes naar buiten ging, heb ik best wel wat kinderen buiten de tenten zien spelen. Maar hun ouders blijven in de tent. Het is een erg vreemde sfeer.’
‘Afgelopen weken hing er natuurlijk al best wat angst in de lucht. Sinds het begin van deze maand mogen hulpgoederen Gaza niet meer binnen. Vervolgens sloot Israël de stroom naar de waterontziltingsinstallatie af. Kinderen waren zich ook bewust van die ontwikkelingen. Zij vroegen mij: wat gaat er gebeuren? Wordt het vechten straks weer erger of zal er vrede blijven?’
‘Het is belangrijk om te bedenken dat kinderen 15 maanden lang non-stop zijn blootgesteld aan extreme niveaus van geweld. Er is geen enkel kind in Gaza dat niet iets traumatiserends heeft meegemaakt. Ze zijn alles kwijt. Ze slapen niet meer in hun slaapkamer. Heel veel kinderen hebben familieleden en vrienden verloren. Er zijn ook veel kinderen die gewond zijn geraakt. Elk kind in Gaza heeft heel hard psychologische hulp nodig.’
‘Je ziet ook aan kinderen dat ze getraumatiseerd zijn. Zodra het geluid van de vliegtuigen dichterbij komt, stoppen ze met wat ze aan het doen zijn. Ze beginnen te huilen en te trillen. Veel kinderen schreeuwen om hun moeder en sommigen proberen dekking te zoeken. Die schieten een tent in of gaan onder tafel zitten.’
‘Toch zijn kinderen de afgelopen twee maanden heel hoopvol geweest, ook al hebben ze wel door dat het er niet goed uitziet. Ik vind het hartverscheurend dat die hoop keer op keer helemaal kapot wordt gemaakt.’
‘Ja, we moeten per direct terug naar een staakt-het-vuren. En tegelijkertijd moet de blokkade op hulpgoederen worden opgeheven. De levens van kinderen zijn op dit moment op zoveel verschillende manieren in gevaar: door de bommen die vallen, door het gebrek aan gezondheidszorg, aan schoon drinkwater en aan voedzaam eten. Omdat er sinds begin maart geen goederen meer binnen komen, zijn veel producten alweer verdwenen van de markt. Fruit is nergens meer te vinden.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant