Paul Onkenhout en John Schoorl schrijven elke week over een liedje waarvan de titel bestaat uit alleen een voornaam. Net als de Mano uit hun liedje beleefden de gezusters Maywood een pittige relatiebreuk.
Don’t ever go away
Mano, Mano, Mano
Mano, Maywood (1981)
In november 1969 kreeg de Friese scheepskapitein Jan de Vries in zijn nieuwe woonplaats Apeldoorn bezoek van een grote landelijke krant, Het Vrije Volk. De reden: De Vries liet zijn dochter Doetie, een meisje van 16, ook wel Doetje genoemd, halfnaakt optreden. Naakt mocht ook.
‘Doetje mixt muziek en seks tot show’, stond boven het stuk. Verbijsterd schreef verslaggever Theo Koopman het verhaal op van een man die door roeien en ruiten ging om zijn dochter groot te maken als de zangeres ‘Edith Queen’. De Vries vond dat je ‘niet kinderachtig’ moest zijn in de showbusiness.
Wel moesten zaaleigenaren en tv-producenten met de ‘geldbuidel over de brug komen’ voordat zijn dochter naakt zou optreden. Ook toonde pa De Vries de verslaggever foto’s die hij had gemaakt van het halfnaakte meisje.
Dat Doetje de Vries veel later doorbrak, dankte ze niet aan haar vader, maar aan haar jongere zus. Met Alie (of Aaltje) de Vries vormde ze vanaf 1971 diverse duo’s, de Swanson Sisters als eerste. Aansluitend werkten ze samen in De Karina’s en The Lady Pop’s en maakten ze deel uit van een countryband, Colt 45. Successen bleven uit.
Tien jaar lang bleven de zingende zussen steken in de marges van de muziekwereld. Nooit gaven ze op, altijd gingen ze door. De landelijke doorbraak viel samen met een terugkeer naar Friesland, naar Uitwellingerga, plus een naamswissel.
Alie werd Alice May, Doetje werd Caren Wood en samen werden ze Maywood, een duo dat een handvol flinke hits op zijn naam schreef, in meer dan vijftig landen platen uitbracht en tourde in onder meer de Sovjet-Unie, Japan, Zuid-Korea en Indonesië. Begin jaren tachtig sloeg Maywood een dubbelslag met Late at night en een ode aan de hoofdstad van Brazilië, Rio.
De nummers werden gecomponeerd en geschreven door Alice May. Voor de aanstekelijke sound was een beginnende producer verantwoordelijk, oud-Kayak-drummer Pim Koopman. Mano was een namenliedje met klassieke kenmerken. De man in kwestie is een gitarist van vermoedelijk Mexicaanse afkomst – in de clip liepen mannen met sombrero’s rond – en er is natuurlijk liefde in het spel. Na een emotioneel afscheid laat ‘Mano’ niks meer van zich horen.
Ook Alie/Alice en Doetie/Caren beleefden een pittige relatiebreuk. Bij het aanbreken van een nieuw decennium was de glans eraf. De deelname aan het Eurovisiesongfestival in 1990 met Ik wil alles met je delen (vijftiende plaats) bleek achteraf de zwanenzang te zijn van Maywood. De zussen vlogen elkaar in de haren en spraken achttien jaar lang geen woord tegen elkaar.
Het veelbesproken dieptepunt vond plaats in 1999 toen Alice een rechtszaak tegen haar zus aanspande, met als inzet het gebruik van de naam Maywood. Op initiatief van Gerard Joling kwamen ze in 2013 samen op een reünie in de Ziggo Dome. Huilend vielen ze elkaar in de armen. Ze spraken af om weer te gaan optreden, maar kort daarna begon de zustertwist van voren af aan.
John & Paul
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant