Ramadan op de Nederlandse tv is zo ontiegelijk braaf, klaagde een collega-recensent van NRC vorig jaar. Prijzenswaardig dat de publieke omroep islamitische Nederlanders tijdens de vastenmaand wil bedienen met vermaak en verdieping, maar waarom moet het allemaal zo ‘blij en vroom’, je krijgt er een ‘wee EO-gevoel van’.
Je kunt ook denken: het is ramadan, een religieuze vastenmaand die draait om spiritualiteit en bescheidenheid, niet echt de periode om uit te pakken met gewaagde tv. Zo lang ik mij kan herinneren is ramadantelevisie, met name die uit de Arabisch-islamitische wereld, bewust bedaagd van toon, en niet bedoeld om de hongerende mens al te veel uit zijn evenwicht te brengen.
Over de auteur
Hassan Bahara is tv-recensent voor de Volkskrant.
Ook dit jaar heeft de Nederlandse ramadan tv zich netjes aan die opdracht gehouden. Zie bijvoorbeeld nieuwkomer Ramadan Bites, een sketchprogramma dat vooral online erg goed schijnt te scoren. Baanbrekend is het niet te noemen, maar de humor is wellicht precies van het soort dat de spirituele balans van de doelgroep intact laat. Voor de niet vastende mens zijn vooral de sketches van het komedieduo Borrelnootjez – supersterren in migrantengemeenschappen – de moeite waard.
Iets steviger van toon is Villa Nadia, het nieuwe praatprogramma van Nadia Moussaid, dat deze ramadan op aarde is om ‘bezinning en gesprek’ te bieden in deze tijden van polarisatie. Bij een kom harira (voor wie het nog niet kent: Marokkaanse gebonden soep) spreekt Moussaid gasten als migratiehistoricus Nadia Bouras en ex-politicus Tofik Dibi over het politieke klimaat in Nederland, en hoe ze zich als uitgesproken deelnemers aan het maatschappelijk debat staande houden.
Geen tv voor NPO-haters, vermoed ik zo – die zullen er al hun vooroordelen (te links, safespace, islamvriendelijk) in bevestigd zien – maar voor vastend Nederland wel een prettig kabbelende overbrugging naar de iftar, het moment dat het vasten verbroken kan worden.
Tsja. Ramadan-tv. Door de aard van de vastenmaand – op ascetisme en gezelligheid gericht – kan dat bijna niet anders opleveren dan gezapige en vooral gezinsvriendelijke tv-producties. Een beetje zoals je tijdens de kerstperiode het liefst naar oubollige kerstfilms kijkt, met je gebreide kersttrui aan.
Het had nog veel braver gekund. In menig islamitisch huishouden staat de tv tijdens de ramadan op Makkah TV afgestemd. Dat is een zender met de camera bijna 24 uur per dag gericht op de Kaäba, het islamitische heiligdom op de binnenplaats van de Grote Moskee in de Saoedische stad Mekka. Honderden bedevaartgangers – mannen en vrouwen in respectievelijk een wit en zwart gewaad – lopen eindeloos rondjes om het heiligdom.
Soms wordt er overgeschakeld naar andere camerastandpunten en zien we de skyline van Mekka vanuit vogelvlucht, of zien we pelgrims in de schaduw (het is 35 graden in Mekka) van de Grote Moskee schuilen.
Het is hypnotiserende tv. Er gebeurt hoegenaamd niks. Mannen en vrouwen die hun religieuze plicht vervullen door rondjes te lopen. Braver dan dit kan het niet. Of anders gezegd: dit is ramadan-tv teruggebracht tot de kern.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant