Bij het overlijden van Rob de Nijs vroegen wij de lezers met welk nummer hij hun leven muzikaal wist te omlijsten. Een bloemlezing van de reacties.
Een van de onbekende kanten van de carrière van Rob de Nijs is dat hij tussen 1965 en 1979 vaak optrad op de jaarlijkse festivals van de Communistische Partij van Nederland (CPN). Hij was een graag geziene gast, van Ritme van de Regen tot aan Malle Babbe. Opmerkelijk is dat bij het optreden op het Waarheidfestival van 1979 in de RAI in Amsterdam er een kleine vrouwendemonstratie was voor het podium. Daar protesteerde men tegen het nummer Malle Babbe met de leus ‘Geen sexistisch gebral op het Waarheidfestival’. Het weerhield Rob de Nijs niet van Malle Babbe te zingen en het werd door de duizenden bezoekers enthousiast meegezongen.
Fon ten Thij, Amsterdam
Het mooiste lied dat Rob de Nijs in mijn ogen heeft opgenomen is Nu het om haar gaat van het album Overleven uit 1997. De Nijs was één van de weinige artiesten die durfde te zingen over de (naderende) dood en dat deed hij met een enorme zeggingskracht. Dit lied van Maarten Peters (Frank Boeijengroep, Margriet Eshuijs) en Belinda Meuldijk toont tegelijk de wanhoop en kracht die zich in iemand afspeelt bij de naderende dood van een geliefde. De Nijs legt die wanhoop en kracht in zijn stem en vertolking en laat het diep binnenkomen.
Arno Frankhuizen, Hoofddorp
Rob de Nijs zong Foto van Vroeger met zoveel kracht en troost. Hij zong over veiligheid en je geloofde hem.
Alleen zijn of eenzaam hoe kon ik dat kennen
Ik hoefde alleen maar naar huis toe te rennen
Met een gat in m’n kop en m’n broek vol met scheuren
Mijn moeder was thuis dus wat kon me gebeuren
Als me het leven tegenzit, denk ik aan die tijd
Al werd ik nooit een Ivanhoe, ik raakte het kind niet kwijt
Eindelijk vrij en het is mooi geweest, en dat is beide waar.
Arjan de Roon, Elst
Het beste nummer van Rob de Nijs? Hoe dan? Eitje dan maar. Op elk album staat wel een uptempo nummer dat een niemendalletje lijkt, maar op één of andere manier lukte het Rob om ook een tekst als deze een extra lading te geven. Ik word er altijd vrolijk van, want wees eerlijk: ‘Elke dag een eitje bij het onbijtje, t mag erna, t mag ervoor, en na de lunch nog tussendoor’, dan loop je toch huppelend naar de koelkast om een eitje te pakken? Ik ga Rob missen. Hij was het muzikale ritme van mijn leven.
Gritty ter Steege, Utrecht
Voor mij is het nummer Vanaf Vandaag van Rob de Nijs heel speciaal. Dertien jaar geleden is mijn man Theo overleden. Kort daarna hoorde ik op de radio dit nummer voorbijkomen. De tekst greep me direct naar mijn strot.
Al zijn teksten hebben wat, maar zoals mijn schoonzus me vertelde na het horen van dit lied: een prachtig en troostrijk liefdeslied. Daarmee slaat ze de spijker op zijn kop: het is een liefdeslied. En voor wie rouwt is dit een zó troostend lied.
Jammer genoeg had ik mijn boek over rouw net gepresenteerd, anders had ik Rob gevraagd of ik ook zijn tekst daarin mocht opnemen. Bijna niemand kent dit prachtige lied van Rob. Daarom zet ik het extra in het licht.
Anneliese Vonk-van der Zanden, Beuningen
Zomer 1977: ik was 13 en jij was 34 en van de liefde wist ik nog niet veel, het werd zomer. Ik een meisje dat nog niets wist van liefde, maar als een blok viel ik voor jou, mijn idool.
Voor het eerst vlinders in mijn buik, door jouw stem. Een gevoel dat ik nog nooit zo sterk had gevoeld. Jij liet mij de liefde ontdekken: door jouw stem door jouw ogen, door dit lied. De wereld lag open.
Jaren later. 37 was ik en ik was bij jouw concert in het Congresgebouw in Den Haag. Na afloop samen op de foto. Ook nu herkende ik mijzelf in jouw songs, jouw leven: onstuimig, net als mijn leven. En wat genoot ik. Jij straalde zelfvertrouwen uit: de liefde bloeide weer op… en ik, ik leefde onstuimig door.
Drie huwelijken (en scheidingen) verder en na jarenlang in het buitenland gewoond te hebben, kwam je weer in mijn leven en mocht ik naar jouw afscheidsconcert komen. Jij tijdens jouw concert opeens fragiel: ‘Wat als later nu is’. Ik in tranen, maar de liefde? Die was er nog….
Anneke Steensma, Den Haag
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant