De lezersbrieven, over de herbewapening van Europa, de afstand tussen de VS en Rusland, een niet-geëmancipeerd politiek boek, de kloven tussen mannen en vrouwen en teleurstelling over het coronavaccin.
Het gaat niet goed met de Triodos Bank en bij de redenen, genoemd in de krant van 14 maart ontbreekt de vervuiling in het bestuur. Na de oprichting van de Triodos Bank bestond het bestuur uit bevlogen mensen vanuit diverse richtingen van onze maatschappij met allemaal een groen doel voor ogen: een andere bank die verder kijkt dat haar rendement.
Dat is heel lang goed gegaan. De ‘vervuiling’ begon toen er mensen gerekruteerd werden vanuit andere banken en verzekeraars met eigenschappen die niet bij de Triodos horen: groei, greed en gunstige vertrekregelingen. En dat gaat op den duur fout. Onlangs werd zelfs geopperd om ook bonussen te gaan uitkeren aan de directieleden.
Dan wordt het tijd om te stoppen. Ik bankier al sinds 1990 bij deze ideële bank en begin me er steeds meer steeds minder thuis te voelen.
Jan van der Lee, Heusden
We beginnen een nieuwe wapenwedloop tegen het gevaar van buiten. Maar wie garandeert mij dat het gevaar niet van binnen komt?
John de Vaal, Rotterdam
De Europese Commissie laat de 3 procentnorm voor begrotingsoverschrijding snel vallen nu onze veiligheid in het geding is.
Nog maar tien jaar geleden moest de Griekse bevolking diep in het stof bijten vanwege diezelfde norm. Maar nu het de Commissie zelf slecht uitkomt, laat ze die norm gemakkelijk vallen. Tegelijk ziet ze een uitgelezen kans om de Green Deal af te zwakken.
Ik vraag me af welke prioriteit er over vijf jaar zal zijn. Duidelijk is: de korte termijn regeert. De lange termijn, de klimaat- en biodiversiteitscrisis, van existentieel belang, doet er even niet toe.
Hans Olsthoorn, Bloemendaal
De EU wil het continent ‘herbewapenen’ voor zo’n 800 miljard euro. Je kunt ervan vinden wat je vindt, maar als Amerika als bondgenoot heel terughoudend is geworden, dan moet je wat doen en is dit een goed begin.
Over het uitzenden van soldaten naar het oorlogsgebied in Oekraïne zijn ook heel terechte discussies. En dat deze mensen daarvoor goed opgeleid dienen te zijn, is niet meer dan logisch. Maar als ik de discussies erover zie en hoor, dan is de mening over het uitzenden voor het overgrote deel nog afwijzend.
Op 4 mei houden we al jarenlang de Dodenherdenking op de Dam in Amsterdam, waar wij onder andere de gevallenen uit de Tweede Wereldoorlog ge- en herdenken. Zijn wij als ouders, maar meer als grootouders en overgrootouders, intussen vergeten hoeveel Amerikaanse, Engelse, Canadese, Australische en zelfs ook Russische soldaten hun leven hebben gegeven om ons te bevrijden van de agressor?
Zijn we vergeten hoeveel doden er bij de aanlanding aan de Franse kusten te betreuren waren? Amerikanen, Engelsen en Canadezen die hun thuisland hadden verlaten om Europa te helpen. Hoeveel soldaten uit het buitenland zijn gesneuveld om Nederland te bevrijden en waar wij nu onze vrijheid (en welvaart) te danken hebben?
Waar kijken en luisteren we jaarlijks naar op de 4de mei? Wat hebben we geleerd bij de geschiedenislessen erover? Waar kijken we naar als we films over WOII zien?
De discussie over militaire uitzending naar Oekraïne is logisch en móét er ook zijn. Boots on the ground, maar ook medisch (hospiks), communicatielijnen, ict’ers, transporten en transportbegeleiders, onderhoudsmonteurs, drone-ontwikkelaars en dronepiloten, bedenk maar wat allemaal gedaan moet worden, los van het vechten met de wapens.
V. Willebrands, Wognum
Na zijn recente ontmoeting met Navo-topman Mark Rutte herhaalde Donald Trump zijn stelling met betrekking tot het geografische verschil tussen de Verenigde Staten en Europa: ‘Wij zitten aan de andere kant van de oceaan. En zij zitten er vlakbij en worden er veel meer door geraakt dan wij’.
Trump ziet daarbij over het hoofd dat de aarde een bol is en dat er tussen de oostpunt van Rusland en Alaska slechts 85 kilometer water van de Beringstraat ligt. Rusland ligt daarmee dichter bij de VS dan bij de meeste Europese landen.
Marcel Besselink, Uithoorn
We zijn een week na 8 maart (Internationale Vrouwendag) en recensent en voormalig Volkskrant-adjunct Jan Tromp houdt de uitgave De strijd om de stembus ten doop. Volgens Tromp betreft het een kundig boek over de geschiedenis van de Tweede Kamerverkiezingen vanaf 1848, geschreven door vier heren, als was het een katholieke feestmis in de jaren dertig.
Er kwam aan het boek dus geen vrouwelijke insteek te pas, de lange strijd om het kiesrecht, de emancipatie en een hele rits vrouwelijke partijleiders, voorzitters en bestuurders ten spijt. O nee, ik vergis mij, wijlen Pien Wiegel komt nog even voorbij, als een ordinaire roddel tot slot.
Niet leuk Jan, en bepaald niet geëmancipeerd.
Veroniek Clerx, De Bilt
In de serie kloven tussen mannen en vrouwen wil ik na de bootjeskloof, de tandemkloof en de autorijkloof er nog een vierde kloof aan toevoegen. Als er op een oprit bij een huis twee auto’s staan is dit in negen van de tien gevallen een grote en een kleine.
Drie keer raden wie er ’s morgens in de grote stapt. Om de kloof nog een beetje te verdiepen, noemen we de kleine auto de boodschappenauto. En wie doet de boodschapppen? Dat is kloof vijf.
Cees Jansen, Vlijmen
Wat was ik blij toen ik de eerste oproep ontving voor vaccinatie tegen het coronavirus. Aan die en alle volgende oproepen heb ik graag gevolg gegeven. Niettemin ben ik teleurgesteld in de werking van de vaccins. Ze beschermden mij weliswaar goed tegen het coronavirus, maar in onze snel veranderende en ingewikkelde wereld had ik de hoop dat het vaccin tot effect zou hebben dat de overheid mij zou gaan aansturen. Helaas niets van dat alles, nog altijd beschik ik over een eigen wil en moet ik zelf dealen met alles wat op me afkomt.
Peter Aben, Helmond
In zijn brief ‘Armen geven ook om de aarde’ schrijft Martin van der Sman dat hij naar de A12 zou komen als iemand zijn treinreis wil betalen. Laten wij bij Extinction Rebellion daar nou een potje voor hebben. Voorafgaand aan dit soort acties wordt er een Tikkie verzonden, zodat rebellen die het kunnen missen financieel bijdragen aan mensen met een kleine beurs. Niemand zou zich weerhouden moeten voelen om actie te voeren. Wees welkom en we regelen het met elkaar.
Tessel Hofstede, Olst
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant