Ik snap heus waarom Eva Jinek de in Amerika woonachtige ondernemer Reinout Oerlemans de grote meneer liet uithangen: anders komt hij niet. Succesvolle ondernemers zijn nu eenmaal gewend dat iedereen naar hun pijpen danst, dat doet financiële afhankelijkheid.
Ook zonder tegenspraak was het verhelderend om de ondernemer nauwelijks verholen bewondering te zien koesteren voor de autocratische leugenaar in het Witte Huis, die momenteel de democratie, de wereldorde én zijn eigen economie aan het slopen is.
Oerlemans begon door zijn rol als Arnie in Goede Tijden, Slechte Tijden nooit aan zijn rechtenstudie, en dat is te merken. Geen woord over de ontmanteling van de democratische rechtsstaat, de corruptie en de zelfverrijking van de Amerikaans oligarchie. ‘Wat je niet moet doen, is met een Nederlandse lens naar Amerika kijken’, bazelde Oerlemans. Oh nee? Met welke dan, een Griekse? Met welke dure lens Oerlemans naar Donald Trump kijkt, liet zich raden door de rest van zijn betoog.
Over de auteur
Sander Schimmelpenninck is journalist, ondernemer en columnist van de Volkskrant. Eerder was hij hoofdredacteur van Quote. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier de richtlijnen van de Volkskrant.
Volgens Oerlemans moeten we het leiderschap van Trump ‘op waarde schatten’ en beseffen dat hij ‘gekozen’ is, ‘een mandaat’ heeft en ‘meteen aan de gang’ is gegaan. Alsof dát betwist wordt. En alsof dat ook niet allemaal voor Hitler gold, om maar iemand te noemen.
Van Oerlemans moeten we Trump niet letterlijk nemen over bijvoorbeeld Oekraïne, omdat Amerika een ‘heel groot land is’, waar het moeilijk is ‘om je boodschap voor het voetlicht te krijgen’. Juist ja. ‘Misschien klinkt het heel stom wat ik zeg’, zei Oerlemans geen woord te veel.
Maar zoals dat gaat bij ondernemers, uiteindelijk draait het allemaal om geld. ‘Daar wil ik best wel wat over zeggen, Eva’, zei Oerlemans met het aplomb van een arrivé. ‘Dat geld moet wel opgebracht worden door de Amerikaanse taxpayer.’
Weer zo’n nietszeggend en quasi-neutraal statement, waarmee hij feitelijk de leugen van Trump dat Amerika meer zou betalen voor de veiligheid van Oekraïne dan Europa herhaalt. Dat de uitbreiding van de Navo naar het Oosten óók een Amerikaans idee was, en dat rijke Amerikanen zoals hij nauwelijks belasting betalen, bleef onvermeld.
Op LinkedIn en in slecht beluisterde podcasts prijzen sommige Nederlandse ondernemers Oerlemans. Ook zij bepleiten met dezelfde laffe nepnuance meer ‘begrip’ en een ‘dialoog’ en prijzen de ‘daadkracht’ en het ‘lef’ van Elon Musk en Trump. Daarvoor hebben ze dikwijls allerlei particuliere redenen, omdat ze Tesla’s verkopen bijvoorbeeld, maar wat hen bindt is plat egoïsme. Zij hebben óók geen cent over voor Oekraïne, haten belastingen en vinden dat iedereen het zelf maar uit moet zoeken.
Net als in de rest van de wereld, is in Nederland het misverstand ontstaan dat de politieke opinies van een steenrijke ondernemer interessanter zijn dan die van een loodgieter of tandarts. Niets is minder waar; ondernemers werken met oogkleppen op aan hun ondernemingen en krijgen daardoor weinig mee van maatschappelijke ontwikkelingen, rechtsstaat of geopolitiek.
Ze onderschatten steevast de factor geluk in hun eigen succes, zijn dogmatisch anti-overheid, en zien alles in het leven als een transactie, zelfs hun relaties en vriendschappen.
Ook ik vind dat de politiek wel wat meer ondernemerschap kan gebruiken. Maar een ondernemende overheid is precies het tegenovergestelde van een overheid van ondernemers. Een ondernemende overheid investeert in mens en maatschappij, terwijl een overheid van ondernemers doet wat rich kids Trump en Musk nu doen: de staat ontmantelen die hen hielp rijk te worden, en deze in geprivatiseerde stukjes uitserveren aan hun oligarchische vrienden. Nederland mag zich gelukkig prijzen met een democratie waarin het compromis telt; dat houdt wereldvreemde ondernemers buiten de deur.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant