Joep Wennemars had een rotwinter, met een slepende knieblessure en vervelende familieomstandigheden. Maar op de laatste dag van zijn seizoen, zaterdag in Hamar, verraste hij iedereen door wereldkampioen te worden op de 1.000 meter. Net als zijn vader Erben.
Op het middenterrein van het Vikingskipet hebben twee wereldkampioenen op de 1.000 meter zaterdagmiddag een innige omhelzing. De een, Erben Wennemars, was in 2003 en 2004 de beste schaatser op de kilometer. De ander, Joep Wennemars, heeft net zijn droom waargemaakt.
"Ik ben opgegroeid met wereldkampioenschappen", zegt Joep Wennemars na de podiumceremonie. "Het is zo gaaf als je de beste van de wereld bent. Ik was heel jong toen mijn vader zijn titels won, maar ik heb er altijd van gedroomd om goud te winnen op een WK. En dan kan ik dat vandaag ook nog delen met mijn vader. Mooier dan dit wordt het niet."
Jac Orie bekijkt de knuffel tussen vader en zoon van een afstandje met een grote glimlach. De Zuid-Hollander vierde ruim twintig jaar geleden als coach de titels met Erben Wennemars. Nu begeleidt hij de 22-jarige Joep Wennemars bij Team Essent.
"Joep deed net zo gek als zijn vader toen hij gewonnen had", grapt Orie. "Dit was supergaaf. Heel bijzonder dat Joep en Erben nu allebei wereldkampioen zijn geworden."
Een wereldtitel voor Joep Wennemars leek het grootste deel van dit seizoen heel ver weg. "Er is het afgelopen half jaar veel gebeurd", zegt de sprinter. "Veel shit in mijn leven, als ik eerlijk ben."
Wennemars liep aan het einde van de zomer een knieblessure op door een ongelukje bij een krachttraining. Daardoor moest hij in september geopereerd worden. Hij was op tijd hersteld om mee te doen aan de eerste wedstrijden van de winter, maar de pijn in het gewricht bleef. "Pas een week of drie geleden had Joep voor het eerst geen last van zijn knie bij het schaatsen", zegt Orie.
Begin november kwamen er trieste privéomstandigheden bij toen de oma van Wennemars overleed. De sprinter had een goede band met de moeder van Erben. "Het deed pijn om iemand te verliezen die zo dichtbij me stond", vertelt Joep Wennemars. "En dat na een enorme terugslag op het ijs door een blessure."
De wereldkampioen bij de junioren van 2022 plaatste zich wel voor de wereldbekers op de 1.000 en 1.500 meter, maar bij die wedstrijden presteerde hij ver onder zijn kunnen. Eind januari werd Wennemars ziek aan het begin van de trip naar Noord-Amerika, waarna hij op de 1.500 meter in Milwaukee zelfs als twintigste en laatste eindigde.
"Ik weet echt niet hoe het geflikt heb om hier wereldkampioen te worden", zegt Wennemars. "Het zal wilskracht zijn. Ergens diep vanbinnen wist ik dat ik een heel goede schaatser ben. Maar ik heb deze winter bijna alleen maar kutraces gereden. En dan is het moeilijk om te blijven geloven dat je de beste kan zijn."
Orie zag deze week in Hamar voor het eerst dit seizoen een sterke Wennemars. "En Joep was ook zo rustig. Zeker voor een Wennemars", zegt de coach lachend. "Volwassen worden die Wennemarsen nooit, maar Joep was koeler dan anders. Hij voelde de topvorm komen."
Wennemars moet door zijn mindere resultaten dit seizoen al in de zevende van in totaal twaalf ritten starten op de 1.000 meter. Met 1.08,05 duikt hij onder het drie jaar oude baanrecord van zijn oud-ploeggenoot Thomas Krol.
"Ik sprak vorige week nog met Krol", vertelt Wennemars. "Toen zei hij dat zijn baanrecord wel heel scherp stond. Daardoor had ik na mijn race wel het gevoel dat ik er alles uit had gehaald. Maar de spanning bij de laatste ritten was alsnog heel groot. Ik ben altijd wel misselijk na een 1.000 meter, maar nu was het nog erger. Ik viel bijna flauw."
Vanaf het middenterrein ziet Wennemars hoe topfavorieten Jenning de Boo (zilver in 1.08,21) en Jordan Stolz (brons in 1.08,26) niet aan zijn tijd komen. Zo is hij opeens wereldkampioen. "Ik heb het hele seizoen mijn bek gehouden en mijn ding gedaan", vertelt de winnaar. "Ik dacht: dan moet het er een keer uitkomen. Geweldig dat dat op deze manier gelukt is."
Voor Orie is het al zijn zoveelste wereldtitel als coach. Maar dit is wel een heel speciaal verhaal. "Ik vind het ontzettend bijzonder dat ik de vader én de zoon getraind heb", zegt hij. "Maar ik ga niet wachten op de kleinzoon van Erben."
Source: Nu.nl algemeen